บทที่ 85 เรื่องราวสารพันเมื่อกลับถึงบ้าน

ตอนเช้าตรู่ ฉินหยวนชิงก็ตื่นนอนแล้ว

ในชนบทคิดจะนอนตื่นสายนั้นยากมาก พอเช้าตรู่ไก่ขันหมาเห่า หลานสาวตัวน้อยก็มาเคาะประตูห้องไม่หยุด ปลุกเขาจนตื่น

ฉินหยวนชิงล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็จูงมือหลานสาวตัวน้อยเดินเล่นไปตามหมู่บ้าน เจอใครก็หยุดทักทายคุยกันสักสองสามประโยค ที่ปักกิ่งอากาศค่อนข้างขมุกขมัว แต่ในชนบทอากาศสดชื่นมาก ทำให้คนเราอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

หลานสาวตัวน้อยอยู่ในวัยกำลังซน ต้องคอยจับตาดูและจับมือไว้ตลอด ไม่อย่างนั้นเผลอแวบเดียวคงวิ่งหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ฉินหยวนชิงเองก็เพลิดเพลินกับชีวิตแบบนี้ เงียบสงบและสุขใจด้วยตัวเอง!

ช่วงเที่ยง เขาไปเยี่ยมคุณย่า ย่าที่อายุเจ็ดสิบกว่าปีแล้วยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง กำลังให้อาหารเป็ดไก่อยู่

พอย่าเห็นฉินหยวนชิงกลับมาก็ดีใจยกใหญ่ ดึงมือเขาไปกุมไว้ ชวนคุยเรื่องสัพเพเหระในบ้าน ฉินหยวนชิงหยิบของขวัญที่ตัวเองซื้อมา เป็นแหวนทองคำมอบให้ย่า แล้วบรรจงสวมให้ท่านด้วยตัวเอง คนในชนบทถ้าพูดถึงเครื่องประดับ ส่วนใหญ่ก็ต้องเป็นทองคำนี่แหละ

จากนั้นเขาก็หยิบจี้หยกสองชิ้นมอบให้ลูกพี่ลูกน้องชายหญิง

พอกลับถึงบ้าน ฉินหยวนชิงขึ้นไปยืนบนดาดฟ้า ถ่ายภาพท้องฟ้าสีครามส่งให้จิ่งเถียน แล้วก็ถ่ายทิวทัศน์รอบๆ

พออารมณ์ดี มองอะไรก็สวยงามไปหมด

ฝ่ายคุณพี่สาวคนสวยก็ถ่ายรูปขอบตาดำคล้ำของตัวเองกลับมา พร้อมกับคลิปวิดีโอสั้นๆ ช่วงซ้อม เมื่อคืนงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนมีการซ้อมใหญ่อีกรอบ สภาพความพร้อมของเธอยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง ผลคือซ้อมลากยาวไปจนถึงเที่ยงคืนถึงได้กลับ กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสองกว่า

เธอยังบอกอีกว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืน ตื่นเต้นจนแทบแย่ ขนาดนอนหลับยังฝันว่าตัวเองทำผิดพลาดกลางงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนจนโดนคนทั้งประเทศหัวเราะเยาะ

ฉินหยวนชิงรู้ดีว่านี่เป็นครั้งแรกที่จิ่งเถียนได้ขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีน ยิ่งใกล้วันงานเข้ามาเท่าไรก็ยิ่งตื่นเต้น ในสภาพที่กดดันขนาดนั้น ฟอร์มจะออกมาดีก็แปลกแล้ว

ฉินหยวนชิงจึงเกลี้ยกล่อมให้จิ่งเถียนหยุดซ้อม ให้พักผ่อนให้สบายใจในช่วงสองสามวันนี้ อย่าไปเครียดจนเกินไป จากนั้นก็เล่าเรื่องตลกให้เธอฟัง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่จิ่งเถียนเผลอหลับไป แถมยังมีเสียงกรนเบาๆ ดังลอดมาอีกด้วย

