บทที่ 60 การบินและอวกาศ

เมื่อฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้สำเร็จ ระบบก็มอบรางวัลเป็นการอัปเลเวลวิชาคณิตศาสตร์ขึ้นอีกหนึ่งขั้น จากเลเวล 12 ขยับขึ้นสู่เลเวล 13 ซึ่งหมายความว่าเขาได้ก้าวขึ้นสู่ระดับศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ กลายเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับแถวหน้าของสาขาวิชานี้ ไม่ว่าจะไปมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งใดก็เป็นศาสตราจารย์และรับหน้าที่ดูแลนักศึกษาปริญญาโทหรือเอกได้สบายๆ

อย่างน้อยในเวลานี้ แม้ฉินหยวนชิงจะยังไม่ได้รับรางวัลใหญ่ทางคณิตศาสตร์รางวัลใด แต่ในแวดวงจำนวนเฉพาะ ทั่วทั้งหัวเซี่ยก็ไม่มีนักคณิตศาสตร์คนไหนก้าวล้ำหน้าเขาได้อีกแล้ว

พูดได้อย่างไม่ลังเลเลยว่า ในแวดวงจำนวนเฉพาะ ฉินหยวนชิงคือเบอร์หนึ่งของหัวเซี่ยในตอนนี้!

ส่วนวิชาเอกของเขาอย่างฟิสิกส์ ก็ขยับขึ้นมาถึงเลเวล 11 ในที่สุด

เหรียญการเรียน 15,000 เหรียญดูเหมือนจะเยอะ แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าเทคโนโลยีระดับแนวหน้าของโลกอย่างเครื่องยนต์ ซึ่งถือเป็นโรคหัวใจเรื้อรังของหัวเซี่ยนั้น แค่เทคโนโลยีเครื่องยนต์อย่างเดียวก็ต้องใช้ถึง 30,000 เหรียญเข้าไปแล้ว ตอนนี้เหรียญการเรียนของเขายังมีไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเทคโนโลยีเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-2 ที่ต้องใช้เหรียญการเรียนถึง 40,000 เหรียญในการแลกเปลี่ยน ต่อให้เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหงส์ขาวที่ด้อยกว่าหน่อย ก็ยังต้องใช้ถึง 35,000 เหรียญ

หรืออย่างเทคโนโลยีเครื่องบินลำเลียงขนาดใหญ่ ทั้งหมดต่างก็ต้องใช้เหรียญการเรียนหลักหลายหมื่นทั้งสิ้น

และต่อให้มีเหรียญการเรียนมากพอ ฉินหยวนชิงก็ยังไม่กล้าแลกออกมาส่งมอบให้ตรงๆ อยู่ดี ไม่อย่างนั้นคงไม่พ้นโดนจับไปชำแหละผ่าวิจัยแน่

"อเมริกาแข็งแกร่งจริงๆ รูปแบบโลกขั้วเดียวท่ามกลางมหาอำนาจรองไม่ได้ผิดไปเลยสักนิด!" ฉินหยวนชิงเดินออกจากหอประชุม เดินทอดน่องไปตามทางเดินสายเล็กๆ อันเงียบสงบ พลางถอนหายใจด้วยความรู้สึกหลากหลายในอก

ปัจจุบันอเมริกาคือเจ้าโลกเพียงหนึ่งเดียว ไม่ว่าจะเป็นด้านเศรษฐกิจ การเมือง เทคโนโลยี หรือการทหาร ล้วนครองความเป็นผู้นำทิ้งห่างอย่างมหาศาล

ยกตัวอย่างเช่น เรือบรรทุกเครื่องบิน อเมริกามีเรือบรรทุกเครื่องบินสิบสองลำ ซึ่งมากกว่าจำนวนเรือบรรทุกเครื่องบินของทุกประเทศในโลกรวมกันเสียอีก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความล้ำสมัย เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์ดที่กำลังต่ออยู่นั้น มูลค่าการสร้างลำละสูงถึงหนึ่งหมื่นสามพันล้านดอลลาร์ มีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงมากมาย ทั้งระบบขับเคลื่อนพลังงานไฟฟ้ารวมและระบบดีดส่งอากาศยานด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ทิ้งห่างเรือบรรทุกเครื่องบินของประเทศอื่นไปไกลลิบ

