บทที่ 147 ร่วมมือชั่วคราว

ซูเป่ยซ่อนกริชไว้ในแขนเสื้อ ชือหมานยังคงนอนหงายไม่ไหวติง นางลุกขึ้นยืนอีกครั้ง คราวนี้เหยียบลงบนจุดสำคัญของชือหมานเข้าตรงๆ

แน่นอนว่าจังหวะนี้เพียงแค่หยั่งเชิงตำแหน่ง นางมิได้ลงน้ำหนักมากนัก

ชือหมานนึกว่าซูเป่ยกำลังจะงัดลีลาเด็ดออกมาใช้ จึงยังคงตะโกนเร่งอย่างคึกคัก "เร็วเข้า! นังตัวดี! รีบทำให้องค์ชายผู้นี้… อ๊ากกก!"