ฉินหยวนชิงยิ้มบางๆ ไม่ได้วางสายโทรศัพท์ เพราะกลัวว่าเสียงตัดสายจะไปรบกวนเธอ จากนั้นเขาก็เปิดคอมพิวเตอร์ ส่งโปรแกรมที่เขียนไว้เมื่อวานไปให้เฉินจื้อหยวน แล้วแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเล็กน้อย ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้เฉินจื้อหยวนจัดการทั้งหมด

ช่วงบ่าย บ้านก็เริ่มคึกคักขึ้นมา ญาติสนิทมิตรสหายต่างแวะเวียนมานั่งคุยกัน จนที่นั่งแทบจะไม่พอ แม้แต่ห้องรับแขกบนชั้นสามก็ต้องเปิดใช้ พี่น้องสามคนแบ่งกันรับรองแขกคนละชั้น

บางครั้งฉินหยวนชิงก็รู้สึกว่า การเข้าสังคมพบปะผู้คนพวกนี้มันเหนื่อยกว่าการทำวิจัยเสียอีก!

ผู้คนเดินเข้าออกไม่ขาดสาย แขกเปลี่ยนหน้าไปกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า

ป้ายคำอวยพรมงคลสีแดงก็ติดเรียบร้อยแล้ว เวทีก็เริ่มทยอยตั้งขึ้นมา พิธีกรเริ่มทดสอบระบบเครื่องเสียงและแสงไฟในงาน

ฐานะทางบ้านดีขึ้น งานแต่งงานครั้งนี้จึงยกระดับความหรูหราขึ้นมาหลายขั้น

ตอนตีสาม ฉินหยวนชิงตามพี่รองไปรับเจ้าสาวที่บ้านเจ้าสาว ท่ามกลางเสียงประทัดและดอกไม้ไฟที่จุดตลอดทางจนกระทั่งพาเจ้าสาวกลับมาถึงบ้าน ดอกไม้ไฟยังคงจุดต่อเนื่องยาวนานถึงหนึ่งชั่วโมง

พิธีแต่งงานในชนบทซับซ้อนกว่าในเมืองอยู่บ้าง ตอนเช้าต้องไหว้ฟ้าดินและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เที่ยงต้องไหว้บรรพบุรุษ พอตกเย็นถึงจะเริ่มงานเลี้ยงโต๊ะจีน

ส่วนช่วงบ่าย บรรดาคนหนุ่มสาวก็ตั้งโต๊ะเล่นไพ่นกกระจอกกัน แม้ฉินหยวนชิงจะทนบรรยากาศมั่วสุมแบบนี้ไม่ค่อยไหว แต่ก็จำต้องอดทน เพราะนี่คือวิถีชนบท ไม่ว่าจะยอมรับได้หรือไม่ มันก็คือเรื่องจริงที่มีอยู่

เล่นไพ่นกกระจอก ก็ย่อมหนีไม่พ้นการสูบบุหรี่!

ห้องทั้งห้องควันโขมงราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์

ฉินหยวนชิงจะนอนก็นอนไม่ได้ ในใจหงุดหงิดอยู่บ้าง แต่เมื่อคำนึงถึงภาพรวม ก็จำต้องอดกลั้นไว้

ช่างเถอะ แค่วันเดียว พ้นวันนี้ไปก็จบแล้ว

เมื่อถึงยามเย็น งานเลี้ยงโต๊ะจีนก็เริ่มต้นขึ้น ดอกไม้ไฟเบ่งบานสว่างไสวไม่ขาดสาย พิธีกรเริ่มดำเนินพิธีแต่งงาน งานแต่งงานที่มีพิธีกรกับไม่มีพิธีกรนี่ผลลัพธ์ต่างกันลิบลับ บรรยากาศคนละเรื่องกันเลย

อย่างน้อยฉินหยวนชิงก็คิดว่า เงินก้อนนี้จ่ายไปแล้วคุ้มค่า

งานเลี้ยงดำเนินไปแค่สองชั่วโมงก็เลิกรา พนักงานเริ่มเก็บกวาด ส่วนเวทีก็ถูกรื้อถอนในคืนนั้นเลย ฉินหยวนชิงดื่มเหล้าไปไม่น้อย พอกลับเข้าห้องก็ล้มตัวลงนอนหลับเป็นตาย

