ตอนที่ 58
บทที่ 58 การก่อตั้งวีแชต
อยากกินตี๋น้อย · 7,331 ตัวอักษร
บรรดาศาสตราจารย์โดยรอบเห็นศาสตราจารย์เดอลีญเอ่ยปากชวนฉินหยวนชิง ต่างก็พากันอิจฉา
มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันคือสถาบันชื่อดังระดับไอวีลีกของอเมริกา ความยากในการจะสอบเข้าไปเรียนย่อมไม่ต้องพูดถึง
ไม่เหมือนกับมหาวิทยาลัยชั้นนำของหัวเซี่ยที่มักจะลดเกณฑ์คะแนนรับนักศึกษาต่างชาติลงอย่างมาก มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันนอกจากจะไม่ลดเกณฑ์แล้ว ยังเพิ่มระดับความยากขึ้นไปอีก ที่นั่นเปิดรับคนจากทั่วโลกอย่างแท้จริง คนที่สามารถเข้าไปเรียนต่อระดับปริญญาโทหรือเอกที่พรินซ์ตันได้ ย่อมเป็นสุดยอดอัจฉริยะของแต่ละประเทศอย่างไม่ต้องสงสัย
มหาวิทยาลัยระดับโลกจึงเป็นแหล่งรวมของเหล่าอัจฉริยะอย่างแท้จริง
แม้ว่าตำแหน่งทางวิชาการของพวกเขาจะเป็นถึงศาสตราจารย์ แต่พูดกันตามตรง ศาสตราจารย์ส่วนใหญ่ล้วนต้องยอมก้มหัวให้เมื่ออยู่ต่อหน้าศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
นึกไม่ถึงเลยว่า เดอลีญ นักคณิตศาสตร์ชื่อดังระดับโลกคนนี้จะเอ่ยปากทาบทามฉินหยวนชิงด้วยตัวเอง
"ศาสตราจารย์เดอลีญครับ ตอนนี้ผมเพิ่งเริ่มต้นชีวิตมหาวิทยาลัย ยังไม่พร้อมจะเรียนต่อปริญญาโทเลยครับ แต่ผมคิดว่าต้องมีสักวันที่ผมจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันแน่นอน" สุดท้ายฉินหยวนชิงก็ยังไม่ได้ตัดสินใจเดินทางไปเรียนต่อที่อเมริกาทันที
ยังไงเขาก็มีระบบอัจฉริยะเทคโนโลยีล้ำยุคอยู่แล้ว ระบบนี่แหละคืออาจารย์ที่ดีที่สุด มหาวิทยาลัยชื่อดังระดับโลกสำหรับเขานั้นสำคัญก็จริง แต่ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
"ฮะๆ อย่าปล่อยให้ฉันรอนานเกินไปล่ะ ไม่ว่าเธอจะไปเรียนต่อที่ไหน ฉันก็ยินดีจะเขียนจดหมายรับรองให้เสมอ" ศาสตราจารย์เดอลีญยิ้มพลางกล่าว
สำหรับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ หากได้จดหมายรับรองจากนักวิชาการชื่อดัง โอกาสที่จะสำเร็จย่อมเพิ่มขึ้นมหาศาล
นับตั้งแต่ตรวจทานวิทยานิพนธ์ให้ฉินหยวนชิง ศาสตราจารย์เดอลีญก็ประทับใจในพรสวรรค์อันน่าทึ่งของเขาเป็นอย่างมาก ถึงขั้นเขียนบทวิจารณ์ต่อท้ายวิทยานิพนธ์ด้วยตนเอง และประเมินฉินหยวนชิงไว้สูงลิ่ว ครั้งนี้เมื่อได้รับคำเชิญจากมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ เดอลีญจึงยอมเดินทางไกลหมื่นลี้จากอเมริกามาถึงหัวเซี่ยเพื่อร่วมงานบรรยายนี้ เพียงเพราะอยากรู้จักนักคณิตศาสตร์หนุ่มคนนี้เท่านั้น
