ตอนที่ 54
บทที่ 54 ความตื่นตะลึง
อยากกินตี๋น้อย · 9,398 ตัวอักษร
Annals of Mathematics ฉบับล่าสุดวางแผงได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์
วิทยานิพนธ์เรื่องการพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวโดยฉินหยวนชิงก็สร้างแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ในแวดวงคณิตศาสตร์ระดับนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นความยากระดับหินของโจทย์อย่างข้อคาดการณ์ของโจว คุณค่าในตัวเองของตัววิทยานิพนธ์ ข้อความประเมินจากศาสตราจารย์เดอลีญที่แนบท้าย ไปจนถึงอายุของผู้เขียนวิทยานิพนธ์…
เหล่านักวิชาการสายทฤษฎีจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันตรวจทานขั้นตอนการพิสูจน์นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผลลัพธ์คือ ถูกต้องสมบูรณ์แบบอย่างไม่ต้องสงสัย!
ไม่มีนักวิชาการคนไหนหาจุดผิดพลาดในวิทยานิพนธ์เจอแม้แต่จุดเดียว!
นี่คือวิทยานิพนธ์ที่ไร้ที่ติ!
ฝั่งวงการคณิตศาสตร์ของหัวเซี่ยยิ่งตื่นเต้นฮือฮากว่าระดับนานาชาติเสียอีก
ถึงอย่างไรหัวเซี่ยก็เป็นเพียงประเทศขนาดใหญ่ด้านคณิตศาสตร์ แต่ยังไม่ใช่ประเทศมหาอำนาจด้านคณิตศาสตร์ จำนวนนักคณิตศาสตร์ระดับแถวหน้ายังมีอยู่น้อยมาก การที่ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จ ย่อมหมายความว่าเขาก้าวขึ้นสู่ทำเนียบนักคณิตศาสตร์ระดับแนวหน้าของหัวเซี่ยไปแล้วอย่างแท้จริง!
ไม่นาน กระแสความตื่นตัวในแวดวงคณิตศาสตร์ก็ลามไปสู่วงการข่าวสารอย่างรวดเร็ว
หากเป็นพวกนักวิทยาศาสตร์ภาคประชาชนในประเทศ ผู้คนคงเริ่มชินชาจนด้านไปแล้ว เดี๋ยวก็ล้มล้างทฤษฎีสัมพัทธภาพ เดี๋ยวก็อ้างว่าพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคได้… เมื่อเทียบกับคำอ้างชวนเพ้อฝันหลุดโลกพวกนั้น ข้อคาดการณ์ทางคณิตศาสตร์ที่ตั้งชื่อตามคนหัวเซี่ยเพียงข้อเดียวย่อมแทบไม่มีน้ำหนักในสายตาคนทั่วไป
หลายคนมองว่าพวกนักวิทย์กำมะลอหรือนักวิทยาศาสตร์ภาคประชาชนเป็นปรากฏการณ์ที่มีแค่ในหัวเซี่ย แต่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย ที่ไหนๆ ในโลกก็มีคนกลุ่มนี้ทั้งนั้น เพียงแต่หัวเซี่ยมีประชากรเยอะ สัดส่วนคนกลุ่มนี้จึงมากตามไปด้วย จนดูเด่นสะดุดตากว่าที่อื่นก็เท่านั้น
สำนักข่าวต่างๆ พากันประโคมรายงาน ไม่ว่าจะทางโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ หรือสื่อออนไลน์ ต่างแย่งกันลงข่าวเรื่องฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จ
ข้อคาดการณ์ของโจวที่ทำให้แวดวงทฤษฎีจำนวนปวดหัวมานานนับสิบปีได้รับการพิสูจน์แล้ว นั่นหมายความว่าต่อจากนี้ มันจะกลายเป็นทฤษฎีบทของโจวอย่างเป็นทางการ
ในวิหารคณิตศาสตร์อันยิ่งใหญ่ มีทฤษฎีบทที่ตั้งชื่อตามคนหัวเซี่ยเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อแล้ว!
