บทที่ 78 ไปเยี่ยมกองงานกาล่าเทศกาลตรุษจีน

ไอ้พวกขี้ขลาดเอ๊ย!

ฉินหยวนชิงนึกดูแคลนพฤติกรรมของทั้งสามคนที่ทำได้แค่ไปร้องไห้ปรับทุกข์กับแฟนสาวตัวน้อยของตัวเอง เป็นผู้ชายทั้งแท่ง วันๆ เอาแต่ไปอ้อนขอความเห็นใจจากผู้หญิง

ถ้าไม่มีฉันคอยจัดนัดบอดเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างหอพัก พวกแกสองตัวก็ยังเป็นหมาโสดอยู่เลย ส่วนไอ้เสี่ยวพั่ง แกก็อย่าหวังว่าทุกสุดสัปดาห์จะได้ไปค้างคืนข้างนอกแบบตอนนี้

ฉินหยวนชิงคิดอย่างเหยียดๆ

"คืนนี้ฉันจะไปเยี่ยมกอง คุณพี่สาวคนสวยกำลังซ้อมงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนอยู่ มีดาราดังๆ เพียบเลยนะ พวกแกอยากได้ลายเซ็นดารากันไหมล่ะ" ฉินหยวนชิงเอ่ยถามเสียงเรียบ

กับไอ้พวกนี้น่ะจะไปให้ท้ายไม่ได้เด็ดขาด

เวลาปกติล่ะทำเป็นเรียกพี่เรียกน้อง พอถึงช่วงเวลาคับขันกลับบ่ายเบี่ยงสารพัด ไม่ก็หายหัวไปเลย!

"เอา เอา เอา!" เสี่ยวพั่งกระโดดตัวลอยขึ้นมาเป็นคนแรก

งานกาล่าเทศกาลตรุษจีนเริ่มปล่อยข่าวมาตั้งแต่สองสามวันก่อนแล้ว ทั้งเรื่องที่หวังเฟยจะคัมแบ็ก เสี่ยวหู่ตุ้ยจะกลับมารวมตัวกัน เริ่มค่อยๆ ปั่นกระแสงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนปีนี้ให้ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เรื่องซุบซิบวงการบันเทิงพวกนี้น่ะ ไอ้เสี่ยวพั่งเกาะติดสถานการณ์สุดๆ

"ลูกพี่ อิ๋งอิ๋งชอบหวังเฟยที่สุดเลย เธอเป็นแฟนเพลงของหวังเฟย นายช่วยขอลายเซ็นของหวังเฟยให้ฉันทีสิ!" เสี่ยวพั่งพูด "ไม่ได้การ ต้องรีบไปซื้ออัลบั้มของหวังเฟยมาให้หวังเฟยเซ็นสดๆ แล้วเอาอัลบั้มนี้ไปให้อิ๋งอิ๋ง เธอต้องซึ้งใจมากแน่ๆ!"

เอาเข้าไป ไอ้เสี่ยวพั่งนี่รักมั่นจริงๆ มีเรื่องดีอะไรก็คิดถึงแฟนสาวตัวน้อยเป็นอันดับแรก มันไม่รู้หรือไงนะว่าช่วงเรียนจบมหาวิทยาลัยก็คือฤดูกาลเลิกรา โอกาสที่จะได้คบกันต่อจนรอดน่ะมีไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ?

"ลูกพี่ ฉันเป็นแฟนคลับของเสี่ยวหู่ตุ้ย เดี๋ยวฉันจะรีบไปซื้ออัลบั้มเสี่ยวหู่ตุ้ย นายช่วยขอลายเซ็นให้ฉันหน่อยนะ!" หลิวเฟิงพูด

"ลูกพี่ ฉันเป็นแฟนคลับของต่งชิง นายช่วยขอลายเซ็นเธอให้ฉันทีสิ!" คนที่จางเจี๋ยชอบกลับไม่ใช่ดาราที่ไหน แต่เป็นต่งชิงงั้นเหรอ?

