บทที่ 79 เรื่องวุ่นวายในห้องสอบ

“แหมๆ…” พอกลับถึงบ้าน จิ่งเถียนก็นึกถึงเรื่องน่าอึดอัดใจเมื่อวานขึ้นมาได้ เธอพินิจมองฉินหยวนชิง “พ่อหนุ่มน้อยกลายเป็นศาสตราจารย์ไปแล้ว แถมยังเป็นศาสตราจารย์ของสุ่ยมู่อีก ความเร็วระดับนี้มัน…”

“คุณพี่สาวคนสวยก็รู้นี่ครับ ฉันไม่อยากจบเลยสักนิด” ฉินหยวนชิงสวมกอดเอวบางของจิ่งเถียนจากด้านหลัง แล้วพูดด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

ถ้าเลือกได้ ฉินหยวนชิงก็ไม่อยากจบหรอก ศาสตราจารย์บ้าบออะไรกัน!

สังคมสมัยนี้ ศาสตราจารย์สารพัดสาขาก็ไม่ต่างอะไรกับตำแหน่งประธานบริษัททั้งหลาย มีเกลื่อนกลาดจนแทบไร้ราคา ศาสตราจารย์โนเนมคนไหนก็กล้าอ้างว่าตนเองล้มล้างทฤษฎีสัมพัทธภาพ และสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ในการขจัดอุปสรรคต่อการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์

เดิมทีคำว่าศาสตราจารย์ในสังคมเปี่ยมไปด้วยบารมี เป็นตัวแทนของสถานะอันทรงเกียรติ แต่น่าเสียดายที่ถูกพวกผู้เชี่ยวชาญกำมะลอกับอาจารย์จอมปลอมลากลงน้ำจนเสื่อมเสีย ลดทอนคุณค่าไปจนหมด

“พอเลย ดูทำเข้า ได้เปรียบแล้วยังมาทำเป็นน่าสงสารอีก!” คุณพี่สาวคนสวยทนไม่ได้ที่สุดก็ท่าทางเก๊กขรึมแบบนี้ของฉินหยวนชิง คำพูดคำจาฟังแล้วชวนให้โมโหตายชัก

“ที่ไหนกันล่ะครับ ทุกคำพูดออกมาจากใจจริงทั้งนั้น ถ้าโกหกแม้แต่ครึ่งคำ ขอให้ฟ้าผ่าตายเลย!” ฉินหยวนชิงชูสองนิ้วสาบานต่อฟ้าอย่างจริงจัง

เมื่อได้กอดจิ่งเถียน สูดดมกลิ่นกายหอมละมุน ฉินหยวนชิงรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน วันปกติก็ขลุกอยู่ในห้องสมุด ตกกลางคืนก็คุยเล่นกับคุณพี่สาวคนสวย หากเธออยู่ปักกิ่ง กลางคืนก็ยังได้ฝึกคัมภีร์สาวหยกด้วยกันเพื่อค้นหาความลับสูงสุดของร่างกายมนุษย์

ที่สำคัญคือคุณพี่สาวคนสวยยังมีความทะเยอทะยานในหน้าที่การงานค่อนข้างสูงและมุ่งมั่นมาก ไม่เช่นนั้นลำพังทรัพย์สินเกือบร้อยล้านที่เขาสะสมไว้ ก็เพียงพอให้ทั้งคู่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปทั้งชาติแถมยังมีเหลือเฟือ หากถึงเวลานั้นเธอเอาแต่ตัวติดเขาตลอดเวลา ฉินหยวนชิงก็คงรับมือไม่ไหวเหมือนกัน

แบบนี้แหละกำลังดี ยามยุ่งอาจไม่ได้เจอกันสักเดือนสองเดือน ยามว่างก็มาคลอเคลียกันทุกวัน ต่างฝ่ายต่างมีพื้นที่ส่วนตัว

เดิมทีตามแผนการ ช่วงเทศกาลตรุษจีนครั้งนี้เขาตั้งใจจะพาจิ่งเถียนกลับบ้านเกิดไปร่วมงานแต่งงานของพี่รอง จากนั้นก็ฉลองปีใหม่ที่บ้านเกิดเสียเลย รอจนถึงวันที่สิบหรือสิบห้าค่อยกลับปักกิ่ง

ทว่าเนื่องจากจิ่งเถียนได้เข้าร่วมทีมงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนกะทันหันและต้องขึ้นแสดง จึงหมดสิทธิ์พาเธอกลับบ้านไปโดยปริยาย ฉินหยวนชิงจึงเลื่อนตั๋วเครื่องบินไปเป็นวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งจะถึงทันงานแต่งของพี่รองพอดี

เขาอุ้มจิ่งเถียนเดินตรงไปยังห้องน้ำ ทั้งสองอาบน้ำด้วยกันอย่างแนบชิด ฉินหยวนชิงอดชื่นชมไม่ได้ว่าผิวพรรณของจิ่งเถียนดีจริงๆ ทั้งขาวเนียนนุ่ม ทั้งขาวอมชมพูระเรื่อ

สมกับเป็นดอกไม้งามเปี่ยมเสน่ห์โดยแท้!