ไม่ว่าจะเป็นผู้ตั้งข้อคาดการณ์ หรือผู้ที่พิสูจน์มันได้ ล้วนถูกจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์ทั้งสิ้น!
และสิ่งที่ทำให้สื่อต่างๆ คลั่งไคล้ที่สุดก็คือ คนที่พิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จดันเป็นฉินหยวนชิง คนที่กระแสข่าวเพิ่งจะซาลงไปได้ไม่นาน และเคยตกเป็นเป้าสายตาของสื่ออย่างหนักตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา!
เขาคือเครื่องจักรผลิตข่าวตัวจริงเสียงจริง!
พวกสื่อรักฉินหยวนชิงแทบขาดใจ ทันทีที่เขาเดินทางถึงปักกิ่ง ก็ต้องรับมือกับทัพนักข่าวสิบกว่าชีวิตที่มารอดักสัมภาษณ์ถึงสนามบิน เมื่อเห็นทุกคนตั้งป้อมรอกันอย่างจริงจังขนาดนั้น ฉินหยวนชิงจึงจำต้องยืนให้สัมภาษณ์ตรงมุมหนึ่งของสนามบินแต่โดยดี
พอสื่อพากันประโคมข่าว คำเยินยอสรรเสริญสารพัดรูปแบบก็กระหน่ำสาดใส่ฉินหยวนชิงไม่ยั้ง ที่ดูเข้าท่าหน่อยก็ประเมินว่าเขาคือดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการคณิตศาสตร์ที่มีลุ้นท้าชิงเหรียญฟิลด์ส!
ส่วนพวกที่เล่นใหญ่เกินเบอร์ ก็ยกยอปอปั้นฉินหยวนชิงให้เป็นมือหนึ่งด้านคณิตศาสตร์แห่งหัวเซี่ยไปเลย ราวกับเหรียญฟิลด์สลอยมาอยู่แค่เอื้อมแล้ว
ทั่วทั้งแวดวงคณิตศาสตร์ต่างจับจ้องสายตามาที่เขา การพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นผลงานทางคณิตศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของหัวเซี่ยในปีนี้ และยังนับเป็นผลงานวิจัยชิ้นสำคัญที่สุดของวงการคณิตศาสตร์ระดับโลกในปีนี้เช่นกัน
หากเป็นรางวัลคณิตศาสตร์ระดับสูงสุดอาจจะยังยากไปหน่อย แต่ถ้ารองลงมาสักขั้น การันตีได้เลยว่าได้แน่โดยไม่ต้องโม้
จริงอยู่ที่การพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวยังไม่เพียงพอจะคว้าเหรียญฟิลด์ส แต่ต้องไม่ลืมว่าตอนนี้ฉินหยวนชิงเพิ่งจะอายุสิบเก้าปี เขายังมีเวลาให้สู้ต่ออีกตั้งยี่สิบเอ็ดปีกว่าจะถึงเกณฑ์อายุสูงสุดของเหรียญฟิลด์สที่สี่สิบปี!
แค่ข้อนี้ข้อเดียว แวดวงคณิตศาสตร์ทั้งวงการก็ไม่มีใครสงสัยเลยแม้แต่น้อยว่า อนาคตของเขาจะไร้ขีดจำกัดเพียงใด!
เขาอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ให้แก่วงการคณิตศาสตร์ของหัวเซี่ยขึ้นมาได้จริงๆ!
