บทที่ 53 รางวัล

คณิตศาสตร์? ฟิสิกส์?

ฉินหยวนชิงคิดเรื่องนี้ตกผลึกตั้งแต่ตอนเลือกอันดับแล้ว คณิตศาสตร์คือรากฐานของวิทยาศาสตร์ทั้งมวล หากไร้ซึ่งคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์แขนงอื่นย่อมไม่อาจดำรงอยู่ได้ คณิตศาสตร์สำคัญอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าฟิสิกส์เองก็สำคัญไม่แพ้กัน

ฟิสิกส์ พลังงานปรมาณู การบินและอวกาศ… มีสิ่งไหนบ้างที่ไม่ต้องพึ่งพาฟิสิกส์

ต่อให้อยู่ภาควิชาฟิสิกส์ เขาก็ยังศึกษาวิจัยคณิตศาสตร์ได้ ไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาจารย์หยางเจิ้นหนิงจะมาจัดบรรยายที่มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่เป็นระยะๆ นี่นับเป็นโอกาสอันหาได้ยากยิ่ง ฉินหยวนชิงยังหวังที่จะสร้างผลงานอันโดดเด่นในแวดวงฟิสิกส์ให้ได้เช่นกัน

"เป้าหมายหลักต่อไปของผมคือข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดครับ!" ฉินหยวนชิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

"หมายถึงข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดแบบอ่อนหรือเปล่า?" อาจารย์หลินนึกไม่ถึงจริงๆ ว่าฉินหยวนชิงคิดจะท้าทายจำนวนเฉพาะคู่แฝด

จำนวนเฉพาะคู่แฝดถือเป็นหัวข้อวิจัยยอดนิยมในทฤษฎีจำนวน นักคณิตศาสตร์จำนวนมากต่างพยายามศึกษาและหวังจะไขข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดให้กระจ่าง แม้จะมีผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้องปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ แต่น่าเสียดายที่ยังไม่เคยมีนักคณิตศาสตร์คนใดพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้อย่างแท้จริง

"ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดเป็นข้อคาดการณ์ทางคณิตศาสตร์ที่มีระดับความยากสูงมาก แม้จะเทียบไม่ได้กับเจ็ดสุดยอดปัญหาคณิตศาสตร์แห่งสหัสวรรษ แต่มันก็ยากกว่าจำนวนเฉพาะแมร์แซนอยู่หลายขุม อีกทั้งยังเชื่อมโยงกับข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคด้วย หลายปีมานี้แม้จะมีคนออกมาอ้างว่าพิสูจน์ได้แล้ว ทว่าไม่เคยมีใครได้รับการยอมรับจากวงการคณิตศาสตร์เลยสักคน" คณบดีหลี่เองก็รู้จักข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดเป็นอย่างดี มันมีชื่อเสียงโด่งดังมาก และผู้คนในแวดวงคณิตศาสตร์ต่างก็พยายามพิสูจน์มัน

"ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่แบบอ่อน แต่เป็นข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดตัวจริงเลยครับ!" ฉินหยวนชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ท่าทีอันมุ่งมั่นของฉินหยวนชิงทำเอาอาจารย์หลินหลุดหัวเราะอย่างอดไม่ได้ เขารู้สึกว่าการพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้คงทำให้ฉินหยวนชิงฮึกเหิมจนมั่นใจเกินตัว ถึงขั้นเพ้อฝันว่าจะพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดให้ได้ในคราวเดียว ดูท่าคนเราบางครั้งก็ต้องปล่อยให้ชนเข้ากับกำแพงจนหัวร้างข้างแตกเสียก่อนถึงจะเติบโตขึ้นได้

ฉินหยวนชิงเห็นแววตาคลางแคลงใจของคณบดีหลี่และอาจารย์หลินก็ไม่ได้อธิบายอะไร การพูดไปเป็นร้อยคำย่อมไม่สู้การลงมือทำจริง รอให้เขาเรียบเรียงบทความวิจัยชุดนี้เสร็จสมบูรณ์และฟาดหลักฐานปิดปากจนจบสิ้น เมื่อนั้นข้อกังขาใดๆ ย่อมมลายหายไปเอง

ทางมหาวิทยาลัยดำเนินการรวดเร็วมาก ช่วงบ่ายฉินหยวนชิงก็ได้รับข้อความจากธนาคาร มียอดเงินสองล้านหยวนโอนเข้ามาในบัญชี และเนื่องจากเป็นเงินรางวัลจึงไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเลยสักนิด

"มีอะไรเหรอ?" จิ่งเถียนถามขึ้น

เนื่องจากต้องกลับบ้านไปร่วมงานขึ้นบ้านใหม่ ฉินหยวนชิงย่อมไม่ยอมกลับไปมือเปล่า ทั้งคู่จึงออกมาเดินเลือกซื้อของด้วยกัน

