ตอนที่ 61
บทที่ 61 ฉันเข้าใจรสนิยมของเธอดี
อยากกินตี๋น้อย · 7,102 ตัวอักษร
เผยเซี่ยอันค้อมศีรษะลงเล็กน้อย ควบคุมองศาเป๊ะที่สามสิบองศาพอดี
"สวัสดีค่ะรุ่นพี่ ฉันเผยเซี่ยอันจาก DUAL ค่ะ"
เป็นการทักทายระดับมาตรฐานของรุ่นน้องที่ไม่นอบน้อมเกินงามและไม่ถือตัวจนเกินไป
ซงซีวอนยังคงจ้องมองเธออยู่ รอยยิ้มบนริมฝีปากของเขายังไม่จางหายไป เขาพยักหน้ารับคำ
ฮวียอง มักเน่ของ FLARE โผล่หน้าออกมาครึ่งหนึ่งจากด้านหลังของซงซีวอนแล้วมองสำรวจเธออย่างไม่คิดจะปิดบัง
ชเวแจฮยอน นักร้องนำดูเหมือนจะเป็นคนที่เข้าถึงง่ายที่สุด เขายิ้มพลางเอ่ยกับเผยเซี่ยอัน "เพลงใหม่ของพวกเธอดีมากนะ พยายามเข้าล่ะ"
เผยเซี่ยอันค้อมตัวอีกครั้ง "ขอบคุณค่ะรุ่นพี่"
ชเวแจฮยอนสะกิดซงซีวอนเบาๆ แล้วทั้งห้าคนก็เดินผ่านเธอไปทีละคน เผยเซี่ยอันได้ยินฮวียองกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับซงซีวอน โดยจับใจความได้รางๆ แค่ท่อนหลังว่า "…ดูตัวเล็กกว่าในทีวีอีกนะ"
เผยเซี่ยอันเดินหน้าต่อไป ห้องน้ำว่างเปล่าไม่มีคน เธอเปิดก๊อกน้ำจนสุด ล้างมือ พลางมองเข้าไปในกระจก
จากนั้นเธอก็ตระหนักถึงบางอย่างได้
ระบบยังคงเงียบกริบ
ตั้งแต่วินาทีที่เธอเผชิญหน้ากับซงซีวอนตรงทางเดินจนกระทั่งจบบทสนทนาต่อหน้าผู้ชายทั้งห้าคน ระบบก็เงียบสนิทตลอด
เผยเซี่ยอันเอ่ยถามในใจ "เมื่อกี้ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ"
เสียงของระบบดังขึ้นอย่างเนิบนาบและเกียจคร้าน "แล้วเธออยากให้ฉันพูดอะไรล่ะ"
"คราวที่แล้วตอนจีซอยุนคุยกับฉัน นายร้องลั่นเหมือนไซเรนเตือนภัยทางอากาศ แต่วันนี้มีหนุ่มหล่อตั้งห้าคนมาขวางทางฉันไว้ นายกลับเป็นใบ้ไปแล้วเหรอ"
"อ้อ…เธอหมายถึงเรื่องนี้เหรอ มันจะไปเหมือนกันได้ยังไง จีซอยุนอายุแค่ยี่สิบห้าปี กำลังอยู่ในช่วงวัยหนุ่มแน่น ส่วนผู้ชายห้าคนนี้อยู่ในวงการมาสิบปีแล้ว คนที่เด็กที่สุดก็ปาเข้าไปยี่สิบเก้าแล้วนะ"
เผยเซี่ยอันถามอย่างสับสน "แล้วไงล่ะ"
"พวกเขาเป็นหนุ่มใหญ่แล้ว ฉันเข้าใจรสนิยมของเธอดี"
เผยเซี่ยอันจ้องมองกระจกอย่างพูดไม่ออกไปชั่วครู่ "ถ้าเกิดฉันชอบคนแบบนี้ขึ้นมาจริงๆ ล่ะ ถ้าฉันชอบผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ล่ะ นายจะไม่โมโหเป็นฟืนเป็นไฟเลยเหรอ"
ระบบส่งเสียงเยาะ "สายตาที่เธอมองซงซีวอนเมื่อกี้กับสายตาที่เธอมองจีซอยุนคราวก่อนมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง ฉันพูดตามข้อมูลนะ"
เผยเซี่ยอัน "คราวที่แล้วฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย…นายนั่นแหละที่ระแวงเกินเหตุ"
