บทที่ 66 การล้างแค้นของมักเน่

คนที่นั่งอยู่ในห้องประชุมคือใครบางคนที่เผยเซี่ยอันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

เธอไว้ผมสั้น อายุราวสามสิบกว่าปี สวมแว่นตา เสื้อยืดสีดำ และกางเกงยีนส์ มีรอยยิ้มเป็นมิตรเข้าถึงง่าย เธอดูไม่เหมือนโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ แต่กลับเหมือนรุ่นพี่ใจดีสมัยมหาวิทยาลัยมากกว่า

ตรงหน้าเธอมีแล็ปท็อปและเอกสารที่พิมพ์ออกมาหลายแผ่นวางเรียงอยู่ ข้างกันนั้นมีแก้วอเมริกาโน่เย็นหนึ่งแก้ว ชเวมีซุกเหลือบมองแก้วกาแฟ แววตาฉายความเห็นอกเห็นใจขึ้นมาแวบหนึ่ง

"นี่คือพีดีมินจากแผนกวาไรตี้ของ JTBC ครับ" ควอนแทโฮยืนอยู่หน้ากระดานไวท์บอร์ด สีหน้าของเขาผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้นกับความกังวล "เธอบอกว่ามีโปรเจกต์หนึ่งอยากจะคุยกับพวกเรา"

"เข้าเรื่องกันเลยนะคะ" พีดีมินหมุนหน้าจอแล็ปท็อปไปทางทั้งห้าคน "JTBC อยากทำเว็บซีรีส์สำหรับ DUAL โดยเฉพาะค่ะ"

"ชื่อรายการอย่างไม่เป็นทางการคือ 'DUAL's Whimsical Ideas' มีทั้งหมดหกตอน ตอนละสามสิบห้านาที จะออกอากาศทางช่องวาไรตี้ออนไลน์ของ JTBC ค่ะ" พีดีมินเปิดเอกสารข้อเสนอโครงการ "คอนเซ็ปต์หลักเรียบง่ายมาก ในแต่ละตอนจะมีสมาชิกหนึ่งคนมารับหน้าที่เป็นพีดีชั่วคราว คอยกำหนดธีมและกฎกติกา ส่วนสมาชิกคนอื่นจะต้องทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไขค่ะ"

"ทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไขเหรอคะ?" เผยเซี่ยอันทวนคำ

"ใช่ค่ะ ไม่ว่าจะได้รับมอบหมายภารกิจอะไร ไม่ว่าพีดีจะสั่งให้ทำอะไร คุณก็ต้องทำค่ะ" พีดีมินยิ้ม "แน่นอนว่าพวกเราจะคอยควบคุมขอบเขตไม่ให้สมาชิกทำอะไรที่ไม่เหมาะสม แต่ภายใต้กรอบนี้ พีดีจะมีอำนาจตัดสินใจสูงสุดค่ะ"

"ฉันอยากเป็นพีดีคนแรก!"

"ฉันอยากเป็นพีดีคนแรก!"

สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ทั้งซากิและพัคอึนซองต่างยกมือขึ้นสุดแขน

ทั้งสองคนสบตากัน ก่อนที่พัคอึนซองจะคัดค้านขึ้นมาก่อน "ไม่ได้นะ! ถ้าฉันได้เป็นพีดี ตอนแรกพวกพี่ยังไงก็ต้องซื้อขนมให้ฉันอยู่แล้ว"

"ไม่ได้สิ! ฉันมีอะไรที่สนุกกว่านั้นตั้งเยอะ…"

ชเวมีซุกกระแอมเบาๆ ซากิและพัคอึนซองจึงรีบหุบปากลงพร้อมกันทันที

ชเวมีซุกหันไปถามพีดีมิน "ตอนนี้โปรเจกต์นี้อยู่ในขั้นตอนไหนแล้วคะ วางผังออกอากาศไว้แล้วหรือยังอยู่ในช่วงคัดเลือกตัวแสดงอยู่คะ?"