นี่ผิดไปจากที่ฉินหยวนชิงคาดไว้มาก ถึงแม้ต่งชิงจะมีชื่อเสียง แต่ต่งชิงเป็นพิธีกร ไม่ใช่นักร้อง แล้วก็ไม่ใช่นักแสดง คนที่จะขอลายเซ็นของเธอน่ะมีไม่เยอะหรอก ดูท่าจางเจี๋ย ไอ้หนุ่มเงียบขรึมข้างนอกแต่เร่าร้อนข้างในคนนี้ จะชอบสาวรุ่นพี่สินะ!

ซ่อนคมไว้ลึกจริงๆ!

ฉินหยวนชิงทอดถอนใจยกใหญ่ ที่แท้คนที่ซ่อนตัวได้มิดชิดที่สุดในห้องพักกลับเป็นจางเจี๋ย!

จากนั้นก็พลอยถอนใจอีกรอบ มิน่าล่ะตอนนั้นไอ้เสี่ยวพั่งถึงหาแฟนได้เป็นคนแรก ส่วนหลิวเฟิงกับจางเจี๋ยถึงได้โสดมาตั้งนาน จนต้องให้เขาถ่ายทอดสุดยอดคัมภีร์วิชาให้ ถึงได้สละโสดสำเร็จเสียที มีเรื่องดีแบบนี้กลับคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่คิดถึงแฟนสาวเลย สมควรโสดแล้ว

ก็นะ คนเรามันย่อมมีความแตกต่างกันจริงๆ!

ทั้งสามคนชวนกันไปซื้ออัลบั้ม ส่วนฉินหยวนชิงก็ไปห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อผลไม้กับเครื่องดื่มติดไม้ติดมือไปบ้าง การไปเยี่ยมกองแล้วไปมือเปล่ามันดูไม่ค่อยดี อีกอย่างก็ไม่ได้ไกลเหมือนตอนไปมณฑลเย่ว์คราวนั้น!

เวลาหกโมงเย็น ฉินหยวนชิงขับรถบีเอ็มดับเบิลยูขนของออกจากมหาวิทยาลัย มุ่งหน้าไปยังอาคารซีซีทีวี อาคารซีซีทีวีแห่งนี้ย่อมไม่ใช่อาคาร 'กางเกงในยักษ์' ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกและได้รับการยกย่องว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางสถาปัตยกรรม เพราะเจ้าตึกกางเกงในนั่นยังต้องรออีกสองปีถึงจะสร้างเสร็จสมบูรณ์และส่งมอบใช้งานได้จริง

เนื่องจากฉินหยวนชิงไม่ค่อยได้ขับรถในปักกิ่ง เส้นทางจึงไม่ค่อยคุ้นเคย ระยะทางสิบกิโลเมตรกลับต้องขับอยู่นานถึงหนึ่งชั่วโมง ทำให้ฉินหยวนชิงบ่นอุบกับการจราจรที่ติดขัดของปักกิ่งไม่หยุด

พอมาถึงอาคารซีซีทีวี กำลังจะเลี้ยวเข้าไปด้านใน ก็ถูกรปภ. เรียกให้หยุด ฉินหยวนชิงยังไม่ทันได้เอ่ยปาก รปภ. คนนั้นก็ตื่นเต้นยกใหญ่ ตะโกนเรียกศาสตราจารย์ฉินไม่หยุด แล้วยังช่วยนำทางฉินหยวนชิงไปจอดรถอย่างกระตือรือร้น จากนั้นก็นำทางฉินหยวนชิงไปยังห้องซ้อมใหญ่

นี่ฉันกลายเป็นคนดังขนาดนี้แล้วเหรอ?

ฉินหยวนชิงรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ ตัวเขาเองก็ไม่ใช่หลิวเต๋อหัวเสียหน่อย ไม่น่าจะมีชื่อเสียงโด่งดังขนาดนั้นสิ

แต่ในเมื่อมีคนนำทาง มีอะไรให้ต้องปฏิเสธล่ะ!