ระบบแค่นเสียง "ยอมฆ่าคนบริสุทธิ์ ดีกว่าปล่อยคนผิดให้ลอยนวล"
เผยเซี่ยอันส่ายหน้าอย่างพูดไม่ออก หยิบทิชชู่ออกมาเช็ดมือให้แห้ง เด็กสาวผมบลอนด์ในกระจกมีสีหน้าสงบนิ่ง ดูไม่ออกเลยว่าเธอเพิ่งจะประลองเชิงกับหัวหน้าวงระดับท็อปไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
พอผลักประตูห้องน้ำออกไป เสียงเพลงซ้อมก็ลอยแว่วมาตามทางเดิน—มันคือท่อนอินโทรของเพลง "Red Flavor"
เผยเซี่ยอันเร่งฝีเท้าขึ้น เพราะเพื่อนร่วมทีมของเธอขึ้นไปบนเวทีแล้ว
สำหรับการอัดล่วงหน้านั้นผ่านฉลุยในเทกเดียวเหมือนเคย
การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นตอนห้าโมงเย็น ทั้งห้าคนเบียดเสียดกันอยู่ในห้องพักศิลปินเพื่อดูการแสดงหน้าจอมอนิเตอร์
"เวทีของ FLARE อยู่อันดับรองสุดท้าย ส่วนพวกเราปิดท้าย เป็นลำดับสุดท้าย" ชเวมีซุกเหลือบมองตารางเวลา "ระหว่างนั้นมีช่วงพักโฆษณาสิบนาที"
ความหมายของการต้องขึ้นแสดงต่อจาก FLARE นั้นชัดเจนอยู่ในตัวเองแล้ว
ผู้ชมด้านล่างเวทีเพิ่งจะถูกการแสดงของวงระดับท็อปสะกดจนคลั่งไคล้ อารมณ์และแรงกายของพวกเขาจึงเข้าสู่ช่วงขาลงหลังจากพุ่งถึงจุดสูงสุดไปแล้ว
หากขึ้นเวทีไปในช่วงเวลานี้แล้วไม่สามารถคุมบรรยากาศเอาไว้ได้ ก็จะกลายเป็นแค่เสียงพื้นหลังท่ามกลางความเงียบอันน่าอึดอัดเท่านั้น
เผยเซี่ยอันลุกขึ้นยืน "ตอนซ้อม พีดีบอกว่าคิวไฟของเรามีการปรับเปลี่ยน และจุดจบเพลงเปลี่ยนเป็นตำแหน่งดาวห้าแฉกนะ"
คังฮานาก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน "มาทวนกันอีกสักรอบเถอะ"
เด็กสาวทั้งห้าคนทบทวนท่าทางสำหรับฉากจบอีกสองรอบในห้องพักศิลปิน
ห้องพักศิลปินไม่ได้กว้างขวางนัก ซากิเดินชนมุมโต๊ะเครื่องแป้งถึงสองครั้ง แต่เจ้าตัวกลับกัดฟันเงียบไม่ปริปากบ่นสักคำ
เวลา 19:40 น. การแสดงบนเวทีของ FLARE เริ่มต้นขึ้น
บนจอมอนิเตอร์ แสงไฟบนเวทีมืดลงกะทันหัน จากนั้นภาพเปลวเพลิงก็ระเบิดขึ้นจากใจกลางจอ LED วินาทีที่ทั้งห้าคนขึ้นมาจากแท่นยก ทะเลแสงสีแดงจากแท่งไฟด้านล่างเวทีก็จุดสตูดิโอให้ลุกโชนราวกับเปลวไฟจริงๆ
แม้การเรียบเรียงเพลง "INFERNO" จะดูเหมือนทำแบบมักง่ายไปบ้าง แต่มันก็อลังการอย่างปฏิเสธไม่ได้
เผยเซี่ยอันจ้องมองจอมอนิเตอร์ พลางวิเคราะห์แต่ละเฟรมอยู่ในใจ เสียงเครื่องสายที่ดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ ก่อนเข้าท่อนฮุกช่วยกระตุ้นความคาดหวัง การเต้นที่พร้อมเพรียงกันนั้นเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงประสบการณ์สิบปีได้อย่างชัดเจน โน้ตเสียงสูงของชเวแจฮยอนทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ และท่อนแร็ปของซงซีวอนก็ระเบิดความเร็วออกมาอย่างดุดัน
