บทที่ 128 ผึ้งตัวนี้ปักได้มีชีวิตชีวาจริงเชียว

ตลอดทางกลับจวนอ๋อง ซูเป่ยขดตัวอยู่ในเสื้อคลุมผืนใหญ่ของฉู่โยวหนาน ในใจท่วมท้นไปด้วยความรู้สึกนานัปการ

ฉันมีคำด่าอยากจะพ่นออกมาสักพันคำ ไม่รู้ว่าควรพูดดีไหม!

ทะลุมิติมาเป็นสาวใช้ยังรันทดไม่พออีกหรือไง ทำไมยังต้องทะลุมาเป็นลูกสาวขุนนางต้องโทษด้วย จะมีโทษก็มีไปสิ แล้วทำไมต้องไปก่อกบฏชิงบัลลังก์ด้วยเล่า!