ตอนที่ 70
บทที่ 70 บทสัมภาษณ์ระดับสูง
อยากกินตี๋น้อย · 10,719 ตัวอักษร
เข็นอาเต๊าไม่ขึ้น ปั้นจิ่งเถียนไม่ดัง!
นี่คือสัจธรรมที่ได้รับการพิสูจน์แล้วจากชาติก่อน!
เข้าวงการมาแปดปี เล่นหนังไปเจ็ดเรื่อง ส่วนใหญ่ได้ร่วมงานกับเบอร์ใหญ่ระดับซูเปอร์สตาร์สายบู๊อย่างเฉินหลง โจวเหวินฟะ และคนอื่นๆ อีกเพียบ ทว่าจนแล้วจนรอดก็ยังไม่เปรี้ยงปร้างเสียที
ฝีมือการแสดง เอ่อ… จะว่าไม่มีเลยก็ไม่ได้ ยังพอมีอยู่บ้างนิดหน่อย อย่างน้อยก็ดีกว่าแม่นางเอบีที่เล่นละครแล้วใช้เทคนิคตัดแปะภาพแทนเยอะ
อย่างน้อยในเรื่อง "ครึ่งปีศาจซือเถิง" ฉินหยวนชิงก็ยังค่อนข้างยอมรับในตัวเธอ
เพียงแต่จิ่งเถียนในตอนนี้ ยังเล่นเรื่อง "ครึ่งปีศาจซือเถิง" ไม่ไหว ยังเอาชุดกี่เพ้าไม่อยู่ และยังไม่มีเสน่ห์ชนิดที่แค่แย้มยิ้มคราเดียวก็สะกดคนได้ทั้งโลกแบบนั้น
แน่นอนว่าเวลานี้ฉินหยวนชิงไม่มีทางหาเรื่องใส่ตัวด้วยการไปบอกจิ่งเถียนหรอกว่าเธอเล่นแข็ง ขืนพูดไปคงได้คุกเข่าบนเปลือกทุเรียนแหงๆ
คุยไปคุยมาเพลินๆ ผ่านไปชั่วโมงกว่า ทั้งคู่จึงบอกฝันดีต่อกัน ฉินหยวนชิงล้างหน้าแปรงฟันแล้วเข้านอน
เช้าวันพรุ่งนี้ เขาต้องให้สัมภาษณ์พิเศษกับรายการหนึ่งของทางซีซีทีวี นั่นคือรายการ "การสัมภาษณ์ระดับสูง"!
รายการ "การสัมภาษณ์ระดับสูง" นับตั้งแต่เปิดตัวเมื่อปี 2004 ก็ได้รับเสียงชื่นชมล้นหลามและมีอิทธิพลอย่างกว้างขวาง เพราะนี่คือรายการทอล์กโชว์ที่เน้นสัมภาษณ์ผู้นำระดับนานาชาติ ยักษ์ใหญ่ในแวดวงธุรกิจ และบุคคลสำคัญระดับโลกโดยเฉพาะ ซึ่งฉินหยวนชิงก็เคยดูมาแล้วหลายตอน!
ดังนั้นพอทางรายการติดต่อมา ฉินหยวนชิงจึงตอบตกลงทันที
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนเก้าโมงตรง ฉินหยวนชิงก็ได้พบกับสุ่ยจวินอี้ พิธีกรของรายการ "การสัมภาษณ์ระดับสูง" พอได้เห็นตัวจริง ฉินหยวนชิงก็รู้สึกทึ่งและนับถืออยู่ลึกๆ
รายการที่สุ่ยจวินอี้ดำเนินรายการ ส่วนใหญ่จะสัมภาษณ์ระดับประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี หรือไม่ก็ผู้นำประเทศ ต่ำสุดก็ยังเป็นระดับรัฐมนตรี ถ้าไม่มีจังหวะเหมาะจริงๆ ถึงจะไปสัมภาษณ์บุคคลผู้มีชื่อเสียงในแวดวงอื่น และที่เจ๋งยิ่งกว่านั้นคือ หากสุ่ยจวินอี้ล็อกเป้าหมายที่จะสัมภาษณ์ได้แล้ว เขาจะติดต่อประสานงานผ่านกระทรวงการต่างประเทศโดยตรง แถมยังชอบขอให้บรรดาผู้นำประเทศเหล่านั้นโชว์ความสามารถพิเศษในรายการ เช่น ร้องเพลงหรือเล่นเปียโน ซึ่งเรื่องพวกนี้ก็ต้องประสานงานผ่านกระทรวงการต่างประเทศล่วงหน้าทั้งสิ้น ไม่อย่างนั้นขืนไปขอเอาดื้อๆ ตอนบันทึกเทปคงเสียมารยาทแย่
เมื่อพบหน้าและจัดแจงตั้งกล้องเรียบร้อย การสัมภาษณ์ก็เปิดฉากขึ้นทันที
สุ่ยจวินอี้เปิดประเด็นตรงเข้าเรื่อง "สวัสดีครับคุณฉิน ยินดีมากที่ได้พบคุณครับ!"