ทว่าการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงหลังจากมายังโลกใบนี้ของเผยเซี่ยอันก็ไม่ได้สูญเปล่า เธอสังเกตเห็นบางอย่าง
ในท่อนฮุก การจัดแถวและการยืนตำแหน่งของสมาชิกทั้งห้าคนแทบจะไร้ที่ติ
ทุกห้องเพลงมีการเปลี่ยนขบวนแถว ทุกจังหวะอัดแน่นไปด้วยท่าเต้น ราวกับรถไฟที่วิ่งด้วยความเร็วเต็มพิกัดและไม่ยอมจอดเทียบชานชาลาใดๆ
ภาพที่เห็นนั้นตื่นตาตื่นใจ แต่มันก็ทำให้คนดูแทบหายใจไม่ทันเช่นกัน
คังฮานาที่นั่งอยู่ข้างๆ เฝ้ามองอย่างเงียบๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ไม่มีจุดให้พักหายใจเลย"
เผยเซี่ยอันหันไปมองเธอ คังฮานาไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น แต่พวกเธอทั้งสองเข้าใจดีว่า ท่าเต้นที่ไม่มีจุดให้พักหายใจหมายความว่าผู้ชมจะถูกแรงปะทะทางสายตาผลักดันไปข้างหน้าตลอดเวลา ทว่านั่นก็หมายความว่าจะไม่มีท่าเต้นท่าไหนที่น่าจดจำติดตาเลยสักท่าเดียว
ระบบส่งข้อมูลเข้ามาในสมอง: "การเปิดดูแฟนแคมซ้ำๆ มักจะมุ่งเน้นไปที่คิลลิ่งพาร์ต ซึ่งก็คือช่วงเวลาไม่กี่วินาทีที่จังหวะดนตรีหยุดชะงักลงกะทันหัน และจุดโฟกัสทั้งหมดไปตกอยู่ที่คนคนเดียว เวทีของพวกเขาไม่มีจุดโฟกัสแบบนั้น"
การแสดงของ FLARE จบลงหลังจากผ่านไปสามนาทีกับอีกห้าสิบหกวินาที เสียงเชียร์จากผู้ชมสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสตูดิโอ จนเสียงของพิธีกรแทบจะถูกกลืนหายไปจนหมด
"ถึงตาพวกเราแล้ว" ฮันจียุนลุกขึ้นยืน
ทั้งห้าคนเดินจากห้องพักศิลปินไปยังจุดสแตนด์บายหลังเวที
อากาศในทางเดินร้อนอบอ้าวกว่าเดิม แฟนคลับของ FLARE ในสตูดิโอยังคงตะโกนสโลแกนอังกอร์อย่างต่อเนื่อง ซากิเดินตามหลังเผยเซี่ยอันด้วยฝีเท้าเร่งรีบ
"ตื่นเต้นเหรอ" เผยเซี่ยอันหันไปมองเธอ
"นิดหน่อยค่ะ…" น้ำเสียงของซากิสั่นเครือ
เผยเซี่ยอันลูบศีรษะเธอเบาๆ "ตื่นเต้นน่ะดีกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยนะ"
ซากิชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า
ในช่วงสามสิบวินาทีสุดท้ายก่อนขึ้นเวที ทั้งห้าคนยืนอยู่ใต้เงามืดของม่านข้างเวที ขณะที่พิธีกรบนเวทีกำลังอ่านบทแนะนำ
เผยเซี่ยอันหลับตาลงและทบทวนลำดับการแสดงทั้งหมดของเพลง "Red Flavor" ในหัวอีกครั้ง
"DUAL—ขึ้นเวทีได้!"