"อยู่ในขั้นตอนคัดเลือกค่ะ" พีดีมินยอมรับตามตรง "ช่วงเวลานี้เดิมทีเป็นของรายการวาไรตี้อีกรายการหนึ่ง แต่รายการนั้นถูกยกเลิกไป ทาง JTBC ก็เลยอยากเปลี่ยนเนื้อหาใหม่ พวกเราได้ดูการแสดงของ DUAL ใน 'STAR DREAM' แล้วก็ติดตามดูคลิปเบื้องหลังตั้งแต่งานครบรอบโรงเรียนไปจนถึงการโปรโมตตามรายการเพลง เรารู้สึกว่าเคมีระหว่างพวกคุณทั้งห้าคนติดท็อปสามของเกิร์ลกรุ๊ปในรุ่นเดียวกันเลยค่ะ"

เธอหยิบกระดาษสองสามแผ่นออกมาจากกระเป๋าแล้วดันไปไว้ตรงกลางโต๊ะ "งบประมาณอยู่ในระดับปานกลางค่อนไปทางต่ำ และไม่ใช่ช่วงเวลาไพรม์ไทม์ แต่ JTBC ให้อิสระในการสร้างสรรค์กับเราเต็มที่ พูดกันตรงๆ ก็คือ พวกเรากำลังเดิมพันกับเซ้นส์วาไรตี้ของพวกคุณทั้งห้าคนค่ะ"

ควอนแทโฮนิ่งเงียบพลางชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย รายการวาไรตี้ออนไลน์ไม่เหมือนรายการเพลง เพราะไม่มีรายได้เข้ามาโดยตรง สิ่งที่ต้องลงทุนคือเวลาและแรงกาย ส่วนผลลัพธ์กลับคาดเดาไม่ได้

ถ้าเรตติ้งแป้กขึ้นมาล่ะ…

เดิมทีเขาวางแผนจะจัดงานแฟนไซน์ เพราะยอดขายอีพีครั้งนี้ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกือบหนึ่งในสามถูกขายไปที่จีน ทั้งที่แทบจะไม่ได้โปรโมตอะไรที่นั่นเลย

สัญชาติจีนของเผยเซี่ยอันถือเป็นแต้มต่อตามธรรมชาติ และเขาก็วางแผนไว้แล้วว่าจะจัดงานแจกลายเซ็นในจีนสักรอบสองรอบเพื่อหยั่งเชิงดู

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจรับข้อเสนอนี้ไว้ก่อน ในเมื่อนี่เป็นโอกาสโปรโมต งานแฟนไซน์ที่จีนค่อยรอให้ถ่ายทำรายการวาไรตี้เสร็จแล้วค่อยว่ากัน

"พวกเราตกลงครับ"

พีดีมินไม่ได้ดูประหลาดใจอะไร เธอเลื่อนหนังสือแสดงเจตจำนงส่งมาให้ "สัปดาห์นี้เราจะมาคุยรายละเอียดแผนงานกันนะคะ เวลาการถ่ายทำตอนแรกกำหนดไว้คร่าวๆ คือสัปดาห์หน้า ส่วนเรื่องพีดี…" เธอเหลือบมองซากิ "ในเมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว งั้นตอนแรกก็ให้ซากิเป็นพีดีแล้วกันนะคะ"

"เย้!" ซากิดีใจจนกระโดดตัวลอยจากเก้าอี้ เกือบปัดแก้วกาแฟของพัคอึนซองคว่ำ

พัคอึนซองหน้ามุ่ยด้วยความไม่สบอารมณ์ "ทำไมล่ะคะ หนูเองก็ยกมือเหมือนกันแท้ๆ…"

