บทที่ 255 ผิดมหันต์

หยางฮ่าวหรันขาดสติไปแล้ว เขาลืมมีดที่ปักคาหน้าท้องตัวเองไปเสียสนิท ในหัวเหลือเพียงความคิดเดียวคือ บีบคอนังแพศยานี่ให้ตาย! ต่อให้ต้องตายก็ต้องลากมันไปด้วยกัน!

ขณะที่เขากำลังหน้ามืดอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านข้าง คว้าข้อมือเขาไว้แล้วออกแรงบิดสุดแรง

หยางฮ่าวหรันรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อมือจนเผลอคลายมือออก เมื่อครู่เขาทำไปด้วยแรงอารมณ์ชั่ววูบโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ทว่าพอถูกขัดจังหวะ เขาก็พลัน…