"นายเข้ามาได้ยังไงน่ะ?" จิ่งเถียนประหลาดใจเมื่อเห็นฉินหยวนชิง

ต้องรู้ก่อนนะว่าซีซีทีวีเป็นหน่วยงานระดับสูง มีทหารยืนเฝ้าเวรยามอยู่ ไม่อาจเข้าออกตามอำเภอใจได้

"ฮ่าๆ ฉันจะเข้ามามันจะไปยากอะไรล่ะ!" ฉินหยวนชิงพูดอย่างภาคภูมิใจ

"นายอย่าเดินเพ่นพ่านไปทั่วนะ คืนนี้ยังต้องซ้อมใหญ่อีกสองชั่วโมง!" จิ่งเถียนพูด

ส่วนฉินหยวนชิงก็กำลังชื่นชมจิ่งเถียนอยู่ เธอสวมชุดราตรียาวสีแดง รวบผมขึ้นสูง ดูสวยงามมาก ทั้งยังเผยความหวานปนซุกซน แถมยังดูสดใสเปี่ยมมงคลเข้ากับบรรยากาศเทศกาล

ฉินหยวนชิงยังมองเห็นดาราหลายต่อหลายคน เช่น หานเสวี่ย หรงจู่เอ๋อร์ เหมาอาหมิ่น…

ฉินหยวนชิงวางผลไม้และเครื่องดื่มไว้ที่จุดรับรองคนมาเยี่ยมกอง รอจนจิ่งเถียนร้องเพลง《สายลมเริ่มต้น》จบหนึ่งรอบแล้วเดินลงมา ฉินหยวนชิงก็แอบยกนิ้วโป้งให้จิ่งเถียนอย่างเงียบๆ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้ว ครั้งนี้เธอร้องได้ดีขึ้นมากจริงๆ

"ช่วงนี้เธอร้องเพลงก้าวหน้าขึ้นเยอะเลยนะ!" ฉินหยวนชิงเอ่ยชม

"แน่นอนอยู่แล้ว เรื่องร้องเพลงคุณหนูอย่างฉันจริงจังนะจะบอกให้!" จิ่งเถียนพูดอย่างภาคภูมิใจ

"อาจารย์เหมา ทางนี้ค่ะ!" จู่ๆ จิ่งเถียนก็โบกมือ แล้วก็เห็นเหมาอาหมิ่นเดินตรงมาทางนี้

"เสี่ยวจิ่ง นี่คือแฟนหนุ่มของเธอ ศาสตราจารย์ฉินใช่ไหมจ๊ะ!" เหมาอาหมิ่นเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"อาจารย์เหมา สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนของจิ่งเถียน ฉินหยวนชิงครับ!" ฉินหยวนชิงยื่นมือไปจับกับเหมาอาหมิ่นอย่างมีมารยาท

เหมาอาหมิ่นคือศิลปินหญิงจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่เขาชอบมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเพลง《โหยวโหยวซุ่ยเยว่》 《หลี่สื่อเตอะเทียนคง》 《จู๋กวงหลี่เตอะมามา》 และเพลงยอดเยี่ยมอื่นๆ อีกมากมาย ต่อให้อีกสิบปีข้างหน้าก็ยังคงได้รับความนิยมอยู่

ชาติที่แล้วตอนที่ฉินหยวนชิงขับรถ เพลงที่เขาชอบฟังที่สุดเพลงหนึ่งก็คือเพลง《เซียงซือ》!