ฮันจียุนแอบสะกิดเตะขาเธอใต้โต๊ะ

ตอนก้าวออกจากห้องประชุม ซากิรู้สึกตัวเบาหวิวราวกับจะลอยได้

เธอเดินกระโดดโลดเต้นไปข้างหน้า พลางดึงแขนเสื้อคังฮานาแล้วเริ่มร่ายนโยบายของตัวเอง "พี่คะ พี่คิดว่าถ้าหนูสั่งให้พี่จียุนทำแอ็กโยจะดีไหม ไม่สิ พี่จียุนทำบ่อยแล้ว มันไม่แปลกใหม่แล้วล่ะ งั้นให้พี่อึนซองทำแอ็กโยเป็นไง คราวก่อนแฟนๆ ชอบกันมากเลยนะ…"

"กล้าเหรอ" พัคอึนซองส่งเสียงเย็นเยียบตามมาจากข้างหลัง

ซากิทำเป็นหูทวนลมแล้วหันไปหาเผยเซี่ยอันแทน "พี่เซี่ยอัน แล้วพี่ล่ะคะ พี่กลัวอะไรบ้าง"

"กลัวเธอจะหาเรื่องใส่ตัวน่ะสิ"

"ไม่หรอกน่า!"

พอกลับมาถึงหอพัก ซากิก็ไม่ได้นอนอืดบนเตียงไถติ๊กต็อกเหมือนเคย

เธอหยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งออกมาจากลิ้นชักที่อัดแน่นไปด้วยจดหมายจากแฟนคลับ

บนหน้าปกแปะสติกเกอร์ไว้เต็มไปหมด เธอทรุดตัวลงนั่งตรงโต๊ะเตี้ยในห้องนั่งเล่นแล้วเริ่มจรดปากกาเขียน

เผยเซี่ยอันที่เดินผ่านเหลือบมองแวบหนึ่ง บนหน้ากระดาษเต็มไปด้วยลายมือภาษาเกาหลีโย้เย้ มีภาพวาดขยุกขยิกและลูกศรโยงไปมาเต็มไปหมด

ตรงหัวข้อเขียนไว้ว่า: 【มหาโปรเจกต์ของพีดีซากิ (ตอนที่หนึ่ง)】 ข้างๆ มีรูปวาดคนก้างปลาสวมแว่นกันแดดอยู่หนึ่งตัว

"เขียนอะไรอยู่น่ะ"

"แผนงานค่ะ" ซากิตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง "พีดีมินบอกว่าต้องมีน่ะ"

"แผนงานเหรอ"

"ทำไมล่ะคะ หนูก็เขียนเป็นนะ" ซากิกัดปลอกปากกาด้วยสีหน้ามุ่งมั่น "หนูจะทำให้ทุกคนรู้ว่าชิมิซุ ซากิไม่ได้เป็นแค่มักเน่ที่น่ารักอย่างเดียว"

พัคอึนซองยังคงบ่นอุบ "นี่ พวกเธอจะยอมให้ยัยเด็กนี่เป็นพีดีจริงๆ เหรอ ถ้าคิดไอเดียแผลงๆ ออกมา อย่ามาหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน"

เผยเซี่ยอันแทรกขึ้นมาว่า "แล้วไอเดียของเธอฉลาดนักหรือไง"

พัคอึนซองปรี่เข้ามารวบคอเธอทันที "อยากตายเหรอเผยเซี่ยอัน ไว้ถึงตาฉันเป็นพีดีเมื่อไหร่ ฉันจะสั่งให้เธอพูดจาสุภาพกับฉันทั้งวันเลยคอยดู!"

