บทที่ 60 ลงน้ำ

แม่น้ำชิงสุ่ยอยู่ติดข้างหมู่บ้าน สายน้ำไหลเอื่อย ตรงช่วงที่ใกล้กับแปลงเพาะปลูกมีหาดน้ำตื้นอยู่ช่วงหนึ่ง ซึ่งติดกับป่าละเมาะ พอถึงหน้าร้อนที่อากาศอบอ้าว ผู้คนมากมายมักพากันไปเล่นน้ำคลายร้อน

ทว่าพวกผู้หญิงกลับไปกันค่อนข้างน้อย โดยทั่วไปมักเป็นหญิงแต่งงานแล้ว รวมกลุ่มกันสามถึงห้าคน และต้องไปเฉพาะตอนกลางวันแสกๆ เท่านั้น

ช่วงนี้ นอกจากออกไปวิ่งและไปดูหนังกลางแปลงแล้ว ลู่ชิงชิงยังแวะคุยกับเพื่อนบ้านเป็นครั้งคราว หรือไม่ก็แวะไปยืนฟังเวลามีคนมุงคุยกัน

สองสามวันที่ไปลงแปลงทำงาน เธอก็ทำงานไปพลางฟังคนข้างๆ คุยสัพเพเหระไปพลาง นับว่าพอจะเข้าใจธรรมเนียมความเป็นอยู่ของที่นี่ขึ้นมาบ้างแล้ว

หากเธอซุ่มซ่ามแอบไปอาบน้ำคนเดียว คงไม่พ้นถูกเอาไปนินทาเสียหาย เผลอๆ เรื่องดูตัวแต่งงานอาจจะพังไม่เป็นท่า คนที่นี่หัวโบราณกันเหลือเกิน ชายหญิงที่เป็นคนรักกันแต่ยังไม่ได้แต่งงาน ปกติเวลาเดินข้างนอกยังต้องเว้นระยะห่างกันตั้งไกล นับประสาอะไรกับการจับมือถือแขน

สองสามวันก่อนเธอเพิ่งเห็นกับตามาคู่หนึ่ง ฝ่ายหญิงแวะมาหาครอบครัวฝ่ายชาย พอฝ่ายชายเดินไปส่งฝ่ายหญิงกลับบ้าน ระหว่างทาง คนหนึ่งเดินชิดขอบถนนฝั่งซ้าย อีกคนเดินชิดขอบถนนฝั่งขวา แทบไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้าเลยสักนิด

ถ้าผู้ชายกับผู้หญิงคนไหนอยู่ใกล้ชิดกันมากไปหน่อย นั่นย่อมถูกมองว่ามีความสัมพันธ์ไม่ชอบมาพากล ต่อให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง ก็ต้องถูกหาว่าคิดมิดีมิร้ายอยู่ดี

นี่แหละคือความคิดของผู้คนแถวนี้

ลู่ชิงชิงรู้สึกขนลุกย้อนหลังขึ้นมา ถ้าว่ากันตามนี้ ตอนแรกเธอยังลงไม้ลงมือกับโจวยวิ่นเหวินด้วยซ้ำ หากมีใครเอาไปป่าวประกาศ ย่อมต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ

แต่ก็นั่นแหละ ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายถึงทุกคน แม้จะเป็นยุคนี้ แต่ก็ยังมีคนหนุ่มสาวบางคนที่รักกันอย่างอิสระ เพียงแต่มีน้อยนิดเหลือเกิน

ด้วยเหตุนี้ลู่ชิงชิงจึงตัดสินใจว่าจะแอบไปอาบน้ำตอนกลางคืน อย่างไรเธอก็ไม่กลัวว่าจะเจอคนร้ายแถวนี้หรอก ชาวบ้านที่นี่ซื่อสัตย์จริงใจ ไม่เคยได้ยินว่ามีโจรผู้ร้ายจากไหน ต่อให้เจอเข้าจริง เธอยังถือโอกาสจับสั่งสอนสักสองสามคนเพื่อกำจัดภัยให้ชาวบ้านได้สบายๆ