ฉินหยวนชิงตอบ "ยินดีที่ได้พบเช่นกันครับ ผมเป็นแฟนรายการที่คุณจัดอยู่เหมือนกัน"
"รายการได้รับความชื่นชอบจากคุณ ถือเป็นเกียรติของทีมงานเราจริงๆ ครับ!" สุ่ยจวินอี้กล่าว "ตอนที่ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวคุณ ผมพบว่าคุณฉินมีผลการเรียนที่ก้าวกระโดดขึ้นมาอย่างกะทันหันในช่วง ม.6 พอจะบอกเล่าได้ไหมครับว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น ถึงทำให้คุณฉินเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้?"
ก็เปิดโปรมีระบบน่ะสิ!
แน่นอนว่าฉินหยวนชิงไม่มีทางบอกหรอกว่าตัวเองมีระบบ ไม่อย่างนั้นคงได้จบเห่ โดนหิ้วไปขึ้นเขียงผ่าวิจัยแน่ๆ
"น่าจะเรียกว่าเกิดการตื่นรู้มากกว่ามั้งครับ!" ฉินหยวนชิงยิ้มพลางกล่าว "จริงๆ แล้วทุกคนเห็นแค่ผลการเรียนของผมที่พุ่งพรวด แต่ไม่ทันได้มองความพยายามเบื้องหลัง ช่วง ม.6 ผมอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนจนถึงเที่ยงคืนทุกวัน พอหกโมงเช้าก็ต้องตื่นมาอ่านหนังสือรอบเช้าแล้วครับ"
"อัจฉริยะต้องอาศัยหยาดเหงื่อเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์บวกกับพรสวรรค์อีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ซึ่งสองสิ่งนี้ขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไปไม่ได้เลย" ฉินหยวนชิงพูดยิ้มๆ
"ใช่ครับ คุณฉินพูดได้ถูกต้องเลย ทางเราได้ไปสอบถามทั้งเพื่อนร่วมชั้นและเจ้าหน้าที่ห้องสมุดของคุณ ทุกคนต่างยืนยันว่าคุณขยันเรียนมาก นับแต่มหาวิทยาลัยเปิดเทอมจนถึงตอนนี้ เวลาส่วนใหญ่ของคุณล้วนหมดไปกับห้องสมุด" สุ่ยจวินอี้พยักหน้าเห็นด้วย "หากมองดูในตอนนี้ ความสำเร็จที่คุณฉินสร้างไว้ล้วนอยู่ในแวดวงคณิตศาสตร์ทั้งสิ้น ทั้งยังเป็นผลงานอันโดดเด่นอย่างยิ่ง ไม่ทราบว่าตอนนั้นคุณพิจารณาจากอะไร ถึงเลือกเข้าภาควิชาฟิสิกส์แทนที่จะเป็นภาควิชาคณิตศาสตร์ครับ?"
นี่เป็นประเด็นที่คนทั้งประเทศต่างก็สงสัยเช่นกัน เห็นๆ กันอยู่ว่าเก่งคณิตศาสตร์ขนาดนั้น แล้วทำไมถึงดันไปเรียนฟิสิกส์เสียได้ ไม่ใช่ว่าสลับหน้าหลังจนผิดฝาผิดตัวหรอกหรือ!
