บทที่ 120 ปีกกล้าขาแข็งแล้ว

“ความคิดอะไรหรือ” ซูเปื่อารมณ์กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที สองตาเป็นประกายจ้องมองเซวียจิ่นหรง

เซวียจิ่นหรงใคร่ครวญครู่หนึ่งแล้วกล่าว “เจ้ามีบุญคุณต่อองค์หญิงมู่ฮุ่ย ข้าไหว้วานท่านพ่อให้ช่วยส่งจดหมายไปให้นางได้ นางน่าจะพาเจ้าเข้าวังได้อยู่นะ ทว่าเรื่องนี้ เหตุใดเจ้าไม่ไปขอร้องซู่อ๋องโดยตรงเล่า”

ซูเป่ยแอบเบะปากในใจ ไปขอหมอนั่นน่ะนะ เขาภาวนาไม่อยากให้ฉันได้เหยียบเข้าวังไปตลอดชาติน่ะสิไม่ว่า!