จิ่งเถียนเริ่มเล่าเรื่องซุบซิบระหว่างซ้อมงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนให้ฟัง เช่น วงเสี่ยวหู่ตุ้ยเวลาซ้อมดูไม่ค่อยเข้าขากัน ภายนอกดูเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันแต่จริงๆ ก็แค่ภาพลวงตา หรืออย่างหวังเฟยกับเฉินอี้ซวิ่นที่ประสานงานกันได้ลงตัวสุดๆ เพลง ‘ตำนาน’ ร้องออกมาจนวิญญาณคนฟังแทบหลุดลอย ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เธอยังเอ่ยปากอย่างอิจฉาว่าไม่รู้เมื่อไหร่ตนเองจะร้องเพลงได้ดีแบบหวังเฟยบ้าง

แน่นอนว่าฉินหยวนชิงได้แต่เบ้ปาก อย่างจิ่งเถียนที่จับปลาสองมือ เหยียบเรือสองแคมแบบนี้ จะให้มีพลังเสียงระดับหวังเฟยก็คงเห็นผีแล้วล่ะ

ชาติก่อนตอนที่เขาได้ยินเพลง ‘สายลมแผ่วฝนพรำ’ ของหวังเฟย ตัวเขาขนลุกซู่ไปหมด ถึงขั้นรู้สึกว่าเธอร้องได้เหนือกว่าต้นฉบับไปไกลโข

“แล้วก็อาจารย์เหมาอาหมิ่นด้วย ไม่เสียแรงที่เป็นนักร้องหญิงอันดับหนึ่งในยุคนั้น ร้องได้ยอดเยี่ยมจริงๆ!” จิ่งเถียนเอ่ยชมทักษะการร้องของเหมาอาหมิ่นไม่ขาดปาก

เรื่องนี้ฉินหยวนชิงเห็นพ้องด้วย แม้เหมาอาหมิ่นจะอ่านโน้ตห้าเส้นไม่เป็น แต่ทักษะการร้องของเธอยอดเยี่ยมอย่างไร้ข้อกังขา การออกเสียงชัดถ้อยชัดคำ และใส่อารมณ์ลงไปในบทเพลงได้อย่างเต็มเปี่ยม ได้ยินว่าตอนที่ร้องเพลง ‘นภากลางประวัติศาสตร์’ ในอดีต การถ่ายทอดอารมณ์อันลึกซึ้งราวกับร่ำไห้ของเหมาอาหมิ่นสะกดคนทั้งซีซีทีวี จนได้รับเลือกให้เป็นเพลงปิดของซีรีส์ ‘สามก๊ก’

อย่างน้อยฉินหยวนชิงก็คิดว่า หลังจากเพลง ‘นภากลางประวัติศาสตร์’ แล้ว ก็ไม่มีเพลงป็อปเพลงไหนเทียบชั้นได้อีกเลย ท่วงทำนองอันเปล่าเปลี่ยวผ่านกาลเวลา ถ่ายทอดผ่านการเล่าเรื่องที่ลุ่มลึกอ่อนหวาน ผสานกับอารมณ์ความรู้สึกอันท่วมท้นของเหมาอาหมิ่น สื่อถึงจิตวิญญาณแห่งศีลธรรมอันเปี่ยมด้วยความเมตตาของผู้แต่งเนื้อร้องและทำนองได้อย่างยอดเยี่ยม เป็นการหยั่งรู้ชีวิตและประวัติศาสตร์ผ่านมุมมองที่เปี่ยมด้วยความโอบอ้อมอารีและสงบสุข บทเพลงมีความเศร้าสร้อยแต่ไม่ถึงกับตรอมตรม โทนหลักยังคงเปี่ยมด้วยพลังก้าวหน้า

แม้แต่ฉินหยวนชิงที่มีทักษะ ‘การร้องเพลงขั้นสูง’ ยังต้องยอมรับความพ่ายแพ้และนับถือจากใจจริง!

ช่วงบ่ายของวันถัดมา ฉินหยวนชิงกลับไปที่มหาวิทยาลัยเพื่อสอบ

“ลูกพี่ ทำไมพี่ยังมาสอบอีกล่ะเนี่ย!”