"ก็ที่ฉันพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้ไง ทางมหาวิทยาลัยให้รางวัลมาสองล้านแน่ะ" ฉินหยวนชิงแกว่งมือถือไปมาพลางเอ่ยอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

จิ่งเถียนมองฉินหยวนชิงด้วยสายตาอิจฉา ตั้งแต่ต้นปีจนถึงตอนนี้เธอหาเงินได้แค่ประมาณสองแสนหยวน ยังไม่พอค่าใช้จ่ายของตัวเองด้วยซ้ำ แต่ฉินหยวนชิงแค่แก้โจทย์ข้อเดียวก็ได้เงินรางวัลถึงสองล้านหยวน ทำไมรู้สึกว่าการทำงานวิชาการมันทำเงินได้ดีกว่าเป็นดาราอีกนะ?

หรือว่าเธอจะหันไปเอาดีทางวิชาการบ้างดี?

ทว่าพอคิดถึงคะแนนสอบเกาเข่าอันน่าเวทนาที่ได้เพียงสองร้อยคะแนน จิ่งเถียนก็ตัดใจทันที เส้นทางเทพนักเรียนคงไม่เหมาะกับเธอหรอก สู้ใช้หน้าตากินข้าวต่อไปดีกว่า!

"รอให้อัลบั้มฉันวางแผงก่อนเถอะ รับรองว่าต้องหาเงินได้เยอะกว่านี้แน่" เมื่อเห็นท่าทางลำพองใจของฉินหยวนชิง จิ่งเถียนก็อดพึมพำไม่ได้

นอกจากสามเพลงที่ฉินหยวนชิงมอบให้ เธอได้จ้างคนแต่งเพิ่มอีกเก้าเพลง รวมเป็นหนึ่งอัลบั้มพอดี ช่วงเวลาที่เธออยู่ปักกิ่งตั้งนานสองนานก็เพื่ออัดเสียงและเตรียมทำอัลบั้มนี่เอง

พอพ้นช่วงวันชาติไป อัลบั้มก็จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ!

สำหรับอัลบั้มชุดนี้ จิ่งเถียนเองก็มีความทะเยอทะยานไม่น้อย

หลังจากเดินช็อปปิ้งตลอดทั้งบ่ายจนได้ของครบถ้วน ฉินหยวนชิงก็พาจิ่งเถียนกลับบ้าน ในเมื่อไปพบพ่อแม่ฝ่ายหญิงมาแล้ว ย่อมต้องพาไปพบพ่อแม่ฝ่ายชายด้วยเช่นกัน

เที่ยวบินรอบหนึ่งทุ่มตรงออกเดินทางตรงเวลา เมื่อไปถึงสนามบินเกาะลู่ เวลาก็ล่วงเลยไปถึงสี่ทุ่ม พี่ชายคนโตของฉินหยวนชิงขับรถมารับที่สนามบิน กระเป๋าเดินทางและข้าวของถูกยัดจนแน่นกระโปรงท้ายรถ

นี่เป็นครั้งแรกที่จิ่งเถียนมาเยือนเกาะลู่ และงานขึ้นบ้านใหม่ก็ไม่ได้จัดในวันรุ่งขึ้น อีกทั้งการมีรถไว้ใช้สักคันย่อมสะดวกสบายกว่า คืนนั้นพวกเขาจึงค้างแรมกันที่เกาะลู่

เช้าตรู่วันถัดมา พี่ชายขนสัมภาระและข้าวของกลับบ้านไปก่อน ส่วนฉินหยวนชิงพาจิ่งเถียนไปยังโชว์รูมรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์เพื่อสั่งซื้อรถเบนซ์คันใหญ่ทันที แน่นอนว่าเขาซื้อในนามบริษัทชิงเถียนเอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งช่วยประหยัดภาษีไปได้มากโข

ฉินหยวนชิงขับรถเบนซ์คันใหม่พาจิ่งเถียนไปเที่ยวมหาวิทยาลัยเกาะลู่ การที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่สวยที่สุดในหัวเซี่ยนั้นมีเหตุผลรองรับอย่างแท้จริง ทัศนียภาพภายในวิทยาเขตงดงาม ด้านนอกเป็นหาดทรายทอดยาว สภาพแวดล้อมน่ารื่นรมย์ยิ่งนัก พอตกค่ำก็พากันไปเดินเล่นที่เจิงฉั่วอัน ที่นี่คึกคักอย่างยิ่ง เต็มไปด้วยของกินเล่นละลานตาและนักท่องเที่ยวแน่นขนัด

สำหรับที่พักคืนนั้นเป็นโรงแรมห้องพักวิวทะเล ตื่นเช้ามาก็มองเห็นผืนน้ำทะเลสีครามสดใสและสระว่ายน้ำได้ทันที แน่นอนว่าราคาก็ไม่เบาเช่นกัน