หรือเรือดำน้ำนิวเคลียร์ ในบรรดาสิบลำแรกของโลก เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนีย ชั้นซีวูล์ฟ และชั้นลอสแอนเจลิสของอเมริกาล้วนติดอันดับ สองรุ่นแรกยิ่งครองอันดับหนึ่งและสอง มีเพียงเรือดำน้ำนิวเคลียร์ของสหภาพโซเวียตเท่านั้นที่พอจะคุกคามอเมริกาได้

หรือในด้านเครื่องบิน ตระกูลเครื่องบินขับไล่อย่าง เอฟ-16 และ เอฟ-18 ของอเมริกาก็เป็นเครื่องบินขับไล่ยุคที่สามระดับคลาสสิกที่ฉายแสงโดดเด่นในสมรภูมิรบทุกครั้ง เครื่องบินทิ้งระเบิด บี-52 ที่กำเนิดขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษ 1950 ทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นเขี้ยวเล็บทำลายล้างแถวหน้าของโลก ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องบินทิ้งระเบิด บี-2 ยังเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ล่องหนเพียงแบบเดียวในโลกปัจจุบัน พิสัยการบินปฏิบัติการโดยไม่ต้องเติมน้ำมันกลางอากาศไกลถึง 12,000 กิโลเมตร และหากเติมน้ำมันกลางอากาศหนึ่งครั้งจะไปได้ไกลถึง 18,000 กิโลเมตร ส่งผลให้อเมริกาประกาศกร้าวอย่างภาคภูมิใจว่าตนมีขีดความสามารถ ‘เข้าถึงได้ทั่วโลก’ และ ‘ทำลายล้างได้ทั่วโลก’

เมื่อเทียบกันแล้ว แม้ช่วงหลายปีมานี้เศรษฐกิจของหัวเซี่ยจะเติบโตอย่างรวดเร็ว กิจการป้องกันประเทศก็พัฒนาไปมาก แต่ส่วนใหญ่เป็นการเร่งชดเชยสิ่งที่เคยล้าหลังไป ไม่ว่าจะเป็นยุทโธปกรณ์ของกองทัพอากาศ กองทัพเรือ หรือกองทัพบก ล้วนยังห่างชั้นกับอเมริกาอยู่มากโข

ทุกวันนี้หัวเซี่ยอาจได้รับการขนานนามว่าเป็นโรงงานของโลก ป้าย Made in China กระจายไปทั่วทุกมุมโลก แต่แท้จริงแล้วระดับอุตสาหกรรมของหัวเซี่ยยังเทียบเท่าแค่นักเรียนมัธยม ในขณะที่ฝั่งยุโรปและอเมริกาอยู่ในระดับนักศึกษามหาวิทยาลัย ช่องว่างยังคงห่างกันลิบ

แน่นอนว่า อุตสาหกรรมหัวเซี่ยที่ได้ชื่อว่าเป็นเครื่องจักรบดขยี้อุตสาหกรรมของประเทศพัฒนาแล้วก็ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย อาศัยการประหยัดจากขนาด แรงงานราคาถูก และความคุ้มค่าที่สูงลิ่ว อุตสาหกรรมหัวเซี่ยจึงเดินหน้าบดขยี้โรงงานแถบยุโรปและอเมริกาอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ทุกๆ ปีมีบริษัทในยุโรปและอเมริกาต้องล้มละลายหรือจำใจย้ายฐานการผลิตมายังหัวเซี่ยมากมาย

ภาวะกลวงของภาคอุตสาหกรรมไม่ใช่แผนการร้ายอะไร แต่เป็นภาวะจำยอมเพราะไม่อาจแข่งขันได้ในตลาดโลก

"เส้นทางฟื้นฟูหัวเซี่ยยังอีกยาวไกลนัก ข้าจักเพียรเสาะหาไม่ท้อถอย!" แววตาของฉินหยวนชิงยิ่งทวีความแน่วแน่

เกิดในหัวเซี่ย เติบโตในหัวเซี่ย หัวเซี่ยคือบ้าน คือรากเหง้าของเขา!

เขาไม่มีวันย้ายถิ่นฐานไปยุโรปหรืออเมริกา เขาจะอุทิศตนเพื่อชาติ สร้างความเจริญให้หัวเซี่ย และต่อสู้เพื่อการฟื้นฟูอันยิ่งใหญ่ของหัวเซี่ยเท่านั้น

ในวันนี้ หลังจากฟังบรรยายเสร็จ ฉินหยวนชิงก็ไม่ได้ไปขลุกอยู่ในห้องสมุดอย่างที่ทำประจำ เขากลับมายังหอพัก และเมื่อเปิดคอมพิวเตอร์ เขาก็ได้รับอีเมลจาก Annals of Mathematics ทันที ข้อความระบุว่า "เรียน คุณฉินผู้ทรงเกียรติ วิทยานิพนธ์ของท่านผ่านการพิจารณาตรวจสอบแล้ว และจะได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฉบับล่าสุด วันที่ 5 ธันวาคมนี้!"

