บทที่ 350 ชื่อนั้น

ไม่นานหมอก็รีบมาตรวจดูอาการของลู่ชิงชิง “พ้นขีดอันตรายแล้วครับ สบายใจได้ ไม่มีผลข้างเคียงอะไร แค่ร่างกายยังอ่อนแอมาก ตอนนี้อาการเพิ่งทรงตัว อย่าเพิ่งรีบโด๊ปบำรุงอะไรหนักๆ รอให้ฟื้นตัวอีกสักสองสามวันค่อยว่ากันครับ”

“ครับ ขอบคุณมากครับหมอ” ลู่จื๋อกับจี้อวิ๋นเฟยเดินไปส่งหมอที่หน้าห้อง

ในหัวของลู่ชิงชิงสับสนวุ่นวายไปหมด เธอหันไปบอกจี้อวิ๋นเซียง “แม่คะ หนูรู้สึกเพลียจัง อยากนอนพักสักหน่อยค่ะ”