ไฟทุกดวงดับลง
ทั้งห้าคนก้าวไปยังตำแหน่งที่กำหนดท่ามกลางความมืด วินาทีที่ดนตรีอินโทรดังขึ้น เสียงกรีดร้องจากผู้ชมก็ซัดกระหน่ำเข้ามาดั่งระลอกคลื่น เผยเซี่ยอันลืมตาขึ้นเมื่อแสงสปอตไลต์ส่องลงมายังเธอ เส้นผมสีบลอนด์ของเธอเปล่งประกายราวกับทองคำเหลวต้องแสงไฟ
ทันทีที่เธออ้าปากและเนื้อเพลงท่อนแรกดังผ่านไมโครโฟน ป้ายเชียร์สีทองทั้งหมดของผู้ชมด้านล่างก็ถูกชูขึ้นพร้อมกันในทันที
หยาดเหงื่อทั้งหมดที่หลั่งรินในห้องซ้อมตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา บัดนี้ได้ผลิดอกออกผลอย่างเต็มที่ตามที่คาดหวังไว้
แฟนคลับแถวหน้าตะโกนแฟนชานท์อย่างพร้อมเพรียงกันเสียจนแม้แต่แฟนคลับของ FLARE ยังต้องตกตะลึง
หลังจากการแสดงทั้งหมดสิ้นสุดลง พิธีกรก็เดินถือคิวการ์ดมาที่ด้านหน้าเวที และจอด้านหลังก็ฉายภาพของผู้เข้าชิงในวันนี้
FLARE "INFERNO", DUAL "Red Flavor"
พิธีกรเปิดซองจดหมายออก
"อันดับหนึ่งของ MCD ในสัปดาห์นี้ได้แก่… FLARE! INFERNO! ขอแสดงความยินดีด้วยครับ!"
ทะเลแสงสีแดงด้านล่างเวทีระเบิดเสียงเฮลั่น
ซงซีวอนเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับถ้วยรางวัล สีหน้าของเขาแทบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา เพราะพวกเขารู้สึกว่าเคยได้รับมันมามากจนเกินไปแล้ว
เผยเซี่ยอันยืนอยู่บนแท่นรอประกาศรางวัลและปรบมือ
ซากิปรบมืออย่างแข็งขันโดยไม่ยอมให้มุมปากตกลง เธอยังคงควบคุมสีหน้าตามมาตรฐานได้เป็นอย่างดี
แต่เผยเซี่ยอันสังเกตเห็นว่าหลังจากปรบมือเสร็จ นิ้วมือของเธอก็เผลอกำชายเสื้อตัวเองแน่นอีกครั้งตามสัญชาตญาณ
ตัวเลขคะแนนปรากฏขึ้นบนจอขนาดใหญ่ เผยเซี่ยอันเงยหน้าขึ้นมองมัน
DUAL นำอย่างท่วมท้นในส่วนของคะแนนดิจิทัล ในขณะที่ FLARE ดึงคะแนนรวมกลับมาได้ด้วยยอดขายอัลบั้มและคะแนนโหวต ทว่าช่องว่างของคะแนนดิจิทัลนั้นกว้างกว่าที่คาดคิดไว้มาก
พัคอึนซองยืนอยู่ข้างๆ เธอ สายตายังคงจับจ้องไปที่จอใหญ่และเอ่ยด้วยเสียงเบา "คะแนนดิจิทัลของพวกเขาต่ำกว่าเราตั้ง 1,200 คะแนน"
เผยเซี่ยอันหันไปมองเธอ พลางส่งสายตาที่ให้ความมั่นใจ "สัปดาห์หน้าที่ Music Bank สัดส่วนของยอดขายจะลดลง"
ลมหายใจของพัคอึนซองเริ่มถี่กระชั้นขึ้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น