เมื่อเห็นอีเมล ฉินหยวนชิงก็เผยรอยยิ้มออกมา

แม้คราวนี้อีเมลจะตอบกลับมาช้ากว่าคราวก่อนเล็กน้อย แต่มีบันทึกความเห็นจากผู้ประเมินถึงหกท่าน ซึ่งทุกคนต่างชื่นชมไม่ขาดปาก

ไม่เหมือนคราวก่อนที่มีเพียงคำชมของศาสตราจารย์เดอลีญ

วันที่ 5 ธันวาคม ก็อีกแค่ไม่กี่วันเท่านั้น

"ลูกพี่ มีเรื่องดีอะไรเหรอครับ ยิ้มหน้าบานเชียว!" เสี่ยวพั่งที่เพิ่งกลับเข้าห้องเห็นฉินหยวนชิงกำลังยิ้มอยู่ก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ดาวมหาวิทยาลัยคนงามจะมาหาเหรอครับ?"

นับตั้งแต่เปิดเทอมมารายงานตัว ฉินหยวนชิงก็เอาแต่ขลุกอยู่ในห้องสมุดแทบทุกวัน ต้องรอจนห้องสมุดปิดถึงจะยอมออกมา พอกลับมาถึงหอพักก็มักจะปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว จำนวนครั้งที่กลับหอพักเร็วขนาดนี้นับนิ้วได้เลย

"วิทยานิพนธ์ของฉันผ่านการประเมินแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะลงตีพิมพ์ใน Annals of Mathematics น่ะ" ฉินหยวนชิงตอบพร้อมรอยยิ้ม

เขารู้สึกพอใจกับประสิทธิภาพการทำงานที่รวดเร็วของ Annals of Mathematics อย่างมาก เพราะวารสารเฉพาะทางระดับนี้ แต่ละวันได้รับวิทยานิพนธ์เข้ามามากมายเหลือเกิน หลายเรื่องต้องรอนานมากถึงจะได้ตีพิมพ์

แต่วิทยานิพนธ์ฉบับแรกของเขา รวมถึงฉบับนี้ กลับผ่านการประเมินและได้ตีพิมพ์ในช่วงเวลาที่สั้นมาก ช่างยากที่จะพบเห็นจริงๆ

"Annals of Mathematics เหรอ? วิทยานิพนธ์เนี่ยนะ?" เสี่ยวพั่งร้องลั่น "เชี่ยแล้วลูกพี่ เล่นใหญ่เกินไปแล้ว! ไปเขียนวิทยานิพนธ์ขึ้นมาอีกฉบับตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? นี่กะจะเรียนจบก่อนกำหนดเลยใช่ไหมเนี่ย!?"

"ประกาศ มีข่าวใหญ่ ข่าวใหญ่โว้ย! เทพฉินหยวนชิงห้องเรา มีวิทยานิพนธ์ได้รับการตีพิมพ์ลงใน Annals of Mathematics อีกแล้ว!" เสี่ยวพั่งหยิบมือถือขึ้นมาแล้วพิมพ์ข้อความลงในกลุ่มทันที

ชั่วพริบตา เพื่อนร่วมชั้นที่กำลังคุยเรื่องเกมหรือรวมตี้เล่นเกม ซีเอฟ กันอยู่ ก็แทบแตกตื่นกันไปหมด

"เสี่ยวพั่ง นายพูดจริงเหรอวะ?"

"เชี่ยเอ๊ย ท่านเทพ ขอคุกเข่ากราบงามๆ หนึ่งที!"

"โจทย์คณิตระดับโลกอีกแล้วเหรอ? เสี่ยวพั่ง รอบนี้พิสูจน์โจทย์อะไร รีบไปสืบมาเร็ว เดี๋ยวให้รางวัลเป็นจุ๊บทีนึง!"

"นี่ฉันเข้ามหาวิทยาลัยปลอมมารึเปล่าวะ เวลาเท่าๆ กัน ทำไมเขามีวิทยานิพนธ์สองฉบับในมือแล้ว แต่ฉันยังนั่งเล่นเกมอยู่เลย (ร้องไห้หนักมาก)"

"ไหนบอกว่าหกสิบคะแนนก็สุขใจแล้วไง? (ร้องไห้หนักมาก) ฉันนี่มันทั้งโง่ทั้งไร้เดียงสาจริงๆ!"