“พี่เป็นถึงศาสตราจารย์แล้วนะ อาจารย์จ้าวเพิ่งจะเป็นรองศาสตราจารย์เอง รองศาสตราจารย์จะมาคุมสอบศาสตราจารย์ได้ยังไง?”

“ขอร้องเถอะลูกพี่ ระดับพี่ได้คะแนนเต็มอยู่แล้ว จะมาสอบให้เสียเวลาทำไม!”

“สวรรค์โปรด ข้าศึกโจมตีจิตใจอย่างรุนแรง โดนลูกพี่ฟาดฟันอีกแล้ว!”

ทันทีที่ฉินหยวนชิงถือกระเป๋าเครื่องเขียนก้าวเข้ามาในห้องสอบ ทั้งห้องก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที เพื่อนๆ นักศึกษาต่างส่งเสียงเซ็งแซ่

เรื่องที่ฉินหยวนชิงถูกบังคับให้จบการศึกษาและได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์นั้นแพร่สะพัดไปทั่วมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่แล้ว กระทั่งคนจากมหาวิทยาลัยเยี่ยนต้ายังพากันมาสืบหาความจริง

ในเมื่อเข้าเรียนปีเดียวกัน ในขณะที่พวกเขายังต้องนั่งสอบกันหน้าดำคร่ำเครียด แต่อีกฝ่ายกลับถูกบังคับให้เรียนจบ แถมยังได้เป็นถึงศาสตราจารย์เต็มขั้น ความเหลื่อมล้ำนี้มันบาดใจเกินไปแล้ว

ถึงขนาดมีคนไปโพสต์ลงในเว็บบอร์ดอย่างเปิดเผยว่า การกระทำของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ถือเป็นการละเลยความยุติธรรม ใช้อำนาจบาตรใหญ่ ทำร้ายจิตใจอันเปราะบางของเขา และจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายทางจิตใจจากมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ให้ได้

ฉินหยวนชิงพูดไม่ออก ในฐานะหัวหน้าห้องเขาช่างล้มเหลวสิ้นดี ไม่มีบารมีเหลืออยู่เลย เพื่อนร่วมชั้นถึงได้ไม่ต้อนรับเขาขนาดนี้ แทบจะขับไล่ไสส่งเขาออกไปเสียให้พ้น

“ศาสตราจารย์ฉิน คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ?” อาจารย์จ้าวถือข้อสอบเดินเข้ามาในห้องเรียน พอเห็นฉินหยวนชิงก็ถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ “ทางคณะไม่ได้จัดให้ศาสตราจารย์ฉินมาคุมสอบกับผมไม่ใช่เหรอครับ? แล้วคุณถือกระเป๋าเครื่องเขียนมาทำไม?”

“อาจารย์จ้าวครับ ผมมาเข้าสอบครับ!” ฉินหยวนชิงตอบอย่างขึงขังจริงจัง

“พรวด~!”

อาจารย์จ้าวที่เพิ่งยกน้ำขึ้นจิบ พอได้ยินฉินหยวนชิงพูดแบบนั้นก็ตกใจจนพ่นน้ำพรวดออกมา บ้าเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย คุณเรียนจบไปแล้ว แถมยังเป็นศาสตราจารย์แล้วด้วย ส่วนผมดิ้นรนมาสิบปีกว่าจะได้เป็นรองศาสตราจารย์ แล้วคุณจะมาเข้าสอบวิชาของผมเนี่ยนะ?

นี่มันจงใจทำให้ผมกลายเป็นตัวตลกของมหาวิทยาลัยชัดๆ!

ไม่ได้!

ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

อาจารย์จ้าวพยายามเกลี้ยกล่อมฉินหยวนชิงสุดความสามารถ บอกว่าข้อสอบชุดนี้ง่ายมาก เป็นข้อสอบสำหรับนักศึกษาปริญญาตรีปีหนึ่ง ท่านเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่ เป็นนักคณิตศาสตร์ระดับแนวหน้า เจ้าของรางวัลวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติอันดับหนึ่ง จะมานั่งสอบร่วมกับเพื่อนๆ นักศึกษาได้อย่างไร

เมื่อเห็นว่าฉินหยวนชิงยังคงยืนกรานไม่ขยับ อาจารย์จ้าวจึงต้องใช้ไม้นวมปนไม้แข็ง บอกว่าถ้าคุณไม่ยอมไป ผมก็จะไม่แจกข้อสอบ และเพื่อนๆ ก็ไม่ต้องสอบกันพอดี

ฉินหยวนชิงอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา จำต้องเดินคอตกออกจากห้องเรียนไป

คนเรานี่นะ ทำตัวเด่นเกินไปไม่ได้จริงๆ!

พอเด่นปุ๊บ แต้มบุญก็หดปั๊บ

และเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่อย่างรวดเร็ว ในยุคที่ข่าวสารแพร่ไปไวแบบนี้ เรื่องนี้จึงกลายเป็นเรื่องขบขันประจำสถาบันไปในทันที

เมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าป่านนี้จิ่งเถียนคงถึงเซี่ยงไฮ้แล้ว เขาจึงหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหาเธอ ถามว่าถึงเซี่ยงไฮ้หรือยัง แต่น่าเสียดายที่ไม่มีการตอบกลับ คาดว่าเที่ยวบินน่าจะดีเลย์

เมื่อนึกถึงความอยุติธรรมที่ตนเองเพิ่งพบเจอ ฉินหยวนชิงก็รู้สึกว่าคนทั้งมหาวิทยาลัยไม่เป็นมิตรกับเขาเอาเสียเลย มีเพียงห้องสมุดเท่านั้นที่ต้อนรับเขา เขาจึงไม่กลับหอพัก แต่มุ่งหน้าตรงไปยังห้องสมุดทันที

“สวัสดีครับศาสตราจารย์ฉิน!”

“ศาสตราจารย์ฉินมาห้องสมุดอีกแล้ว!”

…

คนที่เคยเรียกเขาว่าเพื่อนนักศึกษาฉินหยวนชิง เพื่อนฉิน หรือเสี่ยวฉิน บัดนี้ต่างพากันเรียกว่าศาสตราจารย์ฉินกันหมด ฉินหยวนชิงถึงกับพูดไม่ออก พวกนายไม่รู้หรือไงว่าคำว่าศาสตราจารย์ฉินแต่ละคำ มันทิ่มแทงหัวใจฉันลึกแค่ไหน

เขาหยิบหนังสือมาเล่มหนึ่ง ขอยืมกระดาษทดมาปึกหนึ่ง แล้วไม่สนใจเรื่องราวภายนอกอีก ปล่อยตัวเองให้จมดิ่งสู่โลกแห่งคณิตศาสตร์

…

ท่ามกลางมวลเมฆสีขาว เครื่องบินลำหนึ่งกำลังบินอยู่อย่างราบเรียบ

“เถียนเถียน แฟนเธอคนนี้โคตรสุดยอดเลยว่ะ เรียนแค่เทอมเดียวจบทั้งปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกรวดเดียวหมด! แถมยังได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่อีก!” ผู้จัดการส่วนตัวของจิ่งเถียนเอ่ยปากอย่างทึ่งๆ

เดิมทีผู้จัดการคนนี้คัดค้านอย่างยิ่งที่จิ่งเถียนจะคบกับฉินหยวนชิง จิ่งเถียนเพิ่งจะเริ่มต้นในวงการ ยังไม่เหมาะที่จะมีความรัก ดาราสาวที่มีความรักจะส่งผลกระทบต่อคะแนนนิยมอย่างรุนแรง แทบไม่มีใครอยากตามกรี๊ดดาราแบบนี้หรอก

ผู้ชายที่ตามกรี๊ดดาราสาว ก็มักจะชอบเพ้อฝันจินตนาการไปไกลไม่ใช่เหรอ!

พอหมดจุดนี้ไป รัศมีความนิยมก็ลดฮวบลงทันที!

แต่น่าเสียดายที่ถึงแม้จิ่งเถียนจะมีรอยยิ้มประดับใบหน้าอยู่เสมอ แต่เนื้อแท้แล้วเธอดื้อรั้นมาก หลังจากถูกฉินหยวนชิงพิชิตใจ จากที่เคยโกรธก็กลายเป็นยอมจำนน จากนั้นก็ค่อยๆ ค้นพบว่าแม้ฉินหยวนชิงจะไม่ได้หล่อเหลาอะไร แต่ข้อดีกลับมีเพียบ ทั้งเรียนเก่ง ทั้งเปี่ยมล้นไปด้วยพรสวรรค์

บางทีนี่อาจเป็นธรรมชาติของเด็กเรียนห่วย ที่ลึกๆ ในใจมักจะหลงใหลคนที่เป็นเทพนักเรียนกระมัง!