หนังสือพิมพ์หัวเซี่ยชิงเหนียนเป้าออกปากชื่นชมฉินหยวนชิงอย่างสูงในการพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจว โดยพาดหัวข่าวว่า "คนรุ่นหลังยุค 90 เริ่มก้าวสู่เวทีประวัติศาสตร์ ศิษย์ก้าวหน้าล้ำหน้าอาจารย์" ทั้งยังตอกกลับกระแสสังคมช่วงนี้ที่มักจะตั้งแง่โจมตีคนรุ่นหลังยุค 90 ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตบท้ายด้วยการยกคำกล่าวของท่านประธานเหมามาใช้ว่า "โลกนี้เป็นของพวกคุณ และเป็นของพวกเราด้วย แต่ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นของพวกคุณ"
เหรินหมินรื่อเป้าก็ไม่ยอมตกกระแสเช่นกัน โดยรายงานถึงความสำคัญของการพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจว พร้อมทั้งแนะนำประวัติของฉินหยวนชิงอย่างละเอียด ปิดท้ายด้วยการให้กำลังใจคนรุ่นใหม่ให้มองโลกในแง่ดี มุ่งมั่นพัฒนาตนเอง ปีนป่ายสู่จุดสูงสุดอย่างไม่หยุดยั้ง และบุกเบิกก้าวหน้าต่อไปบนเส้นทางสายวิทยาศาสตร์
เหล่าหู บรรณาธิการบริหารของโกลบอลไทม์ส ถึงกับลงมือเขียนบทวิจารณ์ด้วยตัวเอง ให้การยอมรับอย่างเต็มที่ต่อคุณูปการที่ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจว ทั้งยังฝากความหวังอันยิ่งใหญ่ไว้กับคนรุ่นใหม่ โดยระบุว่าเยาวชนคือกองหนุนอันเป็นเสาหลักของชาติ หากเยาวชนรุ่งเรือง ประเทศชาติย่อมรุ่งเรือง ศัตรูหน้าไหนก็มิอาจหาญมารังแกหัวเซี่ยได้
สื่อกระแสหลักเหล่านี้ยังถือว่าดี รายงานไปตามเนื้อผ้าอย่างที่ควรจะเป็น และยังมีจรรยาบรรณอยู่บ้าง
แต่พวกสื่อออนไลน์นี่สิ แทบไม่รู้จักคำว่าจรรยาบรรณเลย หัวข้อข่าวยิ่งหวือหวายิ่งดึงดูดสายตาคนได้เท่าไรก็ยิ่งสรรหามาตั้ง ขอแค่มีรูปเปิดใบเดียว เนื้อหาข้างในก็แต่งขึ้นมาเองล้วนๆ
อย่างเช่น สำนักข่าวยูซีที่ถนัดพาดหัวสะเทือนขวัญลงสนาม—"ตะลึง! นักศึกษามหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ไขโจทย์คณิตศาสตร์ระดับโลกแตกภายในคืนเดียว", "ตะลึง! ศีลธรรมเสื่อมถอยหรือจิตใจบิดเบี้ยวกันแน่ นักศึกษามหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้…", "ตะลึง…"
แล้วยังมีสำนักข่าวเทนเซ็นต์ที่พาดหัวได้เว่อร์วังไม่แพ้กัน—"นักคณิตศาสตร์อเมริกาเห็นแล้วต้องเงียบงัน นักคณิตศาสตร์ญี่ปุ่นเห็นแล้วได้แต่ทอดถอนใจ"
สรุปคืออวยฉินหยวนชิงขึ้นไปแตะสวรรค์ โดยไม่สนใจสักนิดว่าเมื่อเดือนกว่าๆ ก่อนหน้านี้ พวกตัวเองเพิ่งจะประโคมข่าวเรื่องอัจฉริยะดับแสง วีรบุรุษพ่ายด่านสาวงามกันอย่างไรบ้าง
การโหมประโคมข่าวเช่นนี้ ย่อมทำให้ฉินหยวนชิงกลายเป็นประเด็นร้อนติดเทรนด์อย่างไม่ต้องสงสัย บนเว็บบอร์ดต่างๆ มีแต่คนพูดคุยถกเถียงกัน—
"โคตรเจ๋ง! เพิ่งอยู่ปีหนึ่งก็แก้โจทย์คณิตศาสตร์ระดับโลกได้แล้ว! ตอนฉันเปิดเทอมปีหนึ่งยังมึนตึ้บอยู่เลย…"
"เทพนักเรียนก็คือเทพนักเรียนจริงๆ จอหงวนเกาเข่าคะแนนเต็ม พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังโหดเหมือนเสือติดปีก! เฮ้อ อยู่ปีหนึ่งเหมือนกันแท้ๆ ทำไมฉันถึงเอาแต่นอนหลับในห้องเรียนวะ?"