"จริงๆ เรื่องนี้เข้าใจได้ไม่ยากเลยครับ การเรียนฟิสิกส์ไม่ได้ขัดขวางการทำวิจัยคณิตศาสตร์ของผมแต่อย่างใด!" ฉินหยวนชิงยิ้มพลางอธิบาย "ตอนนั้นที่เลือกฟิสิกส์ เพราะผมมองว่าการประยุกต์ใช้ฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์มีความเกี่ยวเนื่องกันอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นด้านการบินอวกาศหรืออุตสาหกรรมหนักส่วนใหญ่ก็ล้วนพึ่งพาฟิสิกส์ทั้งนั้น ในเมื่อประเทศชาติกำลังพัฒนา การที่ผมเรียนฟิสิกส์ก็จะได้ช่วยอุทิศแรงกายเล็กๆ น้อยๆ เพื่อการพัฒนาของประเทศได้ด้วยครับ"
"ส่วนการวิจัยคณิตศาสตร์น่ะ เป็นแค่งานอดิเรกยามว่างของผมเท่านั้นเองครับ" ฉินหยวนชิงยิ้มบางๆ
สุ่ยจวินอี้ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
นี่มันใช่คำพูดที่คนทั่วไปเขาพูดกันเรอะ!
งานอดิเรกยามว่างแต่ดันทำได้ถึงระดับท็อปของวงการเนี่ยนะ?
พูดแบบนี้กะจะให้คนฟังกระอักเลือดตายเลยหรือไง!
"คุณให้ความสนใจด้านการบินและอวกาศมากเลยหรือครับ?" สุ่ยจวินอี้ถามต่อ
"ใช่ครับ ผมยังจำตอนที่เสินโจวห้าทะยานขึ้นสู่อวกาศได้ดี ตอนนั้นผมตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน แถมยังชอบฝันว่าตัวเองได้ท่องไปในห้วงอวกาศอยู่บ่อยๆ ด้วย!" ฉินหยวนชิงยิ้มอย่างมีความสุข "ผมมีความฝันอยู่อย่างหนึ่ง คือการได้สร้างกระสวยอวกาศขึ้นมาด้วยตัวเองสักลำ แล้วขับมันออกไปท่องอวกาศ มันคงจะเท่สุดๆ ไปเลยครับ!"
ผู้คนในยุคนี้ย่อมยากจะจินตนาการได้เลยว่า ในเวลาต่อมากิจการด้านการบินและอวกาศของหัวเซี่ยจะก้าวหน้าไปไกลถึงเพียงไหน เครื่องบินรบยุคที่สี่ได้ขึ้นบินทดสอบและเข้าประจำการ กลายเป็นประเทศที่สองของโลกต่อจากอเมริกาที่สามารถวิจัยพัฒนาและผลิตเครื่องบินรบยุคที่สี่ได้ด้วยตนเอง ระบบดาวเทียมนำทางเป่ยโต่วสร้างเครือข่ายเสร็จสมบูรณ์จนนำทางได้อย่างแม่นยำทั่วโลก อีกทั้งสถานีอวกาศที่เป็นของหัวเซี่ยเองก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง จนไม่รู้ว่ามีสายตาจากต่างชาติต้องมองมาด้วยความอิจฉามากเท่าไร…
"ในตัวคุณฉิน ผมมองเห็นพลังชีวิตของคนรุ่นใหม่และความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดจริงๆ ครับ!" สุ่ยจวินอี้กล่าวชื่นชม "แล้วหลังจากนี้คุณวางแผนจะวิจัยด้านไหนต่อไปครับ ระหว่างฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์?"
