บทที่ 118 ตามหาคน

“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ” ลู่ชิงชิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ทุกลมหายใจเข้าออกคล้ายจะมีแต่กลิ่นอายของเขา

บนตัวเขาไม่มีกลิ่นน้ำหอม และไม่มีกลิ่นเหงื่อ มีเพียงกลิ่นสบู่อ่อนๆ เท่านั้น กลิ่นแบบนี้ไม่เหมือนกับสบู่ในยุคหลังเสียทีเดียว มันจางมากจนแทบจะไม่ได้กลิ่น

กลัวว่าเขาจะคิดมาก ลู่ชิงชิงจึงเอ่ยเสริม “แค่ดูวิวข้างทางน่ะค่ะ รู้สึกว่าที่นี่ดีกว่าแถวบ้านฉันตั้งเยอะ”