"พูดแล้วน้ำตาจะไหล ฉันเป็นนักศึกษาปริญญาเอกภาคคณิตศาสตร์แท้ๆ ยังอ่านไม่รู้เรื่องเลย…"
"พวกเด็กเรียนห่วยอย่างพวกแก กล้าดียังไงไปวิจารณ์โลกของเทพนักเรียน ใจกล้าหน้าด้านเกินไปแล้ว…"
"หากเยาวชนเข้มแข็ง ชาติย่อมเข้มแข็ง! ขอคารวะแด่บุคลากรวิจัยวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่!"
"ฉันอยู่มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ รุ่นน้องคนนี้ไม่ได้อยู่ภาควิชาคณิตศาสตร์นะ แต่อยู่ภาคฟิสิกส์ คณิตศาสตร์เป็นแค่งานอดิเรกของเขาเท่านั้นแหละ…"
"ดูสิ ข้อเดียวมีวิธีแก้ตั้งห้าแบบ แต่ฉันกลับดูไม่เข้าใจสักแบบ (น้ำตานอง) แนบรูปภาพ"
…
ฉินหยวนชิงไม่ค่อยได้เล่นอินเทอร์เน็ต จึงไม่รู้เรื่องกระแสฮือฮาอันดุเดือดบนโลกออนไลน์เลย จิ่งเถียนมาส่งเขาที่หน้าหอพักแล้วก็กลับไป หลังจากนี้เธอคงยุ่งมาก เพราะอัลบั้มเพลงกำลังจะวางแผง และยังต้องเดินสายโปรโมตสารพัดอย่าง ต้องเริ่มตระเวนไปทั่วประเทศแล้ว
พอฉินหยวนชิงกลับมาถึงห้อง ในห้องก็มีเขาอยู่แค่คนเดียว เขาวางของฝากพื้นเมืองจากหมิ่นหนานที่พกมาด้วยลงบนโต๊ะ แล้วก็ไปอาบน้ำ จากนั้นก็จมดิ่งอยู่กับข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด ความยากของข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดนั้นสูงกว่าข้อคาดการณ์ของโจวเล็กน้อย ฉินหยวนชิงยังเหลือก้าวสุดท้ายที่ยังก้าวข้ามไปไม่พ้น
วิทยานิพนธ์ทางวิชาการก็เป็นแบบนี้ ตราบใดที่ยังไม่ได้เดินก้าวสุดท้าย ก็เท่ากับยังไปไม่ถึงเส้นชัย สิ่งที่ทำไว้ข้างหน้าย่อมไร้ประโยชน์ทั้งหมด วิทยานิพนธ์ทั้งฉบับก็จะไม่มีความหมายอะไรเลย หากปล่อยให้คนอื่นเห็นเนื้อหาช่วงแรก คนอื่นอาจจะเดินก้าวสุดท้ายได้เร็วกว่าเขา และนั่นจะทำให้ความพยายามทั้งหมดสูญเปล่าทันที
คณิตศาสตร์คือสมรภูมิที่ผู้ชนะกวาดเรียบทุกสิ่ง! ไม่ว่าจะเป็นข้อคาดการณ์ใดก็ตาม ไม่สนว่าก่อนหน้านั้นจะมีนักคณิตศาสตร์คนไหนสร้างผลงานยิ่งใหญ่หรือสร้างคุณูปการไว้มากเพียงใด ขอแค่เขายังพิสูจน์ขั้นสุดท้ายไม่สำเร็จ คนรุ่นหลังที่ก้าวข้ามขั้นตอนการพิสูจน์สุดท้ายได้ ย่อมกอบโกยเกียรติยศชื่อเสียงทั้งหมดไปแต่เพียงผู้เดียว ประวัติศาสตร์จะจารึกไว้แค่ชื่อของผู้ตั้งข้อคาดการณ์กับผู้ที่พิสูจน์มันได้เท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ใครเขาจะไปสนใจกันเล่า
"เชี่ยยย ลูกพี่! พี่ดังระเบิดไปทั่วโลกแล้ว หน้าประตูมหา'ลัยมีป้ายผ้าแสดงความยินดีแขวนหราอยู่เลย!" เสี่ยวพั่งก้าวเข้ามาในห้องพัก พอเห็นฉินหยวนชิงนั่งเหม่ออยู่ตรงนั้นก็ร้องลั่นออกมาด้วยความตกใจ
