บทที่ 59 พิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด

มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ หอสมุด มุมอันเงียบสงบและปลอดคนแห่งหนึ่ง

ฉินหยวนชิงเผยสีหน้าครุ่นคิด ครู่ใหญ่ต่อมา เขาก็เขียนลงบนกระดาษทดว่า "สรุปได้ว่า มีคู่ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดอยู่เป็นอนันต์"

เขียนถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา

ช่วงเวลาสองเดือนมานี้ แก้แล้วแก้อีก ในที่สุดวิทยานิพนธ์เรื่อง "การศึกษาว่าด้วยจำนวนเฉพาะคู่แฝดและการพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด" ก็เสร็จสมบูรณ์เสียที

บทความรอบนี้ ฉินหยวนชิงตรวจทานด้วยตัวเองถึงห้ารอบ ชี้จุดบกพร่องออกมาได้ตั้งหลายจุดและคอยอุดรอยรั่วอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงนาทีนี้ เขามั่นใจแล้วว่าผลงานของตนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

แม้ความยาวจะปาเข้าไปถึง 30 หน้า มากกว่าตอนพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวเกี่ยวกับจำนวนเฉพาะแมร์แซนถึงหนึ่งเท่าตัว แต่ฉินหยวนชิงคิดว่ามันคุ้มค่า

เขาหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมา แก้ไขเนื้อหาตามที่ปรับไปในวันนี้ จากนั้นแปลงเป็นไฟล์ PDF และหลังจากแก้ฉบับภาษาอังกฤษให้ตรงกันแล้ว เขาก็อัปโหลดบทความเข้าสู่ระบบรับผลงานของ Annals of Mathematics พร้อมทิ้งอีเมลและข้อมูลติดต่อของตนไว้

ในเวลาเดียวกัน ที่กองบรรณาธิการของ Annals of Mathematics ในอเมริกา

บรรณาธิการฝ่ายคัดกรองเบื้องต้นกำลังดาวน์โหลดบทความวิจัยที่ส่งเข้ามา ในแต่ละวันมีบทความส่งเข้ามาอย่างน้อยสองสามเรื่อง หากวันไหนเยอะก็อาจพุ่งไปถึงหลายสิบเรื่อง

บทความวิจัยเรื่องหนึ่งจำเป็นต้องผ่านความเห็นชอบเป็นเอกฉันท์จากบรรณาธิการฝ่ายคัดกรองเบื้องต้นสามคน ถึงจะส่งต่อไปยังบรรณาธิการบริหารได้ จากนั้นบรรณาธิการบริหารจะเชิญผู้ทรงคุณวุฒิระดับแนวหน้าทางคณิตศาสตร์มารับหน้าที่เป็นผู้ประเมิน เพื่อตัดสินคุณค่าขั้นสุดท้าย มีเพียงบทความที่ผ่านการประเมินแล้วเท่านั้น จึงจะได้ตีพิมพ์ลงในวารสาร

"โอ้ พระเจ้า มีคนคิดจะท้าทายข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดอีกแล้ว แถมยังอ้างว่าตัวเองพิสูจน์ได้แล้วด้วย" บรรณาธิการคนหนึ่งเห็นบทความของฉินหยวนชิงเข้าก็ตบหน้าผากตัวเองด้วยความพูดไม่ออก

"เจมส์ นั่นก็คนบ้าอีกคนนั่นแหละ นายก็รู้นี่ วงการคณิตศาสตร์มันเป็นโลกของคนสติเฟื่องอยู่แล้ว ปีๆ หนึ่งต้องเจอพวกอ้างว่าพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้ตั้งไม่รู้กี่หน" บรรณาธิการอีกคนยักไหล่ "แต่ก็นะ ในฐานะคนที่มีความรับผิดชอบสูง ถึงจะเอือมระอาแค่ไหน พวกเราก็ต้องตรวจดูอยู่ดี"

"โจนส์พูดถูก นายยังถือว่าโชคดีนะ เมื่อวานฉันเพิ่งตรวจบทความเรื่องหนึ่ง มีคนอ้างว่าตัวเองพิสูจน์สมมติฐานรีมันน์ได้" บรรณาธิการหญิงคนหนึ่งยิ้มออกมา "พระเจ้าช่วย สมมติฐานรีมันน์เนี่ยนะ อัญมณีที่เปล่งประกายที่สุดในวงการทฤษฎีจำนวนเชียวนะ! แต่บทความนั้นน่ะ อ่านแล้วทำเอาฉันหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเลยทีเดียว"