ในงานเลี้ยงฉลอง ฉินหยวนชิงได้ทำความรู้จักกับนักคณิตศาสตร์ชื่อดังของประเทศเกือบทั้งหมด และก้าวเข้าสู่วงการคณิตศาสตร์ของหัวเซี่ยอย่างเป็นทางการ
…
วันต่อมา จิ่งเถียนกลับมาถึงปักกิ่ง เธอพาฉินหยวนชิงไปร้านกาแฟใกล้กับมหาวิทยาลัย จากนั้นก็แนะนำชายวัยกลางคนคนหนึ่งให้รู้จัก "ลุงเฉินคะ นี่แฟนหนู ฉินหยวนชิง นักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ คราวนี้เขาเป็นฝ่ายอยากได้คนมีความสามารถค่ะ หยวนชิง นี่คือลุงเฉิน เฉินจื้อหยวน นายเรียกลุงเฉินตามฉันได้เลย ลุงเฉินเคยทำงานที่กูเกิล พอกลับประเทศเมื่อปี 06 ก็เข้าทำงานที่กลุ่มเทนเซ็นต์ ประสบการณ์บริหารไม่มีอะไรต้องห่วงเลยล่ะ"
ฉินหยวนชิงคาดไม่ถึงเลยว่า คนที่จิ่งเถียนบอกว่าจะแนะนำให้รู้จักจะมีประวัติเบื้องหลังยิ่งใหญ่ขนาดนี้ บุคลากรระดับนี้ไปอยู่บริษัทอินเทอร์เน็ตที่ไหนก็เป็นผู้บริหารระดับสูงทั้งนั้น
"ลุงเฉินคะ อย่าเห็นว่าหยวนชิงอายุน้อยนะ เขาพัฒนาโปรแกรมโซเชียลแชตขึ้นมาตัวหนึ่งชื่อวีแชต ใช้งานดีมากเลย ดีกว่าคิวคิวเยอะมาก หนูส่งให้เพื่อนๆ ในชั้นลองเล่น ทุกคนบอกว่าเจ๋งสุดๆ ทั้งส่งข้อความเสียง ทั้งวิดีโอคอล สะดวกมากเลยค่ะ" จิ่งเถียนเอ่ยขึ้น
"คุณเฉินครับ แอปแชตตัวนี้มีศักยภาพสูงมาก คุณลองเล่นดูด้วยตัวเองก่อนได้เลย ตอนนี้บริษัทยังไม่ได้จดทะเบียนเลยครับ คนก็ยังไม่มีสักคน ถ้าคุณเฉินยินดีมาร่วมงาน ทุกอย่างก็ต้องรบกวนให้คุณเฉินช่วยสร้างขึ้นมาตั้งแต่ต้นเลยครับ" ฉินหยวนชิงเปิดโน้ตบุ๊กของตน แล้วส่งลิงก์ให้เฉินจื้อหยวน
ตอนนี้วีแชตยังจำกัดอยู่แค่ในกลุ่มเพื่อนของเขากับจิ่งเถียน ยอดผู้ใช้ไม่ถึงร้อยคน แต่เสียงตอบรับดีเยี่ยม
เฉินจื้อหยวนเปิดใช้โปรแกรมในมือถือตามลิงก์ จากนั้นก็ลงทะเบียนผู้ใช้ ในระบบวีแชตที่ฉินหยวนชิงออกแบบไว้ บัญชีจะผูกกับเบอร์โทรศัพท์ เบอร์หนึ่งเบอร์มีได้แค่บัญชีเดียว จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมียอดผู้ใช้ฟองสบู่มหาศาลแบบคิวคิว
ฉินหยวนชิงคอยแนะนำเฉินจื้อหยวนว่าต้องเพิ่มเพื่อนยังไง ส่งข้อความเสียงยังไง วิดีโอคอลยังไง รวมถึงสติกเกอร์ที่ฉินหยวนชิงทำขึ้นมา ถ้าต้องการก็ยังสร้างสติกเกอร์เองได้ด้วย นอกจากนี้ยังมีระบบสมุดโทรศัพท์ ขอเพียงมีบัญชีวีแชตอยู่ ต่อให้มือถือหายก็ไปล็อกอินในเครื่องใหม่ได้ เบอร์ติดต่อทั้งหมดจะยังอยู่ครบ
วีแชตที่ฉินหยวนชิงพัฒนานั้นถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์แบบพร้อมใช้งาน มีทุกอย่างครบครัน ลูกเล่นเพียบ ส่วนฟังก์ชันค้นหาและเพิ่มเพื่อนจากตำแหน่งใกล้เคียงก็ยังใส่ไว้เหมือนเดิม
