บทที่ 476 ราคะมีมีดปักอยู่บนหัวนะเออ (ตอนพิเศษสำหรับเจ้าราชาของขวัญ)

เว่ยเฟิงน้อมรับคำสั่งเตรียมจะไป ทว่าเพิ่งก้าวไปได้เพียงสองก้าว ก็ได้ยินเสียงเยี่ยนเฉินเอ่ยรั้งไว้กะทันหัน

“เว่ยเฟิง”

ฝีเท้าของเว่ยเฟิงชะงักกึก แผ่นหลังเหยียดเกร็งขึ้นตามสัญชาตญาณ ก่อนจะหันกลับมาก้มหน้ารอรับคำสั่ง