ในฐานะกองบรรณาธิการวารสารคณิตศาสตร์ระดับท็อป Annals of Mathematics ไม่เคยขาดแคลนบทความที่ส่งมาจากนักคณิตศาสตร์ทั่วโลก คนที่มาทำงานเป็นบรรณาธิการที่นี่ได้ ล้วนจบสาขาคณิตศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกอย่างมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ความรู้ความสามารถเฉพาะทางเหนือกว่าศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ส่วนใหญ่เสียอีก

ขอเพียงพวกเขาต้องการ ก็สามารถไปเป็นศาสตราจารย์ตามมหาวิทยาลัยชื่อดังได้อย่างสบายๆ แถมมหาวิทยาลัยเหล่านั้นยังต้องแย่งตัวกันอีกด้วย

"เอ๊ะ ผู้เขียนบทความนี้ชื่อฉิน ฉินจากมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ของหัวเซี่ย คนที่เพิ่งพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวเกี่ยวกับจำนวนเฉพาะแมร์แซนได้เมื่อไม่นานนี้นี่ ฉันยังเคยบินไปหัวเซี่ยเพื่อฟังการบรรยายของเขาเลย" เจมส์เห็นชื่อผู้เขียนเข้าก็ร้องอุทานด้วยความตกใจ

การพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวทำให้ฉินหยวนชิงมีชื่อเสียงโด่งดังในวงการคณิตศาสตร์ระดับนานาชาติอย่างมาก เพราะข้อคาดการณ์ของโจวสร้างความปวดหัวให้กับวงการคณิตศาสตร์มาเกือบยี่สิบปี เป็นหนึ่งในข้อคาดการณ์ที่จัดว่ายากและมีชื่อเสียงในบรรดาโจทย์คณิตศาสตร์ที่ยังแก้ไม่ตก จึงมีนักคณิตศาสตร์ไม่น้อยที่พยายามจะพิชิตมัน

"ถ้าอย่างนั้นต้องตั้งใจดูให้ดีแล้วล่ะ!" บรรณาธิการคนอื่นๆ ต่างเผยสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที เมื่อต้องรับมือกับบทความของนักคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียง ย่อมไม่เหมือนกับบทความของพวกโนเนมอยู่แล้ว

แน่นอนว่านี่ไม่ได้แปลว่าบทความของนักคณิตศาสตร์ชื่อดังจะผ่านการพิจารณาเสมอไป ในแต่ละปีมีบทความของคนดังโดนตีกลับตั้งมากมาย

บรรณาธิการทั้งแปดคนต่างดาวน์โหลดบทความของฉินหยวนชิงมา แล้วนั่งอ่านพลางทดเลขตรวจสอบลงบนกระดาษไปด้วย บางจังหวะก็มีเสียงอุทานชื่นชมดังขึ้นมาเป็นระยะ

ผ่านไปห้าชั่วโมง เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ดึกสงัด

"สมบูรณ์แบบ! ขั้นตอนการพิสูจน์มันสมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว ฉันหาจุดบกพร่องไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่เป็นบทความที่คนหัวเซี่ยเขียนขึ้นมา กระทั่งไวยากรณ์หรือคำศัพท์ยังไม่มีผิดพลาดแม้แต่น้อย" เจมส์อุทานด้วยความทึ่ง "บทความทั้งฉบับยอดเยี่ยมมาก ตรรกะแน่นหนาสุดๆ กระบวนการคิดในการพิสูจน์ก็ชัดเจนกระจ่างแจ้ง เขาพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้จริงๆ!"

"ใช่แล้ว พรสวรรค์ของฉินชวนให้ทึ่งจริงๆ เพิ่งจะผ่านไปแค่สองเดือนนับจากที่เขาพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจว เขากลับพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้อีกแล้ว" โจนส์เองก็เอ่ยอย่างอัศจรรย์ใจ "ในตัวของฉิน ฉันเหมือนมองเห็นเงาของเทอเรนซ์ เทาเลย!"