ยิ่งเฉินจื้อหยวนลองใช้งาน ก็ยิ่งตกตะลึงและตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ เขาทำงานที่เทนเซ็นต์มาสามปี ย่อมรู้จักคิวคิวเป็นอย่างดี แต่พอได้ลองเล่นวีแชตตอนนี้ กลับรู้สึกว่าวีแชตเหนือกว่าคิวคิวคนละชั้น กินขาดในทุกมิติ
"คุณฉิน แอปนี้สุดยอดมากครับ น่าทึ่งจริงๆ ผมยินดีรับข้อเสนอครับ" เฉินจื้อหยวนกล่าวอย่างตื่นเต้น
จริงอยู่ว่าตอนอยู่กูเกิลกับเทนเซ็นต์เขาเป็นถึงผู้บริหารระดับสูง แต่จะไปเทียบกับการได้ร่วมสร้างบริษัทขึ้นมาตั้งแต่ศูนย์จนกลายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งได้อย่างไร
เฉินจื้อหยวนถึงกับเริ่มวาดฝันแล้วว่าจะใช้วีแชตโค่นคิวคิว แล้วขึ้นมาแทนที่เทนเซ็นต์เพื่อสร้างอาณาจักรโซเชียลของวีแชตขึ้นมา
ฉินหยวนชิงปรึกษาเรื่องบริษัทกับเฉินจื้อหยวน ตอนนี้แนวคิดของเขาเปลี่ยนไปแล้ว วีแชตไม่จำเป็นต้องขายให้เทนเซ็นต์เสมอไป ให้ผู้บริหารมืออาชีพมาดูแลแทนก็ได้ ตัวเขาเองก็ไม่ต้องคอยปวดหัวด้วย
ส่วนชื่อบริษัท ตกลงกันว่าจะใช้ชื่อ บริษัท วีแชต คอมพิวเตอร์ ซิสเต็ม จำกัด ฉินหยวนชิงถือหุ้นด้วยเทคโนโลยี 51% จิ่งเถียนลงเงินสามสิบล้านหยวนถือหุ้น 29% เฉินจื้อหยวนลงเงินสิบห้าล้านหยวนถือหุ้น 10% ส่วนอีก 10% ที่เหลือจะเก็บไว้เป็นหุ้นสำหรับพนักงานทั้งหมดของบริษัท โดยให้สหภาพแรงงานเป็นผู้ถือหุ้น พนักงานจะมีเพียงสิทธิ์รับเงินปันผลแต่ไม่มีสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของ หากลาออกจากบริษัทก็จะเสียสิทธิ์รับเงินปันผลไปโดยอัตโนมัติ
นี่เป็นข้อคิดที่ฉินหยวนชิงได้มาจากประสบการณ์ทำงานในชาติก่อน หากอยากให้พนักงานรู้สึกเป็นเจ้าของร่วม และมองว่าตนเองเป็นนายของบริษัท ก็ต้องเปิดโอกาสให้เติบโตและให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า ไม่อย่างนั้นต่อให้เจ้านายจะวาดฝันเก่งแค่ไหน หรือวาดเค้กชิ้นโตเท่าใด ในช่วงแรกอาจได้ผล แต่สุดท้ายก็ไม่มีความหมาย
หุ้น 10% นี้ ฉินหยวนชิงตั้งใจจะเก็บไว้เป็นฐานราก ต่อไปในอนาคตแม้จะมีการระดมทุน ก็จะไม่แตะต้องสัดส่วนนี้ หากวันใดวีแชตเติบโตจนยิ่งใหญ่ระดับเดียวกับเทนเซ็นต์ หุ้น 10% ก็จะมีมูลค่ามหาศาลนับแสนล้าน เงินปันผลในแต่ละปีจะเป็นตัวเลขดาราศาสตร์ ซึ่งมากพอที่จะสร้างแรงจูงใจให้พนักงานได้อย่างเต็มเปี่ยม
แน่นอนว่าฉินหยวนชิงคงไม่สามารถทำแบบผู้เฒ่าเหรินที่ถือหุ้นไว้เองเพียง 1% แล้วแบ่งที่เหลือตามตำแหน่งหน้าที่ได้ เขาไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น