พอถึงคืนหนึ่งที่ลมสงบ ลู่ชิงชิงก็บอกคนที่บ้านว่าจะไปหาหลิวจิ้งเสียนสักครู่

คนในบ้านไม่ได้สงสัยอะไร เด็กสาวสองคนโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก สนิทสนมกันดี เมื่อก่อนตอนกลางคืนก็แวะไปมาหาสู่กันเป็นประจำอยู่แล้ว จึงเพียงแค่กำชับให้เธอระวังตัวหน่อยแล้วรีบกลับมา

ลู่ชิงชิงแอบซ่อนผ้าขนหนูไว้ผืนหนึ่ง เสื้อกล้ามตัวหนึ่ง และกางเกงชั้นในอีกตัว เตรียมไว้สวมตอนลงน้ำ เผื่อมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นจะได้ไม่โป๊

ในคืนฤดูร้อน ผู้คนทนร้อนไม่ไหวจนนอนไม่หลับ หลายคนจึงมักมารวมตัวกันอยู่ใต้ต้นหลิวใหญ่กลางหมู่บ้าน นั่งคุยสัพเพเหระเรื่อยเปื่อย

ตามปกติช่วงเวลานี้ ที่อื่นแทบจะไม่มีใครเดินผ่านไปมาแล้ว

ลู่ชิงชิงหลบเลี่ยงสายตาผู้คน ลัดเลาะไปตามทางสายเล็กจนถึงชายป่า เธอหยุดยืนฟังอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อไม่พบความเคลื่อนไหวใดๆ จึงถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงเสื้อกล้ามกับกางเกงชั้นใน แล้ววางเสื้อผ้าพับไว้ข้างหินก้อนหนึ่ง

จากนั้นเธอก็เหยียบก้อนกรวดริมตลิ่ง รีบก้าวลงไปในน้ำทันที

ยามที่ทั้งร่างจมลงสู่สายน้ำ ลู่ชิงชิงก็รู้สึกสบายตัวจนแทบจะถอนหายใจออกมา ไม่ได้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายเช่นนี้มานานมากแล้ว บางทีคนเรามักจะรับรู้ถึงคุณค่าของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็ต่อเมื่อสูญเสียมันไปหรือไม่สามารถหามาได้ง่ายๆ อีกแล้ว

น้ำในแม่น้ำยามค่ำคืนค่อนข้างอุ่น หลังจากดูดซับความร้อนมาตลอดทั้งวัน เวลานี้จึงคลายความอบอุ่นออกมาอย่างเต็มที่ การได้แช่อยู่ในน้ำทำให้รู้สึกสบายราวกับกำลังนอนอยู่บนปุยเมฆ

ลู่ชิงชิงชอบเล่นน้ำมาตั้งแต่เด็ก เธอเริ่มหัดว่ายน้ำตั้งแต่อายุสามขวบ จึงรู้สึกผูกพันและคุ้นเคยกับสายน้ำเป็นพิเศษ

หลายวันมานี้เธอไม่ได้อาบน้ำเป็นเรื่องเป็นราวเลยสักครั้ง ตอนนี้พอได้แช่น้ำ ความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่างจึงคล้ายกับระเหยหายไปจนหมด

รอบข้างเงียบสงัด ลู่ชิงชิงเพียงแค่แช่ตัวนิ่งๆ ไม่ได้ว่ายไปไหนเพราะกลัวจะเกิดเสียงดังเกินไป อีกทั้งที่นี่เป็นแม่น้ำ กระแสน้ำส่วนใหญ่ลึกมาก มีเพียงบริเวณนี้เท่านั้นที่ตื้นหน่อย เธอเกรงว่าฟ้ามืดจนมองไม่ชัด ประกอบกับยังไม่คุ้นเคยกับสภาพร่องน้ำ หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาคงยุ่งยากแน่