"ฉันเสนอว่าให้ส่งบทความนี้ไปให้บรรณาธิการบริหาร แล้วให้เขาติดต่อไปยังผู้ประเมินโดยเร็วที่สุด ไม่แน่ว่าอาจจะทันตีพิมพ์ลงวารสารฉบับล่าสุดด้วยซ้ำ!" แอวริล บรรณาธิการหญิงเสนอแนะอย่างจริงจัง

บรรณาธิการคนอื่นๆ ต่างพากันเห็นพ้อง จากนั้นก็ลงลายมือชื่อของตน แล้วส่งบทความต่อไปยังบรรณาธิการบริหาร

บรรณาธิการบริหารของ Annals of Mathematics ก็เป็นปรมาจารย์ระดับแนวหน้าของวงการคณิตศาสตร์เช่นกัน แม้จะยังไม่เคยได้รับเหรียญฟิลด์ส แต่ก็เคยคว้ารางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์มาแล้ว นับเป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ชั้นนำระดับโลก

แอดิเลดตื่นนอนตอนหกโมงเช้า ชงกาแฟแก้วหนึ่ง แล้วเปิดกล่องอีเมลของตัวเองดู เมื่อเห็นบทความของฉินหยวนชิง อีกทั้งยังเป็นบทความที่บรรณาธิการทั้งแปดคนร่วมกันลงชื่อรับรองอย่างเป็นเอกฉันท์ เขาจึงส่งบทความนี้ต่อไปยังผู้ประเมินทั้งหกคนทันที

Annals of Mathematics มีผู้ประเมินที่ร่วมงานกันอยู่ ซึ่งทุกคนล้วนเป็นนักคณิตศาสตร์ชั้นนำระดับโลก และในจำนวนนั้นก็มีคนที่เคยได้รับเหรียญฟิลด์สอยู่ไม่น้อย

จากนั้นแอดิเลดก็ดาวน์โหลดบทความลงมา เขาอยากจะเห็นกับตาว่า บทความที่ได้รับการเสนอแนะร่วมกันจากบรรณาธิการถึงแปดคนนั้นยอดเยี่ยมแค่ไหน

แอดิเลดอายุห้าสิบปีแล้ว สำหรับคนมีอายุอย่างพวกเขา ย่อมไม่ชินกับการอ่านบทความผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ พวกเขายังคงคุ้นเคยกับการสั่งพิมพ์บทความออกมา แล้วเปิดอ่านทีละหน้ามากกว่า

"การศึกษาว่าด้วยจำนวนเฉพาะคู่แฝดและการพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด" ทันทีที่แอดิเลดเห็นชื่อหัวข้อ เขาก็ถึงกับชะงักไป

เพราะตัวเขาเองเมื่อสิบกว่าปีก่อน ก็เคยทุ่มเทเวลาไปไม่น้อยเพื่อพยายามพิชิตโจทย์คณิตศาสตร์อายุนับร้อยปีข้อนี้ ทว่าสุดท้ายก็ต้องลงเอยด้วยความล้มเหลว

ในด้านความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับจำนวนเฉพาะคู่แฝด ฝีมือของแอดิเลดไม่อาจมีใครตั้งข้อกังขาได้เลย!

"ฉินหยวนชิง? มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่? นักคณิตศาสตร์คนที่เพิ่งพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้เมื่อไม่นานนี้งั้นเหรอ!?" ครั้นกวาดสายตาไปเห็นชื่อผู้เขียน แอดิเลดก็พลันมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

ไม่ว่าจะเป็นจำนวนเฉพาะแมร์แซนหรือจำนวนเฉพาะคู่แฝด ต่างก็จัดอยู่ในขอบเขตของจำนวนเฉพาะทั้งสิ้น การที่ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้ ย่อมแสดงว่าภูมิความรู้ในขอบเขตจำนวนเฉพาะของเขาก็อยู่ในระดับโลกเช่นกัน อย่างน้อยก็ไม่ด้อยไปกว่าแอดิเลดเลย

เนื่องจากแอดิเลดเคยศึกษาเรื่องจำนวนเฉพาะคู่แฝดมาก่อน เขาจึงอ่านได้เร็วมาก ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง แอดิเลดก็วางบทความลงแล้วพึมพำกับตัวเองเสียงเบา "ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนนั้นทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงกันนะ!"