ผ่านไปเพียงสัปดาห์เดียว เอกสารและขั้นตอนจดทะเบียนบริษัทก็เสร็จเรียบร้อย เฉินจื้อหยวนเช่าพื้นที่สำนักงานหนึ่งชั้นในย่านจงกวนชุนเพื่อเปิดรับสมัครคนและจัดตั้งทีม ขณะเดียวกัน ฉินหยวนชิงกับจิ่งเถียนก็ช่วยโปรโมตวีแชตบนเวยป๋อของตัวเอง พร้อมแนบลิงก์ดาวน์โหลดไว้ด้วย เพียงแค่สัปดาห์เดียว วีแชตก็มียอดผู้ใช้มากกว่าสามแสนคน ทว่าด้วยข้อจำกัดด้านสเปกโทรศัพท์มือถือในยุคนี้ อัตราการเติบโตจึงเริ่มชะลอตัวลง
วีแชตถ้าเล่นผ่านคอมพิวเตอร์ ยังไงก็สู้เวอร์ชันมือถือไม่ได้ จุดระเบิดของวีแชตจริงๆ ยังต้องรอให้สมาร์ตโฟนบูมขึ้นมาก่อน ตอนนี้สมาร์ตโฟนเพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ คนส่วนใหญ่ยังคงใช้โทรศัพท์มือถือ 2G อย่างโนเกีย, วีโว่, ทีซีแอล, โมโตโรลา ซึ่งไม่สามารถดึงศักยภาพและฟังก์ชันของวีแชตออกมาได้เต็มที่
แต่มองอีกแง่ก็ถือเป็นเรื่องดี ไม่อย่างนั้นเงินทุนไม่กี่สิบล้านคงอยู่ได้ไม่นาน เพราะธุรกิจอินเทอร์เน็ตนั้นผลาญเงินดุเดือดเหลือเกิน
ทางด้านยอดขายอัลบั้มของจิ่งเถียนก็พุ่งทะยานไม่หยุด เพลง "สายลมเริ่มต้น" ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงหลักจนสร้างความฮือฮาไปทั่ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาแรงขนาดนี้ ส่วนเพลงที่ตามมาเป็นอันดับสองก็คือ "เยียนฮวาอี้เหลิ่ง" ของฉินหยวนชิง
ส่วนเพลง "ผิด ผิด ผิด" กับ "น้ำหอมมีพิษ" แม้จะเปิดกันกระหึ่มตามตรอกซอกซอยจนร้องตามกันได้ทั่วบ้านทั่วเมือง แต่ในแง่คุณภาพแล้วยังสู้ "สายลมเริ่มต้น" ไม่ได้จริงๆ จึงทำได้เพียงเกาะอยู่อันดับเก้ากับอันดับสิบเรื่อยมา
ทว่ามีจุดเด่นอย่างหนึ่งคือ ตามสถานบันเทิงอย่างร้านคาราโอเกะหรือผับบาร์ สองเพลงนี้กลับฮิตระเบิด เวอร์ชันรีมิกซ์ดีเจเปิดกันสนั่นหวั่นไหว
จิ่งเถียนแวะพักที่ปักกิ่งเพียงคืนเดียว วันรุ่งขึ้นก็ต้องรีบบินไปเซี่ยงไฮ้ กลายเป็นสาวชีพจรลงเท้าจนฉินหยวนชิงได้แต่ส่ายหัว ผู้หญิงเราเนี่ยนะ พอได้ลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นจุดสนใจและมีแฟนคลับตามกรี๊ดแล้ว มันก็ไม่ต่างอะไรกับเสพติด ชนิดที่อยากจะหยุดก็หยุดไม่ได้
หลังจากไปส่งจิ่งเถียนที่สนามบิน ฉินหยวนชิงก็กลับมาใช้ชีวิตสงบสุขตามเดิม ส่วนเรื่องบริษัทวีแชตนั้น นอกจากเอกสารที่จำเป็นต้องเซ็นอนุมัติแล้ว ฉินหยวนชิงก็แทบจะไม่เหยียบไปที่นั่นเลย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น