โบราณว่าไว้ คนว่ายน้ำเป็นมักจมน้ำตาย มีคนตั้งเท่าไรที่ต้องจบชีวิตลงเพราะความประมาททระนงตน แม้ลู่ชิงชิงจะแอบหวังอยู่บ้างว่าการลงน้ำอาจทำให้เธอทะลุมิติกลับไปได้ แต่ก็ไม่กล้าเอาชีวิตไปเสี่ยง เธอขอเลือกความปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า

แช่น้ำอยู่ครู่หนึ่ง ชะล้างคราบไคลตามเนื้อตัวจนสะอาดหมดจดด้วยสายน้ำอันนุ่มนวล ลู่ชิงชิงกำลังจะโผล่พ้นผิวน้ำ ก็พลันได้ยินเสียงคนคุยกันแว่วมาจากดงไม้ที่ไม่ไกลออกไป

เสียงนั้นไม่ดังนัก แต่เพราะค่ำคืนเงียบสงัด ประกอบกับผิวน้ำช่วยสะท้อนเสียง จึงพอได้ยินเสียงแว่วๆ และจับใจความได้เป็นบางคำ

ด้วยเหตุนี้ลู่ชิงชิงจึงไม่กล้าผลีผลาม การโผล่ขึ้นจากน้ำย่อมทำให้เกิดเสียงดัง หากเธอได้ยินอีกฝ่าย อีกฝ่ายก็ย่อมได้ยินเธอเช่นกัน เพื่อความปลอดภัย รออีกสักพักดีกว่า

เธอพยายามไม่ส่งเสียง ซ่อนตัวอยู่หลังหินก้อนใหญ่ริมน้ำใกล้ดงไม้ โผล่พ้นน้ำมาแค่หัวแล้วเอียงหูฟังอย่างตั้งใจ

ดงไม้แห่งนี้ก็คือที่ที่เธอได้พบกับเฉียวอวี้ครั้งแรกเมื่อวันก่อน มันไม่ได้กว้างใหญ่อะไร ตอนกลางวันแทบจะซ่อนตัวไม่ได้ด้วยซ้ำ ดีที่เวลานี้เป็นตอนกลางคืน และไม่มีใครเดินผ่านมาแถวนี้

มีเสียงผู้ชายลอยมาก่อน “คิดถึงฉันไหม”

ตามด้วยเสียงอ่อนหวานของผู้หญิง “คิดถึงมากสิ…”

“ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน…”

ชายคนนั้นถอนหายใจยาว จากนั้นก็เงียบเสียงไป มีเพียงเสียงครางอู้อี้กับเสียงหอบหายใจต่ำๆ แว่วมาเป็นระยะ

แก้มของลู่ชิงชิงร้อนผ่าว เธอ…เธอดันมารู้เห็นเรื่องไม่เข้าท่าเข้าแล้วสิ! ให้ตายเถอะ เรื่องแอบฟังคนอื่นพลอดรักกันเนี่ย เธอไม่เคยทำมาก่อนเลยนะ

แทบจะฟันธงได้เลยว่าคนสองคนในดงไม้นั่นแอบมานัดเจอกัน เพียงแต่ไม่รู้รายละเอียดตื้นลึกหนาบางเท่านั้นเอง

ลู่ชิงชิงหมอบนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าขยับเขยื้อน

ยังโชคดีที่ทั้งสองคนไม่ได้นัวเนียกันนานนัก หลังเสียงหอบหายใจของหญิงชายสงบลง ก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น และกำลังเดินมุ่งมาทางนี้

ผู้ชายพูดขึ้นอีก “รอฉันอย่างว่าง่าย ได้ยินไหม”

ฝ่ายหญิงเริ่มไม่พอใจ “ฮึ รู้จักแต่พูดหวานกล่อมฉัน จะให้ฉันอยู่กับคุณแบบหลบๆ ซ่อนๆ ไปตลอดหรือไง ถ้ามีคนรู้เข้า ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