"คุณฉินคนนี้ ช่างมีพรสวรรค์ที่น่าตื่นตะลึงจริงๆ!" แอดิเลดเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วว่า บทความนี้สามารถพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้จริงๆ

เพียงแต่ตามระเบียบแล้ว ยังคงต้องรอความเห็นจากผู้ประเมินทั้งหกคนก่อน จึงจะตัดสินขั้นเด็ดขาดได้

…

มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ ฉินหยวนชิงกำลังนั่งฟังการบรรยายเกี่ยวกับด้านการบินและอวกาศ เมื่อได้ฟังผู้เชี่ยวชาญท่านนี้เล่าตั้งแต่จุดกำเนิดและพัฒนาการของการบินและอวกาศในหัวเซี่ย ไปจนถึงการพัฒนายานอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุม เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลือดลมสูบฉีดด้วยความฮึกเหิม

ช่วงปลายเดือนตุลาคม บิดาแห่งขีปนาวุธได้ถึงแก่อสัญกรรมลง ทั้งประเทศต่างโศกเศร้าอาลัยร่วมกัน ทางการจัดพิธีศพด้วยเกียรติยศสูงสุด โดยมีกองทหารเกียรติยศสามเหล่าทัพร่วมคุ้มกันหีบศพ มอบเกียรติยศสูงสุดแก่ชายชราผู้อุทิศคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้กับวงการการบินและอวกาศของหัวเซี่ย

ในใจของฉินหยวนชิงมีความเสียดายอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือการที่ตนไม่มีโอกาสได้พบหน้าชายชราท่านนี้เลยสักครั้ง

"นักศึกษาทุกท่าน เส้นทางของภารกิจด้านการบินและอวกาศนั้นเต็มไปด้วยขวากหนาม พวกเราไม่มีที่ให้ไปดูงานหรือลอกเลียนแบบ แม้แต่จะคลำก้อนหินข้ามแม่น้ำก็ยังทำไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องพึ่งพาพวกเราเองในการบุกเบิกฟันฝ่า" น้ำเสียงของผู้เชี่ยวชาญท่านนั้นแฝงไว้ด้วยความรันทดใจ ทว่าสิ่งที่หนักแน่นยิ่งกว่าคือความเด็ดเดี่ยว

ชาติตะวันตกใช้นโยบายกีดกันทางเทคโนโลยีขั้นสูงกับหัวเซี่ยอย่างเข้มงวดมาโดยตลอด หวังจะใช้สิ่งนี้ชะลอการพัฒนาด้านเทคโนโลยีขั้นสูงของหัวเซี่ย ในอดีตหัวเซี่ยเคยคิดจะเข้าร่วมโครงการสถานีอวกาศนานาชาติ แต่อเมริกาทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวาง เพื่อรักษาความเป็นผู้นำในเทคโนโลยีอวกาศของตน และป้องกันไม่ให้หัวเซี่ยได้เรียนรู้เทคโนโลยีอวกาศขั้นสูง อเมริกาจึงสั่งห้ามไม่ให้หัวเซี่ยเข้ามามีส่วนร่วมในโครงการสถานีอวกาศนานาชาติต่อเนื่องยาวนาน ด้วยความจำเป็นบีบคั้น หัวเซี่ยจึงจำต้องพึ่งพาตนเองในการพัฒนาโครงการอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุม และสร้างสถานีอวกาศขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง

ยังมีเรื่องระบบดาวเทียมนำทางอีก ตอนแรกหัวเซี่ยก็หวังจะเข้าร่วมโครงการกาลิเลโอของยุโรป เพื่อศึกษาเทคโนโลยีการนำทางที่ล้ำสมัย ทว่าในปี 2005 พอหัวเซี่ยยื่นข้อเสนอขอนำเข้าเทคโนโลยีแกนกลางของนาฬิกาอะตอม ทางยุโรปกลับพลิกหน้าคว่ำโต๊ะใส่ทันควัน ทำให้คนหัวเซี่ยตระหนักได้ว่าคนยุโรปไม่มีทางยอมให้หัวเซี่ยได้เรียนรู้เทคโนโลยีขั้นสูงเลย ด้วยเหตุนี้จึงต้องหันเหความสนใจกลับมายังระบบเป่ยโต่วที่เคยเงียบหายไปหลายปี และทุ่มเทศึกษาวิจัยระบบนำทางของหัวเซี่ยเองอย่างเต็มรูปแบบ

วิทยาศาสตร์ไม่มีพรมแดน ใครมันพล่ามวะ!

ถ้าหากวิทยาศาสตร์ไม่มีพรมแดนจริง หัวเซี่ยจะถูกกำแพงที่ยุโรปและอเมริกาสร้างขึ้นมาปิดกั้นไว้แบบนี้เหรอ ตลกสิ้นดี!