ถั่วแดงงอกงามแดนทักษิณ

เป็นเรื่องราวแสนไกลโพ้น

ความคะนึงหาคือสิ่งใด

เนิ่นนานไร้คนใส่ใจ

เมามายหลับใหลในนครไร้ราตรี

ทุกแห่งหนแต่งแต้มสีสัน

ในจอกสุราเปี่ยมล้นเสน่หาล้นพ้น

ลืมเลือนบทกวีโบราณได้ง่ายดาย

แต่ไม่เคยเหลียวแลคือความคะนึงหา

เฝ้าถนอมรักกลัวคนหัวเราะเยาะ

ยังกลัวคนมองทะลุปรุโปร่ง

ฤดูใบไม้ผลิหวนมาดูถั่วแดงผลิบาน

กลับไม่เห็นผู้เปี่ยมรักมาเก็บเกี่ยว

ดอกไม้ไฟโอบกอดความสำราญ ความจริงใจมลายสิ้น

เนื้อเพลงไพเราะ ร้องได้เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ชวนให้ผู้ฟังอินตามไปได้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น จนถึงขั้นมีคนพูดกันในภายหลังว่า สิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ซีรีส์เรื่อง《ไซอิ๋ว ภาคต่อ》ได้สร้างไว้ ก็คือบทเพลงระดับตำนานอย่าง《เซียงซือ》นี่แหละ!

"อย่าเรียกฉันว่าอาจารย์เหมาต่อหน้าศาสตราจารย์ฉินเลยค่ะ ไม่กล้ารับหรอก!" เหมาอาหมิ่นรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน

ล้อเล่นน่า เธอเรียนไม่จบมัธยมปลายด้วยซ้ำ โน้ตห้าเส้นก็ยังอ่านไม่ออก อยู่ต่อหน้าศาสตราจารย์ตัวจริงเสียงจริงของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ จะกล้าให้เขาเรียกตัวเองว่าอาจารย์ได้ยังไงกัน

"ช่วงนี้ฉันได้เรียนรู้อะไรจากอาจารย์เหมาเยอะมากเลยค่ะ ท่านสอนเทคนิคให้ฉันตั้งหลายอย่าง แต่ฉันมันหัวทึบเอง เลยเรียนรู้ได้ไม่หมด!" จิ่งเถียนพูด

"เสี่ยวจิ่งมีต้นทุนที่ดีอยู่แล้วล่ะจ้ะ ถ้าตั้งใจทุ่มเทให้มากกว่านี้ ก็สามารถประสบความสำเร็จในวงการเพลงได้ไม่ยากหรอก" เหมาอาหมิ่นยิ้มพลางพูด

ฉินหยวนชิงแอบค่อนขอดอยู่ในใจ ถ้าจิ่งเถียนเอาแต่ร้องเพลงต่อไป ฝึกสักสิบปีก็คงพอจะเป็นนักร้องตัวเล็กๆ ได้อยู่หรอก แต่น่าเสียดายที่เขารู้นิสัยของเธอดี ความสนใจส่วนใหญ่ของเธออยู่ที่การแสดง ตอนนี้ก็รับบทนางเอกภาพยนตร์ไปแล้วสองเรื่อง นางเอกซีรีส์หนึ่งเรื่อง แถมยังเป็นนางรองซีรีส์อีกสองเรื่อง

เป้าหมายหลักของจิ่งเถียนอยู่ที่งานภาพยนตร์และโทรทัศน์ ไม่ได้อยู่ที่วงการเพลง ตามที่เธอบอกก็คือ เธอเรียนสาขาการแสดงจากเป่ยเตี้ยน จะเปลี่ยนสายไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นก็เสียดายสิ่งที่เรียนมาในมหาวิทยาลัยแย่ แต่ปัญหาก็คือ คุณพี่สาวคนสวย เธอเคยตั้งใจเรียนจริงๆ หรือเปล่าเหอะ?