"ตอนนี้ผมกำลังวิจัยโจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์อย่างข้อคาดการณ์ลูกเห็บอยู่ครับ แต่แน่นอนว่าวิชาเอกฟิสิกส์ผมก็ไม่ได้ทิ้งไปไหน ยังคงศึกษาเรื่องเครื่องยนต์อยู่ตลอดเวลาครับ" ฉินหยวนชิงยิ้มตอบ
"ข้อคาดการณ์ลูกเห็บงั้นหรือครับ? มันคืออะไรหรือครับ พอจะช่วยอธิบายให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?" สุ่ยจวินอี้หันมาสนใจเรื่องข้อคาดการณ์ลูกเห็บทันที
เพราะเมื่อเทียบกับผลงานอันเอกอุที่ฉินหยวนชิงสร้างไว้ในแวดวงคณิตศาสตร์แล้ว ด้านฟิสิกส์เขายังไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน จึงแทบไม่คุ้มค่าที่จะหยิบยกมาพูดถึงเลยสักนิด
"ข้อคาดการณ์ลูกเห็บก็คือ…" ฉินหยวนชิงอธิบายสรุปความแบบเข้าใจง่าย "คุณจะมองว่าระดับความยากของมันเป็นรองข้อคาดการณ์ของโกลด์บาคเพียงเล็กน้อยก็ได้ครับ ถือเป็นโจทย์ปัญหาระดับโลกข้อหนึ่งเลย"
พอสุ่ยจวินอี้ได้ยินคำศัพท์เฉพาะทางคณิตศาสตร์ที่พรั่งพรูออกมายาวเหยียด ในหัวก็เริ่มมึนตึ้บจนตาลาย ได้แต่ตัดบทว่า "ถ้าอย่างนั้นก็ขออวยพรให้คุณฉินพิชิตข้อคาดการณ์ลูกเห็บได้สำเร็จนะครับ!"
ฉินหยวนชิงแอบผิดหวังอยู่ลึกๆ ที่สุ่ยจวินอี้เอาแต่พุ่งเป้าไปที่ข้อคาดการณ์ลูกเห็บ จนมองข้ามเรื่องเครื่องยนต์ที่เขาเกริ่นไว้ไปเสียสนิท ทั้งที่เขาเตรียมจะแลกอาวุธลับตัวเด็ดออกมาแท้ๆ
แต่ทิ้งเบาะแสล่วงหน้าไว้ตั้งแต่ตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน วันข้างหน้าพอของเด็ดที่ว่าโผล่ออกมา จะได้ไม่ดูผิดมนุษย์มนาจนเสี่ยงต่อการถูกจับไปขึ้นเขียงผ่าชันสูตร
"คุณฉินครับ ขอถามคำถามที่หลายคนให้ความสนใจกันหน่อยนะครับ จบเทอมนี้แล้วคุณคิดจะยื่นขอจบการศึกษาเลยหรือเปล่าครับ?" สุ่ยจวินอี้ถามขึ้น
ช่วงที่ผ่านมา บนโลกอินเทอร์เน็ตมีข่าวลือสะพัดว่าฉินหยวนชิงจะขอเรียนจบในเทอมนี้ แถมยังลือกันเป็นตุเป็นตะราวกับเป็นเรื่องจริง
"ชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็นช่วงเวลาที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน ผมเพิ่งเข้ามาเรียนได้ไม่ถึงปี ยังใช้ชีวิตไม่ทันคุ้มเลยครับ คงยังไม่ยื่นขอจบในเทอมนี้แน่นอน" ฉินหยวนชิงตอบพร้อมรอยยิ้ม "ไว้เทอมหน้าผมค่อยคิดเรื่องนี้อีกทีครับ!"
หลังจากคุยกันต่ออีกสองสามประเด็น การสัมภาษณ์ในครั้งนี้ก็จบลง
ฉินหยวนชิงยืนส่งทีมงานของรายการเดินทางกลับ จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังห้องสมุดเพื่อฝังตัวอยู่กับกองหนังสือต่อ!