หลังจากแวะไปเที่ยวเกาะกู่ลั่งอวี่อีกรอบ ฉินหยวนชิงจึงพาเธอกลับบ้านเกิดในเวลาพลบค่ำ สะพานข้ามทะเลยังสร้างไม่เสร็จทำให้ต้องขับอ้อมเป็นระยะทางไกล ใช้เวลาเดินทางถึงสองชั่วโมงเต็มกว่าจะถึงบ้านเกิด

เมื่อรู้ว่าฉินหยวนชิงพาแฟนสาวกลับมาบ้าน คนในครอบครัวต่างก็ดีใจกันยกใหญ่ ในชนบทนั้นค่านิยมเรื่องการแต่งงานมีลูกตั้งแต่อายุน้อยฝังรากลึกมาก ในชาติก่อนตอนที่ฉินหยวนชิงเรียนมหาวิทยาลัยก็โดนบ่นเรื่องนี้เป็นประจำ พอเรียนจบก็ถูกเร่งรัดไม่เว้นแต่ละวัน

เดือนตุลาคม อากาศที่เมืองสุ่ยเซียนยังคงร้อนอบอ้าว จิ่งเถียนจึงสวมชุดเดรสกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อน ดูเรียบง่ายสดชื่นและเรียบร้อยน่ารัก

เมื่อฉินหยวนชิงมาถึงบ้านและคนในครอบครัวได้เห็นจิ่งเถียน ทุกคนต่างตกตะลึงในความงามของเธอ คนชนบทไหนเลยจะเคยพบเห็นหญิงสาวที่งดงามสะกดสายตาถึงเพียงนี้

ฉินหยวนชิงแอบกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ การมีแฟนสวยนี่มันดีจริงๆ ช่างเชิดหน้าชูตาได้เหลือเกิน

พ่อแม่เอ่ยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบด้วยความห่วงใย แต่น่าเสียดายที่ท่านทั้งสองพูดภาษาจีนกลางไม่ได้ ฉินหยวนชิงจึงต้องคอยทำหน้าที่เป็นล่ามแปลอยู่ตรงกลาง อุปสรรคทางภาษานี่เป็นเรื่องชวนปวดหัวจริงๆ

ช่วงค่ำจะมีพิธีขึ้นบ้านใหม่ ผู้คนมากมายต่างเดินทางมาที่บ้านของฉินหยวนชิงเพื่อช่วยงาน ฉินหยวนชิงนั่งอยู่ตรงที่นั่งหลักพลางชงชาชั้นดีต้อนรับ

พร้อมกันนั้นเขาก็คอยแนะนำจิ่งเถียนให้ญาติสนิทมิตรสหายรู้จักทีละคน

พิธีขึ้นบ้านใหม่ในยามค่ำคืนจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งหมิ่นหนาน ทั้งเสียงประทัดและดอกไม้ไฟ ปัจจุบันครอบครัวของฉินหยวนชิงนับว่ามีหน้ามีตาในตำบล คิดจะทำตัวเรียบง่ายไม่เอิกเกริกก็คงเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว

สังคมก็เป็นเช่นนี้ ยามยากไร้กลางตลาดยังไร้คนเหลียวแล ยามมั่งมีแม้อยู่ลึกในป่าเขาก็ยังมีญาติตามมาเยือน หากไม่เชื่อก็จงดูจอกสุราตรงหน้า ทุกจอกล้วนรินคารวะให้คนรวยก่อนเสมอ ไม่ใช่แค่ยุคนี้ แต่หากมองย้อนไปตลอดประวัติศาสตร์หลายพันปีของหัวเซี่ย ความจริงข้อนี้ก็ไม่เคยแปรเปลี่ยน

เมื่อกวาดตามองผู้คนรอบกาย จะมีสักกี่คนที่หลุดพ้นจากค่านิยมเหล่านี้ไปได้

งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่เพียงงานเดียว ก็สะท้อนภาพจำลองของสังคมขนาดย่อมได้เป็นอย่างดี!

โต๊ะจีนถูกจัดวางไว้ถึงเจ็ดสิบแปดสิบโต๊ะ แขกเหรื่อเกือบหนึ่งพันคนมาร่วมงานกันอย่างคึกคักครึกครื้น ยังดีที่บริเวณบ้านกว้างขวางพอ มิเช่นนั้นคงไม่มีที่ให้วางโต๊ะได้หมด

เมื่องานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่เสร็จสิ้น ฉินหยวนชิงก็พาจิ่งเถียนออกไปเดินเล่นรอบๆ ทว่าแถบชายทะเลก็มีอยู่แค่นั้นเอง นอกจากการชมทะเลแล้วก็ไม่มีอะไรอื่น

ผู้คนมากมายล้วนอยากมาดูทะเล แต่สำหรับคนที่เติบโตมากับท้องทะเล มันกลับไม่มีความแปลกใหม่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พวกเขากลับรู้สึกโหยหาและหลงใหลในความสงบของผืนป่าดงดิบและหุบเขาลึกมากกว่าเสียอีก