เผยเซี่ยอันหดคอพลางหัวเราะร่า "ไม่มีทางซะหรอก"

…

ขณะที่เผยเซี่ยอันนอนอยู่บนเตียง เตรียมตัวจะเข้าไปในมิติเพื่อฝึกซ้อมแร็ป ซากิที่อยู่เตียงชั้นบนก็ชะโงกหน้าลงมามอง

"พี่คะ"

"หืม"

"พี่คิดว่าแผนงานของหนูจะน่าเบื่อไหมคะ"

"ไม่หรอก เป็นหัวข้อที่เธอเขียนขึ้นมาเอง จะน่าเบื่อได้ยังไง"

"แต่ถ้าพวกพี่ไม่ขำล่ะ ถ้าตอนออกอากาศแล้วคนดูไม่ชอบจะทำยังไงคะ"

เผยเซี่ยอันถอนหายใจเบาๆ แล้วสบตากับเธออย่างจริงจัง "ไหนบอกว่าอยากให้ทุกคนรู้ไงว่าซากิไม่ได้เป็นแค่มักเน่ที่น่ารัก ถ้าอย่างนั้นเธอก็ต้องเริ่มจากเชื่อมั่นก่อนสิว่าแผนงานที่ตัวเองเขียนมันดีจริง"

ซากินิ่งไปครู่หนึ่ง "พี่คะ ไม่ว่ายังไงพี่ก็จะยอมทำตามหมดเลยจริงๆ ใช่ไหม"

"อือ ทำสิ"

"เกี่ยวก้อยสัญญานะ"

เผยเซี่ยอันยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ส่วนซากิก็ยื่นมือลงมา นิ้วก้อยของทั้งสองคนเกี่ยวประสานกัน

เมื่อได้รับความมั่นใจ ซากิจึงขดตัวกลับไปนอนบนเตียงอย่างสบายใจ

ในวันบันทึกเทป รถตู้จอดเทียบหน้าตึก JTBC

เด็กสาวทั้งห้าคนก้าวลงจากรถ ทีมงานพาเดินเข้าไปยังสตูดิโอบันทึกรายการขนาดกลาง

ฉากแบบเรียบง่ายถูกจัดเตรียมไว้ในสตูดิโอ มีเก้าอี้พับหลากสีสัน ฉากหลังแบบเคลื่อนย้ายได้หลายอัน และไฟซอฟต์บ็อกซ์ส่องสว่างนวลตาอีกสองสามดวง

มุมหนึ่งถูกจัดไว้เป็นพื้นที่ของพีดี มีเก้าอี้ผู้กำกับที่ตั้งสูงเด่นกว่าเก้าอี้ตัวอื่น และมีจอมอนิเตอร์ตั้งอยู่ข้างๆ

ซากิยืนเกาะอยู่ตรงทางเข้า กวาดสายตามองเข้าไปข้างใน เธอเอานิ้วถูตะเข็บกางเกงไปมาอย่างอดประหม่าไม่ได้

พัคอึนซองเบียดตัวเข้ามา "ถ้ากลัวล่ะก็ ให้เป็นตาฉันแทนก็ได้นะ"

"ไม่ได้กลัวสักหน่อย!"

ซากิก้าวขาอย่างมั่นใจตรงไปยังเก้าอี้ผู้กำกับในโซนของพีดี หย่อนตัวนั่งลงแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง

เธอหยิบแว่นกันแดดสีดำกับวิทยุสื่อสารของเล่นออกมาจากกระเป๋าเหมือนเล่นกล จากนั้นก็ดันแว่นกันแดดขึ้นบนดั้งจมูก ปั้นสีหน้าเคร่งขรึม แล้วเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงลื่นไหลที่ถอดแบบมาจากพิธีกรรายการวาไรตี้เป๊ะๆ

"ทุกคนโปรดฟังให้ดี ฉันคือพีดีประจำสัปดาห์นี้ ชิมิซุ ซากิค่ะ! ธีมของวันนี้ก็คือ…"

เธอเว้นจังหวะอย่างตั้งใจ แว่นกันแดดเลื่อนลงมาบนสันจมูกเล็กน้อย ขณะกวาดสายตามองใบหน้าพี่สาวทั้งสี่คนผ่านกรอบแว่น

"การล้างแค้นของมักเน่ค่ะ"

เผยเซี่ยอันพลันสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันควัน