บทที่ 81 น่าสงสาร

ลมตะวันตกเฉียงเหนือหวีดหวิว ลมหนาวพัดพาเกล็ดหิมะโปรยปราย!

ฉินหยวนชิงสะพายเป้ มือถือกระเป๋าโน้ตบุ๊ก หิมะร่วงหล่นลงบนตัวเขา บนพื้นมีหิมะหนาราวสามนิ้ว ก้าวไปแต่ละก้าวล้วนทิ้งรอยเท้าลึกเอาไว้

"ไอ้สามคนนี้มันเกินไปแล้ว คิดถึงแต่ตัวเอง ไม่นึกถึงคนอื่นบ้างเลย เห็นแก่ตัวชะมัด!" ฉินหยวนชิงรู้สึกรันทดใจเป็นที่สุด ในใจนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้แต่แรก ตอนนั้นฉันไม่ควรใจดีช่วยจับคู่ให้พวกมันเลย จนทำให้แต่ละคนฮึกเหิมใจกล้าบ้าบิ่น เรื่องบัดสีอะไรก็กล้าทำกันทั้งนั้น

ผลลัพธ์ตอนนี้คือทำให้ตัวเองต้องระเห็จกลับมาที่พักคนเดียวอย่างโดดเดี่ยวกลางดึกแบบนี้!

เฮ้อ อากาศหนาวขนาดนี้ นอนคนเดียวมันทั้งหนาวทั้งเหงาชะมัด!

ลมหนาวพัดมา ฉินหยวนชิงดึงกระชับคอเสื้อ อากาศหนาวจัดขนาดนี้ ต่อให้ร่างกายเขาจะแข็งแรงกำยำแค่ไหนก็ชักทนไม่ไหว

ในใจก็ได้แต่สาปแช่งไอ้คู่ชายหญิงสารเลวสามคู่นั้นอย่างดุเดือด คืนนี้ขอให้…!

ยังดีที่คนขับแท็กซี่ในปักกิ่งยังขยันทำมาหากิน ฉินหยวนชิงยืนรอหน้าประตูมหาวิทยาลัยได้ไม่นานก็ได้ขึ้นรถ เขารีบก้าวขึ้นไป กล่าวขอบคุณพี่คนขับ แล้วชี้บอกจุดหมายปลายทาง

หลานฮวาอวี่อั้น ห้องส่วนใหญ่ปิดไฟมืดแล้ว รปภ. ยังคงเข้าเวรอยู่ที่ประตูใหญ่ พอเห็นฉินหยวนชิงลงมาจากรถก็ทำความเคารพเขาทันที!

ไม่ต้องลงทะเบียนใดๆ ทั้งสิ้น เพราะ รปภ. จำฉินหยวนชิงได้แล้ว ตอนนี้ฉินหยวนชิงไม่เพียงแต่โด่งดังเป็นพลุแตกอยู่ข้างนอกเท่านั้น แต่ยังถูกโครงการแห่งนี้เอาไปประโคมโฆษณายกใหญ่ อ้างว่าช่วยยกระดับกลิ่นอายทางปัญญาและวัฒนธรรมของชุมชน ตอนที่ฉินหยวนชิงซื้อมา วิลล่าหลังละ 2.5 ล้านหยวน แถมที่จอดรถกลางแจ้งหนึ่งคันและที่จอดรถใต้ดินอีกหนึ่งคัน ทว่าตอนนี้ แม้แต่วิลล่าหลังเล็กที่สุดก็มีราคาเริ่มต้นถึง 4 ล้านหยวนแล้ว แถมที่จอดรถกลางแจ้งยังต้องซื้อแยกต่างหาก ส่วนวิลล่าแบบเดียวกับของฉินหยวนชิง ราคาพุ่งไปกว่า 5 ล้านหยวนแล้วด้วยซ้ำ

ขณะที่ราคาคอนโดมิเนียมก็พุ่งขึ้นเป็นเท่าตัวเช่นกัน ทำให้คนที่ซื้อไว้ล่วงหน้าต่างดีอกดีใจกันยกใหญ่ ในช่วงครึ่งปีหลังราคาอสังหาริมทรัพย์ต่างก็ปรับตัวขึ้น แต่ที่หลานฮวาอวี่อั้นกลับพุ่งทะยานแรงที่สุด

ใครบ้างจะไม่อยากอยู่ร่วมโครงการเดียวกับผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่ง รางวัลวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ? ใครบ้างจะไม่อยากอยู่ร่วมกับเทพนักเรียนที่ใช้เวลาเพียงปีการศึกษาเดียวก็คว้าทั้งปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ได้!

ตามคำพูดของบรรดาป้าๆ ในปักกิ่ง ฉินหยวนชิงคือดาวบุ๋นจุติลงมาจากสวรรค์ การได้อยู่ร่วมกับดาวบุ๋นจะช่วยซึมซับไอแห่งปัญญา ต่อไปลูกหลานเรียนหนังสือก็จะมีอนาคตสดใส

ในวันนี้ ที่พักทุกยูนิตในโครงการขายหมดเกลี้ยงโดยสมบูรณ์ ทั้งที่จอดรถและอาคารพาณิชย์ก็ไม่เหลือเลยสักห้อง ทำเอาฝ่ายขายดีใจจนแทบอยากจะหล่อเหรียญรางวัลหนักหนึ่งตันมามอบให้ฉินหยวนชิง

พวกเขารู้สึกว่าฉินหยวนชิงมีอิทธิพลมากกว่าพวกดาราดังมาเป็นพรีเซนเตอร์ถึงสิบเท่าร้อยเท่าเสียอีก!

ฉินหยวนชิงแตะคีย์การ์ดแล้วเดินเข้าหมู่บ้าน ตัวเองนี่หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ มีรถไม่ยอมขับ ดันต้องมาเดินตากหิมะ

"ฟู่…" พอถึงบ้าน เปิดประตูเข้าไปแล้วรีบล็อกกลอนทันที ฉินหยวนชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็เปิดเครื่องปรับอากาศ วางกระเป๋าเป้กับกระเป๋าโน้ตบุ๊กลง แล้วเปลี่ยนรองเท้า

ฤดูหนาวของปักกิ่งมันหนาวเกินไปจริงๆ ถ้าไม่เปิดฮีตเตอร์ก็ใช้ชีวิตอยู่ไม่ได้เลย

ฉินหยวนชิงต้มน้ำ หยิบชุดถ้วยชาออกมา ชงชารสเลิศดื่มอย่างสบายอารมณ์ เมื่อก่อนเขารู้สึกว่าการดื่มชากับดื่มน้ำเปล่าก็ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน แต่พอนานวันเข้า กลับรู้สึกว่าการดื่มชามันมีความแตกต่าง ราวกับมีเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์แฝงอยู่ข้างใน

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การลิ้มรสชาก็เหมือนการลิ้มรสชาติของชีวิต มันก็มีเหตุผลอยู่บ้างเหมือนกัน

พอดื่มชาหมดกา ร่างกายก็พลอยอบอุ่นขึ้นมาทั้งตัว ฉินหยวนชิงจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำอุ่น ชำระล้างความเหนื่อยล้าออกไปจนหมด เปลี่ยนเป็นชุดนอน แล้วทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา หยิบมือถือขึ้นมาคุยกับคุณพี่สาวคนสวย

ฉินหยวนชิงบ่นฟ้องจิ่งเถียนอย่างมีน้ำโหว่ารูมเมตทั้งสามคนทำตัวเกินไปจริงๆ ทำเรื่องพรรค์นั้นจนทำให้เขากลับหอไม่ได้ เกือบจะหนาวตายอยู่ข้างนอก แล้วยังพร่ำบ่นว่าศีลธรรมเสื่อมถอย จิตใจคนไม่เหมือนวันวาน ขาดจิตสำนึก

จิ่งเถียนแอบค่อนขอดอยู่ในใจ ให้ตายสิ ตอนนั้นนายเองก็เป็นสัตว์ป่าเหมือนกันไม่ใช่เหรอ พี่สาวคนนี้ใจดีทนเห็นนายเร่ร่อนข้างถนนไม่ลง อุตส่าห์หวังดีพากลับโรงแรม ยังโดนนายอ้วกใส่ตัว ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ ผลสุดท้ายพอนายตื่นขึ้นมา ก็ทำพฤติกรรมเยี่ยงสัตว์ป่าใส่ฉัน

ตอนนี้ยังมีหน้ามาว่าเพื่อนร่วมห้องอีก ช่างหน้าหนาจริงๆ

ฉินหยวนชิงย่อมไม่รู้ว่าคุณพี่สาวคนสวยยังจำเรื่องตอนนั้นฝังใจ ไม่อย่างนั้นคงบ่นอุบแน่ว่าทำไมผู้หญิงถึงใจแคบและเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้ เรื่องผ่านมาตั้งนานแล้วยังจะจำได้อีก

ฉินหยวนชิงรัวคำพูดไม่หยุด ทั้งยังกำหมัดบอกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะตอนค่ำมีเพื่อนนักศึกษาหญิงอยู่ด้วยสามคนเพื่อไว้หน้าเพื่อนร่วมห้องละก็ เขาต้องซ้อมพวกมันจนหน้าบวมเป็นหมู ให้แม่พวกมันจำไม่ได้เลยคอยดู!

คุณพี่สาวคนสวยรีบปลอบประโลมไม่หยุด เธอรู้ดีว่าร่างกายของฉินหยวนชิงแข็งแรงอย่างกับวัวกระทิง เผลอๆ จะเทียบเท่ากับนักกีฬามืออาชีพได้เลย ถ้าลงไม้ลงมือรุนแรงขึ้นมาคงได้ต่อยคนตายจริงๆ แน่

จากนั้นเธอก็พูดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา บอกว่าเฉินจื้อหยวนติดต่อเขาไม่ได้ จึงโทรมาบอกเธอว่า มีบริษัทร่วมทุนเข้ามาติดต่อขอมาร่วมลงทุนในวีแชต เลยถามว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร จะรับเงินลงทุนจากนักลงทุนระดับแองเจิลไหม!

"คุณพี่สาว ตอนนี้ผู้ใช้วีแชตเพิ่งจะมีแค่ล้านกว่าคนเอง ปีนี้จะต้องเติบโตแบบก้าวกระโดดแน่ ถึงตอนนั้นค่อยระดมทุนก็ยังไม่สาย" ฉินหยวนชิงรู้ถึงศักยภาพของวีแชตดี วีแชตที่ผ่านการปรับแต่งจากเขา นอกจากฟังก์ชันจะครบครันแล้ว โปรแกรมยังมีขนาดเล็ก ความปลอดภัยและการรักษาความลับก็สูงขึ้นมาก

หากรับเงินลงทุนรอบแองเจิลตอนนี้ก็ขาดทุนย่อยยับกันพอดี

"ยังไงช่วงนี้เงินที่หามาได้ก็ยังมีอีกตั้งเยอะแยะ ใช้ไม่ทันอยู่แล้ว ถ้าวีแชตเงินหมด เราก็เพิ่มเงินลงทุนเข้าไปเองสิ!" ฉินหยวนชิงกล่าว

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เงินสามสิบล้านที่ยืมแม่มา แม่ก็ไม่ได้ทวงคืน แล้วช่วงนี้ฉันก็หาเงินได้เยอะมากด้วย!" จิ่งเถียนพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง "งั้นพรุ่งนี้ฉันจะบอกลุงเฉินว่ายังไม่รับเงินลงทุนจากนักลงทุนระดับแองเจิล รอให้จำนวนผู้ใช้เพิ่มขึ้นมาก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ!"

ฉินหยวนชิงเอ่ยเย้าแหย่ "พอถึงตอนเข้าตลาดหลักทรัพย์ คุณพี่สาวก็จะเป็นมหาเศรษฐีพันล้านแล้ว ถึงเวลานั้นคงนับเงินจนมือหงิกเลยล่ะ!"

พอคุณพี่สาวได้ยินเข้า ก็ทำราวกับว่าตัวเองกลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้านไปแล้วจริงๆ พลางหัวเราะร่าอย่างมีความสุข

ฉินหยวนชิงเห็นท่าทางซื่อๆ ของจิ่งเถียนก็ถึงกับพูดไม่ออก นิสัยแบบนี้ในวงการบันเทิงมันไม่ค่อยเหมาะเอาเสียเลย ถ้าไม่ใช่เพราะทางบ้านมีเส้นสายและฐานะค่อนข้างดีละก็ ในบ่อโคลนตมอย่างวงการบันเทิงนี้คงถูกกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกไปแล้ว

ทั้งสองคนคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยกว่าหนึ่งชั่วโมง ก่อนที่คุณพี่สาวจะขอตัววางสายไปด้วยเหตุผลว่าต้องเข้านอนแล้ว ฉินหยวนชิงหันไปมองนาฬิกาตั้งโต๊ะอีกที เพิ่งจะเที่ยงคืนเอง ยังห่างจากเวลานอนอีกตั้งนาน นอนเร็วขนาดนี้เขานอนไม่หลับจริงๆ

ชีวิตคนโสดนี่มันช่างขมขื่นเหลือเกิน!

ทั้งโดดเดี่ยว ทั้งอ้างว้าง!

ฉินหยวนชิงรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง จึงเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขับรถสปอร์ตสีแดงคันนั้นออกไปเปิดหูเปิดตาชมวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของปักกิ่งเสียเลย!

ช่วงเวลาดึกสงัด ปักกิ่งก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเมืองอื่น เงียบสงบ นอกจากสถานบันเทิงบางแห่งแล้ว ร้านรวงต่างๆ ล้วนปิดหมด คนเดินถนนก็น้อยมาก ยานพาหนะบนท้องถนนมีไม่ถึงหนึ่งในสิบของเวลาปกติ บางจังหวะฉินหยวนชิงเหยียบคันเร่งทีเดียว ความเร็วก็พุ่งทะยานไปถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

เสียงคำรามของเครื่องยนต์ทำเอาเลือดในกายของลูกผู้ชายทุกคนพลุกพล่าน!

มิน่าล่ะ ผู้ชายทุกคนถึงได้รักรถสปอร์ตกันนัก!

แต่น่าเสียดายที่ในหัวเซี่ยมีกฎหมายจราจรที่เข้มงวด การจำกัดความเร็วก็กำหนดไว้ชัดเจน ทุกทางแยกต่างมีสัญญาณไฟจราจรและกล้องวงจรปิด หากกล้าเหยียบคันเร่งตามใจชอบ คะแนน 12 แต้มต่อปีคงไม่พอให้ตัดในวันเดียวแน่

"เทียนซ่างเหรินเจียน?" ฉินหยวนชิงขับมาถึงโรงแรมปักกิ่งเกรตวอลล์ตรงถนนวงแหวนรอบที่สามฝั่งตะวันออกในเขตเฉายาง แล้วก็มองเห็นร้านหนึ่งที่กำลังปรับปรุงอยู่ ตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวที่เขียนว่า 'เทียนซ่างเหรินเจียน' ส่องแสงกะพริบวิบวับ ชวนดึงดูดสายตาอย่างยิ่ง ทว่าน่าเสียดายที่มีป้ายติดไว้ว่าอยู่ระหว่างปรับปรุง หยุดให้บริการชั่วคราว

ชื่อ 'เทียนซ่างเหรินเจียน' สี่คำนี้ไม่อาจดูแคลนได้เลย ผู้ชายแทบทุกคนล้วนเคยได้ยินชื่อนี้กันทั้งนั้น มันได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสี่ไนต์คลับระดับท็อปของปักกิ่ง

มีบทกวีว่าด้วย 'ไนต์คลับเทียนซ่างเหรินเจียนแห่งหนึ่ง' กล่าวไว้ว่า: "ยุคสุขสงบพืชผลบาปกลับเบ่งบาน คุณชายเศรษฐีเที่ยวสำราญมิรู้คลาย ม่านหมอกโคมไฟละอองหอมผลัดเปลี่ยนฤดู เสียงอึกทึกกึกก้องทั้งวันยันค่ำคืน ร่างกายแลกเปลี่ยนเป็นเงินตรา วิญญาณตื่นคล้ายภาพลวงตาสับสนปนเป อย่าได้เอ่ยว่าฉางอันอยู่ใกล้หูโอรสสวรรค์ กลิ่นคาวโลกีย์ในเมืองหลวงช่างโชยคลุ้ง"

ได้ยินมาว่าคนที่มาใช้บริการที่นี่ถ้าไม่รวยก็ต้องมีอำนาจ คืนหนึ่งค่าใช้จ่ายขั้นต่ำหลักหมื่นหยวนเป็นเรื่องพื้นฐาน การจ่ายหลักแสนหรือหลายแสนหยวนเป็นเรื่องปกติ พนักงานเสิร์ฟที่นี่แค่วันเดียวก็ได้ทิปหลายพันหยวนแล้ว ส่วนสาวๆ ที่นี่ เล่ากันว่าล้วนมีการศึกษาสูงและหน้าตาสะสวย แต่ละคนมีทรัพย์สินหลักล้านหรือหลายสิบล้านกันทั้งนั้น

น่าเสียดายที่ตอนนี้เทียนซ่างเหรินเจียนกำลังปรับปรุงอยู่ ไม่อย่างนั้นคงได้เข้าไปเปิดหูเปิดตาดูสักหน่อย!

ขับวนเวียนอยู่ข้างนอกเป็นชั่วโมง ไม่รู้ว่าผ่านถนนใหญ่ไปกี่สาย สุดท้ายกลับหลงทางจนได้ ต้องรีบเปิดระบบนำทางถึงจะหาทางกลับบ้านเจอ

หลังจากออกไปโลดแล่นมารอบหนึ่ง ฉินหยวนชิงก็รู้สึกว่าปักกิ่งก็งั้นๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ชีวิตราตรีเมืองหลวงอะไรนั่น น่าเบื่อจะตาย สู้เอาเวลาไปอ่านหนังสือเพิ่มอีกเล่มยังดีกว่า

เขาอาบน้ำใหม่อีกรอบ เปลี่ยนชุดนอน แล้วขึ้นเตียงนอน ฉินหยวนชิงสาบานว่าจะนอนตื่นสายจนกว่าจะตื่นเองตามธรรมชาติ ยังไงเขาก็ไปสอบไม่ได้อยู่แล้ว สู้ทำตัวเป็นตัวขี้เกียจกินๆ นอนๆ ไปวันๆ ดีกว่า

ในห้วงนิทรา ฉินหยวนชิงฝันว่าตัวเองอยู่ในห้องวีไอพีสุดหรูหรา รอบกายเต็มไปด้วยหญิงงาม แต่ละคนถ้าไม่ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ก็มีเสน่ห์เย้ายวน หรือไม่ก็เซ็กซี่สะกดใจ…

ในตอนที่ฉินหยวนชิงกำลังจะยื่นมือออกไป ประตูก็ถูกพังเข้ามา ตำรวจเป็นขบวนกรูเข้ามาข้างใน…

ฉินหยวนชิงตกใจสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขารู้สึกตกใจกับความฝันของตัวเองอย่างยิ่ง จากนั้นก็ตบหน้าตัวเองไปหนึ่งฉาด นี่ฉันกำลังคิดบ้าอะไรอยู่ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง!

เขาจำได้แม่นว่า ในเดือนพฤษภาคมของปีนี้ สำนักงานความมั่นคงสาธารณะปักกิ่งจะนำกำลังบุกจู่โจมเทียนซ่างเหรินเจียน กวาดล้างจนสิ้นซาก ทำให้เทียนซ่างเหรินเจียนต้องถูกสั่งพักกิจการเพื่อปรับปรุงเป็นเวลา 6 เดือน ขณะเดียวกันผู้คนจำนวนมากก็ถูกดำเนินคดีในชั้นศาล สร้างความฮือฮาไปทั่วประเทศ

และก็เพราะเหตุการณ์ในครั้งนั้นนั่นเอง ที่ทำให้ฉินหยวนชิงได้ยินกิตติศัพท์อันโด่งดังของเทียนซ่างเหรินเจียนเป็นครั้งแรก

และที่โด่งดังไม่แพ้กันก็ยังมีตงกวน ซึ่งมีชื่อเสียงไปทั่วประเทศเพราะธุรกิจบริการที่พัฒนาอย่างสูง จนกลายเป็นสวรรค์ของผู้ชายเช่นเดียวกัน!

"อมิตาภพุทธ สาธุๆ พระโพธิสัตว์คุ้มครอง สวรรค์โปรดเมตตา!" ฉินหยวนชิงพยายามทำหัวสมองให้โล่ง ตัวเราเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไมถึงมีแต่ความคิดฟุ้งซ่านเต็มไปหมด

ฉินหยวนชิงลุกขึ้นมานั่งสมาธิ

ในใจรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง ดูท่าผู้หญิงนี่จะเป็นภัยพิบัติความงามจริงๆ ฮีโร่ยากจะผ่านด่านสาวงาม ฮ่องเต้ที่ต้องเอาชีวิตมาทิ้งหรือบ้านเมืองล่มจมเพราะสตรีก็มีอยู่ไม่น้อย นักวิทยาศาสตร์ที่ต้องหมดอนาคต ผลงานวิจัยหดหายเพราะสาวงามก็มีให้เห็น

ตัวเราต้องไม่เดินซ้ำรอยเดิมเด็ดขาด บทเรียนอันเจ็บปวดของคนรุ่นก่อนจะมองข้ามไม่ได้เลย

เฮ้อ ผู้หญิงช่างร้ายกาจจริงๆ!

คุณพี่สาวคนสวยนั่น ทิ้งๆ ไปซะเลยดีไหมนะ

เป็นพระผู้ทรงศีลอยู่ดีๆ จะหาเรื่องมีผู้หญิงไปทำไมกัน