ในตอนนี้ คนอื่นๆ ต่างก็ทยอยเดินเข้ามาทักทายฉินหยวนชิง ทุกคนต่างพากันเรียกเขาว่า "ศาสตราจารย์ฉิน"

ฉินหยวนชิงยังได้พบกับต่งชิง พิธีกรชื่อดังระดับประเทศ จึงรีบหยิบหนังสือที่ต่งชิงเขียนออกมาให้เธอเซ็น รวมถึงลายเซ็นของเสี่ยวหู่ตุ้ยและหวังเฟย ส่วนของตัวฉินหยวนชิงเอง เขาขอให้เหมาอาหมิ่นเซ็นให้ ในบรรดาดาราพวกนี้ เขายังคงชอบเหมาอาหมิ่นมากที่สุด

ทุกคนพักผ่อนกันครู่หนึ่ง กินผลไม้ที่ฉินหยวนชิงนำมาฝาก ไม่นานก็เริ่มเข้าสู่การซ้อมใหญ่อีกครั้ง

ตอนนี้ฉินหยวนชิงเข้าใจแล้วว่าทำไมงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนถึงต้องลิปซิงค์ เหตุผลหลักก็เพราะมันเป็นงานที่ยิ่งใหญ่เกินไป ต้องแสดงต่อหน้าผู้คนทั้งประเทศและทั่วโลก หากเกิดความผิดพลาดขึ้นมาแม้แต่นิดเดียวก็คงต้องขายหน้าครั้งใหญ่ ความรับผิดชอบมันสูงเกินไป ผู้กำกับจึงไม่กล้าเสี่ยงอย่างแน่นอน

เพราะไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าจะไม่เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย

เพียงแต่มันน่าหงุดหงิดตรงที่ เรื่องนี้กลับเปิดช่องว่างให้พวกดาราหน้าใหม่อาศัยช่องโหว่ เพราะยังไงเสีย การลิปซิงค์มันก็แสนจะง่ายดายอยู่แล้ว

จู่ๆ เหมาอาหมิ่นและคนอื่นๆ ก็พากันส่งเสียงเชียร์ อยากให้ฉินหยวนชิงร้องสักเพลง ฉินหยวนชิงเองก็เริ่มนึกสนุก เมื่อเสียงดนตรีเพลง《เยียนฮวาอี้เหลิ่ง》ดังขึ้น ฉินหยวนชิงก็ดำดิ่งสู่อารมณ์เพลงนั้นอย่างรวดเร็ว และขับร้องออกมาด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง

บทเพลง เมื่อใส่ความรู้สึกลงไปแล้ว ถึงจะฟังดูจับใจ

ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเพลงบางเพลงที่ขับขานสืบต่อกันมาสามสี่สิบปีแล้ว แต่คนรุ่นใหม่ก็ยังคงชื่นชอบอยู่หรอก

พอเพลงจบลง ภายในห้องซ้อมใหญ่ก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือ ทุกคนต่างเอ่ยปากชมว่าฉินหยวนชิงร้องได้เพราะมาก

"ศาสตราจารย์ฉิน ทำไมไม่มาร่วมร้องเพลงในงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนด้วยกันสักเพลงล่ะครับ!" ผู้กำกับจินแห่งงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา จึงเอ่ยปากชวนทันที

หากฉินหยวนชิงสามารถมาร่วมงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนได้ จะต้องสร้างความฮือฮาได้อย่างแน่นอน เพราะกระแสของฉินหยวนชิงในตอนนี้ก็เห็นๆ กันอยู่ อีกทั้งสถานะของเขาก็ไม่ธรรมดาเลย

บรรดาดาราได้ยินเข้าต่างก็พากันอิจฉาตาร้อน ต้องรู้ว่าการที่พวกเขาจะได้ขึ้นแสดงในงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนนั้นต้องแลกมาด้วยอะไรมากมาย แถมยังต้องแข่งขันกับคนอื่น ผ่านการคัดเลือกตั้งสี่รอบถึงจะชนะมาได้ แต่คนนอกวงการคนหนึ่ง กลับไม่ต้องทำอะไรเลย ก็ได้รับคำเชิญแล้ว

"ไม่ล่ะครับผู้กำกับจิน อีกสองสามวันผมก็ต้องกลับบ้านไปอยู่กับพ่อแม่ช่วงเทศกาลตรุษจีนแล้ว งานกาล่าเทศกาลตรุษจีนนี่ผมคงขึ้นแสดงไม่ได้หรอกครับ" ฉินหยวนชิงปฏิเสธโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

เทศกาลตรุษจีนทั้งที ไม่ยอมอยู่บ้านดูแลพ่อแม่ให้ดีๆ จะออกมาร่อนข้างนอกทำไมกัน

ไม่ใช่คนบ้าหรือไง!

เอ่อ!

บรรดาดาราต่างพากันตกตะลึง โอกาสดีขนาดนี้กลับปฏิเสธไปง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอ! ต้องรู้ว่ามีดาราแถวหน้าตั้งเท่าไหร่ที่พยายามแย่งชิงแทบตายเพื่อจะได้ขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนแต่ก็ทำไม่ได้ แต่ฉินหยวนชิงที่มีโอกาสมาประเคนถึงที่กลับไม่เอาซะงั้น

รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้กำกับใหญ่แข็งค้างไปทันที นี่เขาเอาหน้าอุ่นๆ ไปแนบก้นเย็นๆ ชัดๆ?

ทว่าถึงแม้จะถูกปฏิเสธ เขาก็ไม่กล้าโมโห ไม่อย่างนั้นหากเกิดการปะทะอารมณ์กันขึ้นมา คนที่ต้องรับกรรมไปเต็มๆ ย่อมเป็นตัวเขาเองแน่นอน

สถานะของนักวิทยาศาสตร์นั้น ตัวเขาที่อยู่ในตำแหน่งนี้ย่อมมองเห็นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

พวกตนจะทำผลงานได้ดีแค่ไหน การจะได้จับมือกับผู้นำระดับสูงยังไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่นักวิทยาศาสตร์กลับสามารถเขียนจดหมายถึงผู้นำได้โดยตรง

การซ้อมใหญ่ดำเนินไปจนถึงสามทุ่มก็ประกาศสิ้นสุดลง หลังจากนี้จะมีการซ้อมใหญ่ทุกๆ สามวัน และในวันสุดท้ายจะมีการซ้อมถึงหกรอบ เพื่อให้มั่นใจในความพร้อมสำหรับการแสดงจริงในงานกาล่าเทศกาลตรุษจีน

ฉินหยวนชิงถืออัลบั้มพร้อมลายเซ็นของดาราเดินออกมาพร้อมกับจิ่งเถียน รถที่เขาขับมาตอนแรกก็ยกให้ผู้ช่วยของจิ่งเถียนขับไป ส่วนตัวฉินหยวนชิงนั่งรถสปอร์ตของจิ่งเถียนกลับ

"ฉันปฏิเสธผู้กำกับจินคนนั้นไป เขาจะแกล้งหาเรื่องเธอลับหลังหรือเปล่า?" ฉินหยวนชิงถาม

"การที่ฉันจะได้ขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนน่ะ ไม่จำเป็นต้องให้เขาพยักหน้าอนุมัติเสียหน่อย" จิ่งเถียนพูดอย่างไม่ยี่หระ

ฉินหยวนชิงพยักหน้าเล็กน้อย ชาติที่แล้วจิ่งเถียนได้ขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนบ่อยๆ เห็นได้ชัดว่าเบื้องหลังของเธอไม่ธรรมดาเลยจริงๆ แม้จะไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ถึงเลือกเธอ แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเรื่องการขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนนั้น ผู้กำกับใหญ่คงไม่มีอำนาจพอที่จะเปลี่ยนตัวคนได้หรอก

อย่ามองว่าผู้กำกับใหญ่ดูท่าทางทรงอำนาจมาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว เบื้องบนยังมีผู้บริหารระดับสูงของซีซีทีวีอยู่อีกตั้งเยอะแยะ ไม่ใช่ที่จะปล่อยให้ผู้กำกับใหญ่ทำอะไรตามอำเภอใจได้เสียหน่อย