ทั้งกลุ่มแทบระเบิด เสี่ยวพั่งได้แต่หัวเราะเยาะอย่างสะใจ

สมน้ำหน้า พวกแกอยากเล่นเกมกันดีนัก เล่น ดีเอ็นเอฟ ก็ยังจะเปิดโปร เล่น โดตา ก็ชอบมาแซะฉัน แถมไม่ยอมตั้งใจเรียน โดนตอกหน้ากลับไปซะบ้าง!

"ลูกพี่ รอบนี้พิสูจน์โจทย์คณิตข้อไหนเหรอครับ?" เสี่ยวพั่งรีบหันมาถามฉินหยวนชิงทันที

เมื่อครู่นี้ แฟนสาวตัวน้อยของเขาเพิ่งบอกมาว่า ถ้าเขาถามคำตอบมาได้ วันหยุดสุดสัปดาห์นี้จะยอมออกไปเปิดหูเปิดตาที่โรงแรมข้างนอกด้วยกัน

พูดไปแล้วน้ำตาจะไหล แม้เสี่ยวพั่งจะสละโสดได้เร็ว แต่พยายามมาหลายเดือน ทั้งหลอกล่อทั้งหว่านล้อม ก็ยังพาแฟนสาวไปเยือนโรงแรมไม่ได้สักที ปกติออกเดตก็ทำได้แค่จับมือ มากสุดก็แค่กอด จนป่านนี้ยังไม่ได้จูบแรกเลยด้วยซ้ำ

และตอนนี้ โอกาสทองก็มาถึงแล้ว

ลูกพี่ก็คือลูกพี่จริงๆ ความสุขของน้องคนนี้ต้องฝากไว้ที่พี่แล้วนะ

ฉินหยวนชิงไม่ได้รู้เรื่องของเสี่ยวพั่งเลยสักนิด จึงตอบไปอย่างไม่ใส่ใจว่า "ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดน่ะ ถึงบอกนายไป นายก็ไม่เข้าใจอยู่ดี"

ถ้าเป็นปกติ พอได้ยินคำนี้ เสี่ยวพั่งคงโดนดาเมจคริติคอล 9999 แต้มจนต้องไปนั่งคุดคู้วาดวงกลมปาดน้ำตาอยู่ตรงมุมห้องแน่ ทว่าเวลานี้เลือดลมในกายกำลังพลุ่งพล่าน เขาจะมัวไปคิดเรื่องพวกนั้นได้อย่างไร จึงรีบส่งข้อความไปบอกแฟนสาวทันที พร้อมกับพิมพ์ลงในกลุ่ม คิวคิว ด้วย

ในยุคสมัยใหม่ ข้อมูลข่าวสารแพร่สะพัดไปไวมาก เพียงไม่นานก็มีคนเอาไปโพสต์ลงในเว็บบอร์ดใหญ่ๆ หลายแห่ง ข่าวนี้จึงพัดพาเหมือนพายุไปทั่วมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ ก่อนจะกระจายออกไปทั่วประเทศอย่างรวดเร็ว

เพราะฉินหยวนชิงไม่ใช่นักศึกษาธรรมดาทั่วไป กระแสความนิยมยังไม่ทันจะซาลง ข่าวใหม่ระลอกใหม่ก็โหมกระหน่ำขึ้นมาอีก เป็นระลอกแล้วระลอกเล่าไม่เคยขาดช่วง

เว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยเยี่ยนต้าในยามนี้คึกคักอย่างยิ่ง และจุดสนใจของประเด็นร้อนก็คือเรื่องที่ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้

"ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดสร้างความปวดหัวให้วงการคณิตศาสตร์มาร้อยกว่าปี นับตั้งแต่ถูกตั้งขึ้นในปี 1900 นักคณิตศาสตร์นับไม่ถ้วนต่างทุ่มเทสืบทอดกันมา แต่ก็ไม่มีใครพิชิตโจทย์ปัญหานี้ได้เลย…" มีเด็กเอกคณิตศาสตร์ออกมาอธิบายให้ทุกคนเข้าใจว่าจำนวนเฉพาะคู่แฝดคืออะไร ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดคืออะไร รวมถึงระดับความยากและความสำคัญของการพิสูจน์

"เชี่ยเอ๊ย เทพเกินไปแล้ว โจทย์คณิตยากขนาดนั้นยังแก้ได้ แบบนี้ก็กลายเป็นเบอร์หนึ่งของวงการคณิตศาสตร์หัวเซี่ยเราในตอนนี้เลยสิ!?"