จากนั้นเธอก็ยิ่งถลำลึกจนถอนตัวไม่ขึ้นในที่สุด

ผู้จัดการไม่คาดคิดเลยว่า ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ฉินหยวนชิงจะมีข่าวคราวไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งยังแต่งเพลงให้จิ่งเถียนอีก จิ่งเถียนอาศัยอัลบั้มชุดนี้ประกอบกับการมีข่าวออกสื่ออย่างต่อเนื่อง ทำให้กระแสความนิยมพุ่งสูงลิ่ว จนกระทั่งสถานะในวงการขยับสูงขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้กลายเป็นดาราสาวระดับแถวหน้าของแถวสองไปแล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวขึ้นสู่ระดับแถวหน้าเต็มตัว!

เรื่องพรีเซนเตอร์ ถึงตอนนี้รับไปแล้วถึงหกตัว แถมยังเป็นแบรนด์ใหญ่ทั้งนั้น ลำพังแค่ค่าตัวพรีเซนเตอร์หกตัวนี้ก็กวาดเงินได้ถึงปีละยี่สิบล้าน

ส่วนงานแสดง ตอนนี้รับบทนางเอกภาพยนตร์ไปแล้วสองเรื่อง นางเอกซีรีส์หนึ่งเรื่อง และบทรองอีกสองเรื่อง คิวงานแน่นเอี๊ยด ผู้จัดการมักจะได้รับสายโทรศัพท์เข้ามาถามตลอดเวลาว่าจิ่งเถียนยังพอมีคิวว่างอีกไหม พร้อมยื่นข้อเสนอเพื่อขอร่วมงานด้วย

ความสามารถในการทำเงินช่างมหาศาลเหลือเกิน!

ใช่แล้ว จู่ๆ ผู้จัดการก็พบว่า จิ่งเถียนกลายเป็นดาราในสังกัดที่ทำเงินได้มากที่สุด และมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดไปเสียแล้ว

หากมองจากความสามารถในการโกยเงินแล้ว ดาราระดับแถวหน้าหลายคนยังสู้จิ่งเถียนไม่ได้ด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าคนดังย่อมมีเรื่องฉาวตามมา ตอนนี้ในโลกออนไลน์เริ่มมีพวกปล่อยข่าวแฉด้านลบออกมาบ้างแล้ว เช่น จิ่งเถียนผ่านการทำศัลยกรรม เป็นสาวสวยพลาสติก หรืออย่างจิ่งเถียนเป็นนักแสดงแท้ๆ แต่กลับไม่มีผลงานภาพยนตร์เด่นๆ สักเรื่อง…

“พี่หลี่ เพิ่งจะรู้เหรอคะ!” จิ่งเถียนหัวเราะ

“ก็มัวแต่คุยงานพรีเซนเตอร์ให้เธอน่ะสิ เมื่อวานเจรจาทั้งวันจนหัวหมุนไปหมด จะเอาเวลาที่ไหนไปตามดูข่าวล่ะ” ผู้จัดการบ่นอุบ “ถ้าไม่ได้เห็นเวยป๋อของเธอ ฉันก็ยังไม่รู้เรื่องเลยนะเนี่ย!”

การเป็นผู้จัดการส่วนตัวนั้นยุ่งมาก โดยเฉพาะผู้จัดการดาราดัง ทั้งต้องรับงานพรีเซนเตอร์ รายการวาไรตี้ แถมยังต้องคอยดูแลงานประชาสัมพันธ์และภาพลักษณ์อีก

มีดาราน้องใหม่ตั้งกี่คนที่จู่ๆ ก็ดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมา แล้วก็ถูกข่าวฉาวกับเรื่องแฉสารพัดถาโถมใส่จนจมหายไป จากนั้นก็ร่วงหล่นลงมาจนไม่มีวันผงาดขึ้นได้อีก

แม้กระทั่งดาราระดับแถวหน้าก็ยังประมาทไม่ได้แม้แต่น้อย ไม่อย่างนั้นก็อาจตกลงสู่หุบเหวที่ยากจะกอบกู้คืนมาได้!

บทเรียนของโจวเจี๋ยถือเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

ในตอนนั้นโจวเจี๋ยโด่งดังเป็นพลุแตกจากเรื่อง ‘องค์หญิงกำมะลอ’ และ ‘เปาบุ้นจิ้น วัยหนุ่ม’ กำลังฮอตจนฉุดไม่อยู่ แต่กลับต้องมาพังเพราะใครบางคนไปพูดในรายการวาไรตี้ว่าเขาแย่งซีนบ้างล่ะ แย่งจูบบ้างล่ะ ส่งผลให้ความนิยมของโจวเจี๋ยดิ่งฮวบลงทันตา จนตอนนี้แทบจะหายสาบสูญไปจากวงการบันเทิงแล้ว

แต่ความจริงเบื้องหลังเป็นอย่างไร คนในวงการนี้มีหรือจะไม่รู้แก่ใจกันดี!