“ไม่หรอกน่า ฉันระวังตัวจะตาย ไม่มีใครรู้หรอก รอเธอมีลูกให้ฉันเมื่อไร ฉันจะหย่ากับนังแพศยานั่นทันที”

“กลัวแต่พอถึงเวลานั้นแล้วคุณจะไม่ยอมรับน่ะสิ”

“กลัวอะไร ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นเสียหน่อย นี่คูปองอาหารยี่สิบชั่ง แม่ฉันให้เอามาให้เธอ ดูสิ บ้านเราดีกับเธอแค่ไหน”

“…”

เสียงพูดคุยค่อยๆ ลอยห่างออกไป

รอจนกระทั่งไม่มีเสียงอื่นใดอีกแล้ว ลู่ชิงชิงจึงค่อยขึ้นจากน้ำ รีบเช็ดตัวสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แล้วใส่เกียร์หมาวิ่งกลับบ้านทันที

ที่บ้านมีเพียงไป๋เอี้ยนอยู่คนเดียว กำลังพาลูกล้างเท้าอยู่ในห้องฝั่งตะวันตก ลู่ชิงชิงทักทายผ่านม่านประตูห้อง แล้วก็เดินเข้าห้องฝั่งตะวันออกไป พอเก็บของเรียบร้อยก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงเตา เธอยังได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ

พับผ่าสิ สองคนเมื่อกี้ไม่ใช่คู่รักธรรมดาๆ สักหน่อย ชายมีเมียแล้วแอบมาลักลอบได้เสียกับชู้ชัดๆ!

นึกไม่ถึงว่าจะแจ็กพอตมาได้ยินเข้า ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองซวยขนาดนี้นะเนี่ย! ดีนะที่ไม่เห็นภาพ ไม่อย่างนั้นตากุ้งยิงคงถามหาแน่

ทว่าเสียงของชายคนนั้นฟังดูคุ้นหูพิกล น่าจะเป็นคนที่เพิ่งเจอมาเมื่อไม่นานนี้

ลู่ชิงชิงคิดอยู่นานก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร อาจจะได้ยินผ่านหูตอนไปดูหนังกลางแปลงกระมัง ในเมื่อเสียงคนคล้ายกันมีตั้งเยอะแยะ เธอคงจำไม่ได้หมดหรอก

สรุปก็คือ เรื่องนี้ทำให้เธอหงุดหงิดใจเป็นบ้า รู้สึกเหมือนหูตัวเองมีมลพิษ จนไม่อยากก้าวเท้าออกจากบ้านไปหลายวัน และยิ่งไม่อยากไปอาบน้ำที่แม่น้ำอีก กลัวว่าจะไปเจอคนหน้าด้านพวกนั้นเข้าอีกรอบ

วันถัดมา ที่บ้านก็มีแขกมาเยือน

จะว่าแขกก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เป็นพี่สาวคนโตที่ลู่ชิงชิงยังไม่เคยเห็นหน้าต่างหากที่กลับมา ทั้งยังพาลูกเล็กมาด้วยสองคน

จนกระทั่งได้เจอหน้า ลู่ชิงชิงถึงได้เห็นลู่อีอีผู้เป็นพี่สาวคนโตตามศักดิ์จริงๆ เสียที เธอเป็นผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยทีเดียว อายุยังไม่มาก ลู่ชิงชิงเคยหลอกถามข้อมูลมาจากเสี่ยวเยวี่ยแล้ว พี่ใหญ่ปีนี้เพิ่งจะอายุยี่สิบหกปีเท่านั้น

ลูกสองคนในบ้านล้วนเป็นลูกสาว คนโตปีนี้อายุหกขวบแล้ว ส่วนคนเล็กเพิ่งจะสองขวบ

เด็กทั้งสองคนขี้กลัวมาก พอเห็นคนเข้าก็เอาแต่หลบอยู่ข้างหลังผู้เป็นแม่ท่าเดียว