"มหาวิทยาลัยเยี่ยนต้าของเราเสียชื่อภาควิชาคณิตศาสตร์อันดับหนึ่งหมดเลย… ฮือๆ น่าอับอายขายหน้าชะมัด!" นักศึกษาเยี่ยนต้าบางคนนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาที่ถูกเด็กสุ่ยมู่เย้ยหยัน ในใจก็รู้สึกอัดอั้นตันใจเหลือเกิน พอมาตอนนี้ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดได้อีก ความเศร้าก็ประดังประเดเข้ามาจนต้องร้องไห้โฮ!

"อย่าร้องไห้เลยน่า…"

"ความมืดมิดย่อมต้องผ่านพ้น รุ่งอรุณย่อมต้องมาถึง!"

จากนั้นในบอร์ดก็เริ่มออกทะเลไปเรื่อย!

ส่วนเว็บบอร์ดของสุ่ยมู่กลับเต็มไปด้วยความทึ่ง คำชื่นชม และการแสดงความยินดี เผยให้เห็นถึงความภาคภูมิใจในฐานะชาวสุ่ยมู่ร่วมกันอย่างเต็มเปี่ยม ทว่าก็มีข้อยกเว้น นั่นคือภาควิชาคณิตศาสตร์ ตั้งแต่นักศึกษาปริญญาเอกลงไปจนถึงปริญญาตรี พอเห็นข่าวนี้เข้า อารมณ์ก็หม่นหมองลงทันตาเห็น

ลองคิดดูสิว่าอาจารย์จะต้องยกฉินหยวนชิงมาเฆี่ยนตีสั่งสอนพวกเขาต่อไปอีกนานแค่ไหน แล้ววิทยานิพนธ์จบก็คงถูกยกระดับความยากขึ้นไปโดยปริยาย คิดแล้วก็แทบอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ? กะจะไม่ให้คนอื่นมีที่ยืนกันเลยใช่ไหม!

ถ้าฉินหยวนชิงอยู่ภาควิชาคณิตศาสตร์ พวกเขาก็คงยังพอทำใจได้บ้าง แต่นี่ดันอยู่ภาควิชาฟิสิกส์ การทำแบบนี้มันไม่เพียงสร้างความเสียหายอย่างรุนแรง แต่มันยังหยามหน้ากันอย่างที่สุดอีกด้วย

ทั้งเจ็บใจ ทั้งปวดร้าว!

แน่นอนว่าสำหรับมหาวิทยาลัยอื่นๆ นั้น มีแต่ความอัศจรรย์ใจหลงเหลืออยู่ นี่มันไม่ใช่การนำหน้าแค่ก้าวเดียวหรือสิบก้าวแล้ว แต่นี่นำหน้าไปเป็นร้อยเป็นพันก้าว พวกเขาไม่มีความคิดจะเปรียบเทียบเลยสักนิด มีเพียงความทึ่งและความเลื่อมใสศรัทธา พลางกู่ร้องตะโกนว่าลูกพี่สุดยอดจริงๆ 666!

ทว่าฉินหยวนชิงกลับไม่ได้รับรู้เรื่องพวกนี้เลย วันนี้เขาได้วิดีโอคอลคุยกับจิ่งเถียนอย่างที่หาได้ยากยิ่ง ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้ใช้ คิวคิว คุยกันแล้ว แต่เปลี่ยนมาใช้ วีแชต แทน

ปัจจุบันยอดผู้ใช้งานวีแชตใกล้จะแตะหนึ่งล้านคนเข้าไปทุกที แถมอัตราการใช้งานประจำยังแซงหน้า คิวคิว ไปไกล

พี่สาวคนสวยกำลังแปะแผ่นมาสก์หน้าอยู่ ทำเอาฉินหยวนชิงทั้งขำทั้งเอ็นดู ความรักสวยรักงามของผู้หญิงนี่ช่างน่าทึ่งจริงๆ

ช่วงนี้พี่สาวคนสวยกลายเป็นคนชีพจรลงเท้า บินไปโน่นมานี่ไม่หยุด เดี๋ยวไปโผล่เผิงเฉิง เดี๋ยวไปโผล่กว่างโจว… ส่วนวันนี้อยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ในวิลล่าที่พวกเขาซื้อไว้ร่วมกันหลังนั้น