เดิมทีเสี่ยวพั่งเห็นข่าวในหน้าแรกของเว็บไซต์มหาวิทยาลัยแล้ว แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไร ทว่าช่วงนี้สื่อต่างๆ พากันประโคมข่าวไม่หยุดหย่อน แถมตอนท่องเว็บบอร์ดยังเห็นคนอธิบายถึงความสำคัญของมันสารพัด เสี่ยวพั่งถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้งว่า รูมเมตของตัวเองเพิ่งทำเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินระดับไหนลงไป
"ไอ้อ้วน อยากตายเรอะ!" ฉินหยวนชิงถูกขัดจังหวะความคิด จึงหันไปถลึงตาใส่เสี่ยวพั่งอย่างเคืองๆ เวลาที่เขากำลังใช้ความคิด เขาเกลียดที่สุดเวลามีคนมาขัดจังหวะ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อกี้เขากำลังเริ่มจับจุดได้แล้วแท้ๆ แต่พอโดนขัดขึ้นมา ความคิดเลยขาดสะบั้นไปหมด
"ลูกพี่ ฉันผิดไปแล้ว! ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ครับ!" เสี่ยวพั่งสะดุ้งโหยง รีบทำท่าทางยอมรับผิดอย่างว่าง่ายทันที
ทว่าสายตาของเจ้าอ้วนที่พยายามทำแบ๊วสารพัด กลับทำให้ฉินหยวนชิงทั้งขำทั้งเอือมระอา ไอ้หมูตอนนี่ สักวันฉันจะต้องแอบหยอดอะไรลงไปในน้ำของแกให้ได้เลย คอยดูเถอะ
จากนั้นจางเจี๋ยกับหลิวเฟิงก็ตามหลังกลับมาถึงห้องพัก แต่ละคนต่างตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่ รูมเมตของตัวเองสร้างผลงานอันยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ในฐานะเพื่อนร่วมห้องพวกเขาย่อมรู้สึกภาคภูมิใจและยืดอกได้อย่างเต็มที่
ต่อมาเพื่อนๆ จากห้องพักข้างๆ ก็พากันแห่มาแสดงความยินดี พวกเขาอยู่ห้องเรียนเดียวกันและพักอยู่บนชั้นเดียวกันของหอพัก
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเสนอขึ้นมาว่าควรจะฉลองกันให้เต็มที่ จากนั้นบรรยากาศก็เริ่มคึกคักขึ้นทันที บางคนวิ่งออกไปซื้อขนมขบเคี้ยว บางคนออกไปซื้อเหล้าและน้ำผลไม้ ไม่นานในห้องพักก็จัดงานฉลองกันอย่างเอิกเกริก ครึกครื้นเป็นพิเศษ แม้แต่คุณป้าผู้ดูแลหอพักก็รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงแกล้งทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่
กระทั่งช่วงท้าย ทุกคนพากันออกไปยืนรวมตัวกันที่ระเบียงทางเดินแล้วร่วมกันร้องเพลง จนกลายเป็นการประสานเสียงร้องเพลงกันทั่วทั้งตึกหอพัก มีคนถ่ายคลิปวิดีโอสั้นๆ ของเหตุการณ์นี้เอาไว้แล้วอัปโหลดลงบนเว็บบอร์ด ซึ่งกลายเป็นประเด็นร้อนแรงที่มีคนพูดถึงอย่างล้นหลามในทันที นักศึกษาจากหลายสถาบันต่างพากันเข้ามาคอมเมนต์ว่า นี่มันมหา’ลัยในฝันของคนอื่นชัดๆ
เวลานี้ฉินหยวนชิงได้กลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเพื่อนๆ ร่วมเฉลิมฉลองค่ำคืนนี้กันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น