…
ไม่นานนัก รายการ "การสัมภาษณ์ระดับสูง" ก็ได้ออกอากาศทางช่องซีซีทีวี และจุดกระแสตอบรับอย่างถล่มทลาย เพราะเมื่อรวมกับกระแสข่าวตามหน้าสื่อต่างๆ ในช่วงที่ผ่านมา ตอนนี้ชื่อเสียงของฉินหยวนชิงในฐานะยอดนักคณิตศาสตร์จึงขจรขจายไปทั่วทั้งแผ่นดิน
ไม่รู้ว่ามีพ่อแม่ผู้ปกครองกี่มากน้อยที่ยกเอาฉินหยวนชิงมาเป็นแบบอย่างในการเคี่ยวเข็ญลูกหลานที่บ้าน ซึ่งเป็นการยกระดับเพดานของคำว่าแบบอย่างให้สูงลิบลิ่วโดยไม่รู้ตัว จนไม่รู้ว่ามีเด็กๆ ต้องพลอยรับกรรมไปแล้วเท่าไร
และด้วยเหตุนี้เอง ข้อคาดการณ์ลูกเห็บจึงกลายเป็นกระแสร้อนแรงในหัวเซี่ยตามไปด้วย ในเมื่อนี่เป็นโจทย์คณิตศาสตร์ที่ฉินหยวนชิงกำลังลงมือวิจัย ทุกคนย่อมจับตามองเป็นธรรมดา บรรดาเว็บบอร์ดต่างๆ พากันโพสต์ให้ความรู้เกี่ยวกับข้อคาดการณ์ลูกเห็บกันอย่างคึกคัก
ถึงขั้นมีคนเปิดโต๊ะรับแทงพนันออนไลน์ วัดดวงกันว่าฉินหยวนชิงจะพิสูจน์ข้อคาดการณ์ลูกเห็บได้สำเร็จหรือไม่
ที่น่าทึ่งจนคนแทบอ้าปากค้างคือ คนส่วนใหญ่กลับเทเงินเดิมพันไปฝั่งที่เชื่อว่าฉินหยวนชิงจะทำได้สำเร็จเสียอย่างนั้น
"นักร้องคุณภาพที่ถูกวงการวิชาการรั้งตัวไว้!" นี่คือพาดหัวที่บรรดาสื่อบันเทิงพร้อมใจกันประโคมข่าว เนื่องจากในรายการ "การสัมภาษณ์ระดับสูง" มีช่วงสั้นๆ ที่ฉินหยวนชิงได้โชว์ความสามารถพิเศษด้วยการร้องเพลง "เยียนฮวาอี้เหลิ่ง"
แม้ว่าตัวฉินหยวนชิงจะไม่เคยเดินสายโปรโมตเลยแม้แต่น้อย แต่เพลง "เยียนฮวาอี้เหลิ่ง" ก็ทะยานขึ้นครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงหลักๆ มาอย่างยาวนานโดยไม่มีใครโค่นลงได้ ขนาดเซียวจิ้งเถิงปล่อยอัลบั้มใหม่ออกมา ยังไม่สามารถกระชากเพลงนี้ลงจากบัลลังก์ได้เลย
สื่อบันเทิงต่างพากันตอกย้ำว่า ฉินหยวนชิงถูกแวดวงวิชาการถ่วงเวลาไว้แท้ๆ หากเขาก้าวเข้าสู่วงการเพลง หัวเซี่ยคงได้ต้อนรับราชาเพลงระดับตำนานเพิ่มขึ้นอีกคนอย่างแน่นอน
ฝ่ายสื่อกระแสหลักกลับออกมาตำหนิสื่อบันเทิงว่าเสนอข่าวเลอะเทอะ พลางรุมสับสื่อบันเทิงจนเละไม่เป็นท่า ล้อเล่นอะไรกัน สถานะของนักวิชาการนั้นสูงส่งกว่าพวกดาราตั้งเท่าไร ตอนนี้ฉินหยวนชิงคือนักคณิตศาสตร์ชั้นนำระดับประเทศ จะเอาไปเปรียบกับพวกที่เรียกว่าราชาเพลงได้อย่างไรกัน
เรื่องนี้ก็ไม่ต่างจากในเวลาต่อมา ที่มีดาราสาวชื่อดังไปคบหากับจี้เคอ ยอดนักกีฬาปิงปองทีมชาติ แล้วดันมีแฟนคลับของดาราคนนั้นไปตั้งกระทู้ถามในจือฮูว่า "จี้เคอคู่ควรกับ… หรือเปล่า?" จนจุดชนวนดราม่าลูกใหญ่ขึ้นมาทันที ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรุมสวดจนยับ ล้อเล่นอะไรกัน นั่นมันยอดฝีมือปิงปองระดับทีมชาตินะเว้ย เป็นคนที่คว้าแกรนด์สแลมได้เร็วที่สุด แถมยังกวาดแชมป์โลกมาถึง 16 รายการ สร้างชื่อเสียงและเกียรติยศให้แก่ประเทศชาติแท้ๆ ทำไมถึงจะไม่คู่ควรกันหา?