เหมือนอย่างที่พี่เฉียงเคยพูดไว้ ทุกวันนี้คนหัวเซี่ยยังคงโง่งมราวกับโดนกรอกยาเสน่ห์ อะไรคือวิทยาศาสตร์ไม่มีพรมแดน ขำชะมัด พอท่านเฉียนจะกลับประเทศกลับถูกกักบริเวณไปตั้งสามปี ตอนนั้นทำไมไม่พูดล่ะว่าไม่มีพรมแดน ตอนอเมริกาหลอกล่อให้พวกคุณไปอยู่ด้วยเคยพูดไหมล่ะว่ามีพรมแดน พอเข้าไปแล้วกลับลากเส้นพรมแดนใส่หน้า แถมช่วงนี้ยังสั่งตัดสินจำคุกอีก พอคนหัวเซี่ยนำเทคโนโลยีติดไม้ติดมือกลับมานิดหน่อยก็รุมด่า คนหัวเซี่ยเป็นอะไรกันไปหมด ใครเป็นคนพูดประโยคแรกขึ้นมา คนข้างหลังก็พลอยเออออห่อหมกพล่ามตามว่าไม่มีพรมแดน ใครกันที่ส่งเสียเลี้ยงดูพวกคุณ ประชาชนหัวเซี่ยเป็นคนบ่มเพาะพวกคุณขึ้นมา คุณกลับบอกว่าไม่มีพรมแดน ไม่ใช่อเมริกาเลี้ยงดูคุณเสียหน่อย พอเรียนจบหมดก็แห่กันไปอยู่อเมริกา แล้วหัวเซี่ยใครจะมาช่วยสร้างกันล่ะ…

พอนึกถึงตรงนี้ แววตาของฉินหยวนชิงก็เปล่งประกายความมุ่งมั่น ในเมื่อตนได้โอกาสเกิดใหม่มาหนึ่งชาติ อีกทั้งยังมีระบบอัจฉริยะเทคโนโลยีล้ำยุคอยู่กับตัว อย่างไรก็ต้องสร้างคุณประโยชน์อะไรสักอย่างขึ้นมา เพื่อช่วยให้หัวเซี่ยพัฒนาไปได้เร็วยิ่งขึ้น

ทว่าพอลองเปิดดูในระบบ เทคโนโลยีใดๆ ที่เกี่ยวกับการบินและอวกาศล้วนต้องใช้เหรียญการเรียนมหาศาลทั้งนั้น ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ตนในตอนนี้จะจ่ายไหวเลย

ช่วยไม่ได้จริงๆ!

ดูท่าแล้วคงต้องก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ ฝึกฝนกำลังภายในให้แกร่งกล้า ถึงจะก้าวขึ้นเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้

ตอนนี้ตนยังต้องกบดานฟาร์มของไปเงียบๆ ก่อนสินะ!

ฉินหยวนชิงอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เหรียญการเรียนนี่มันเป็นของดีจริงๆ เวลาจะใช้ถึงเพิ่งรู้ว่ามีอยู่น้อยนิด ต่อให้มีทรัพย์สินเงินทองนับร้อยล้านก็ยังเอามาแลกเหรียญการเรียนสักเหรียญไม่ได้เลย

ระบบสั่งสอนบทเรียนให้เขาอย่างสาสม ว่าคำว่าความรู้ประเมินค่าไม่ได้ และเงินทองซื้อความรู้ไม่ได้นั้นเป็นอย่างไร!

เขาดำดิ่งเข้าสู่มิติระบบ:

ค่าสถานะความรู้:

คณิตศาสตร์: เลเวล 13 (300/10000)

ฟิสิกส์: เลเวล 11 (200/1000)

เคมี: เลเวล 10 (90/100)

ชีววิทยา: เลเวล 10 (85/100)

ค่าสถานะพื้นฐาน:

โฮสต์: ฉินหยวนชิง

อายุ: 19 ปี

EQ: 110

IQ: 195

สมรรถภาพร่างกาย: เลเวล 10 (1/100)

ทักษะ: "ทักษะการร้องเพลงขั้นสูง", "ลายมือเหยียนเจินชิง", "เชี่ยวชาญกีตาร์"

เกียรติยศที่ได้รับ: จอหงวนคะแนนเต็มการสอบเกาเข่า, ผู้ชนะเหรียญทอง CMO, ผู้ชนะเหรียญทอง IMO

พอกวาดสายตาไปดูเหรียญการเรียนตรงมุมขวาบนของระบบ: 15000