ในทำนองเดียวกัน ต่อให้เป็นซูเปอร์สตาร์ระดับราชาเพลง ก็ไม่อาจเทียบชั้นกับเกียรติยศที่ฉินหยวนชิงสร้างไว้ในแวดวงคณิตศาสตร์ได้เลย
ขณะเดียวกัน เหล่าดารานักแสดงอีกนับไม่ถ้วนต่างพากันมองฉินหยวนชิงที่ยึดพื้นที่หน้าหนึ่งบนกระดานข่าวสารด้วยความอิจฉาตาร้อน การได้พื้นที่สื่อและกระแสความนิยมที่ร้อนแรงขนาดนี้ หากตกไปอยู่ที่ดาราคนไหน คนคนนั้นคงก้าวขึ้นเป็นซูเปอร์สตาร์ตัวแม่ได้ในพริบตา พวกเขาต้องยอมทุ่มเงินทำพีอาร์แย่งชิงพื้นที่ข่าวกันแทบตาย ทว่ากระแสตอบรับกลับเงียบกริบ
ส่วนวังเฟิงก็ได้แต่นอนร้องไห้น้ำตาเช็ดหัวเข่าอยู่ในห้องน้ำ พยายามทุ่มเทขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังขึ้นหน้าหนึ่งไม่ได้สักที แม้แต่ท็อปสิบก็ยังเบียดเข้าไปไม่ถึงด้วยซ้ำ
แน่นอนว่าเรื่องราวภายนอกพวกนี้ฉินหยวนชิงไม่ได้รับรู้ด้วยเลย เขายังคงดำดิ่งอยู่ในทะเลหนังสือเพื่อมุ่งมั่นค้นหาคำตอบต่อไป เขามั่นใจว่าข้อคาดการณ์ลูกเห็บนี้จะต้องมีทางพิสูจน์ได้อย่างแน่นอน จึงไล่เปิดอ่านผลงานวิจัยเกี่ยวกับข้อคาดการณ์ลูกเห็บตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เพื่อมองหาประกายความคิดหรือแรงบันดาลใจบางอย่าง
เพียงแต่ต่อให้เป็นผลงานวิจัยล่าสุด ระยะทางที่จะไปถึงการพิสูจน์ข้อคาดการณ์ลูกเห็บก็ยังคงห่างไกลอยู่อีกมากโข
พริบตาเดียว เทศกาลคริสต์มาสก็ใกล้จะมาถึงแล้ว จิ่งเถียนคอนเฟิร์มแล้วว่าไม่สามารถกลับมาฉลองคริสต์มาสแรกด้วยกันที่ปักกิ่งได้ ฉินหยวนชิงจึงตระเวนซื้อของขวัญเตรียมไว้ แล้วตีตั๋วขึ้นเครื่องบินจากปักกิ่งมุ่งหน้าสู่มณฑลเย่ว์เพื่อไปเซอร์ไพรส์เธอที่กองถ่าย
เกิดเป็นลูกผู้ชาย จะมัวกลัวความลำบากไม่ได้ เรื่องแบบนี้มันต้องขยันเข้าไว้!
อีกอย่าง เดี๋ยวนี้การเดินทางก็สะดวกสบายจะตาย นั่งเครื่องบินตรงจากปักกิ่งไปมณฑลเย่ว์ใช้เวลาแค่ 3 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว ดูเหมือนจะไกล แต่ความจริงไม่ได้กินเวลาสักเท่าไรเลย
แน่นอนว่า ถ้ารวมเวลาที่ต้องนั่งรถต่อเข้าไปด้วย มันก็ย่อมต้องนานขึ้นเป็นธรรมดา
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น