แม้จะไม่ต้องไปชนแก้วทุกโต๊ะ แต่งานเลี้ยงจบลง ปริมาณเหล้าที่ดื่มไปก็ยังมากอยู่ดี ปกติฉินหยวนชิงแทบไม่แตะเหล้า ดื่มรวดเดียวเยอะขนาดนี้ ประคองตัวมาจนจบงานได้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

กลางดึก ฉินหยวนชิงสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา รู้สึกพะอืดพะอมทรมานอย่างยิ่ง เขารีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาเจียน อยู่นานสองนานถึงค่อยรู้สึกดีขึ้น

จากนั้นจึงอาบน้ำอุ่น ชำระล้างร่างกายจนสมองเริ่มกลับมาปลอดโปร่ง

ฉินหยวนชิงยิ้มแห้งๆ นึกถึงเมื่อก่อนสิ ตัวเขาเองดื่มได้เป็นลังๆ แท้ๆ ตอนนี้ดื่มไปแค่นิดเดียวก็เมาแอ๋เสียแล้ว

พอดูเวลา นี่ก็ตีสามแล้ว ฉินหยวนชิงหยิบมือถือขึ้นมาดู เห็นจิ่งเถียนส่งข้อความมาเป็นร้อยข้อความ ฉินหยวนชิงกำลังจะตอบ แต่ก็ฉุกคิดได้ว่าดึกป่านนี้แล้ว ขืนส่งไปจะรบกวนเธอ จึงไม่ได้ส่ง

รู้สึกท้องว่างโหวงเหวงทรมานไม่น้อย ฉินหยวนชิงเดินลงไปข้างล่าง เห็นคนไม่กี่คนกำลังนั่งชงชาอยู่ข้างนอก แถมยังต้มข้าวต้มทรงเครื่องไว้อีกด้วย ฉินหยวนชิงจึงตักข้าวต้มมารองท้องหนึ่งชาม ถึงค่อยรู้สึกสบายท้องขึ้นมาบ้าง

คนพวกนี้นั่งชงชาคุยกัน พวกเขาคือเวรเฝ้าศาลจนถึงเช้า

ตอนนี้ฉินหยวนชิงตาสว่างแล้ว จึงนั่งคุยกับทุกคน ทำให้รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา เช่น ถนนรอบหมู่บ้านจะเริ่มก่อสร้างหลังเทศกาลตรุษจีน โดยได้รับงบประมาณสนับสนุนจากรัฐบาล นอกจากนี้ยังมีถนนขึ้นเขาอีกสองสายที่จะสร้างไปพร้อมกัน ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เกษตรกรรมและชลประทานมาตรฐานสูง

อยากรวย ต้องสร้างทางก่อน!

นี่คือความจริงที่ประเทศหัวเซี่ยใช้เวลาพิสูจน์มายี่สิบปี และเห็นผลชัดเจนที่สุดในชนบท พอถนนหนทางดี การขนส่งก็สะดวกสบาย สามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้อย่างเห็นได้ชัด

ดูเหมือนว่าทั้งหมู่บ้านจะพัฒนาไปได้สวย ฉินหยวนชิงได้ยินแบบนี้ก็พลอยยินดีไปด้วย

ที่นี่คือบ้านเกิดของเขา ชาวบ้านทุกคนต่างก็มีสายเลือดหรือความผูกพันเกี่ยวโยงกัน พ่อแม่พี่น้องร่วมหมู่บ้านได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ในใจของฉินหยวนชิงก็มีความสุข

ไม่ทันรู้ตัว ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างแล้ว

คนที่ทำหน้าที่เฝ้าศาลต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน ส่วนฉินหยวนชิงไม่มีอาการง่วงนอน จึงพาหลานสาวที่เพิ่งตื่นออกไปเดินเล่นรอบๆ

ฉินหยวนชิงยังได้นำกำไลหยกที่เตรียมไว้มอบเป็นของขวัญให้พี่สะใภ้รอง ของขวัญที่ฉินหยวนชิงเตรียมไว้แต่ละชิ้นราคาประมาณสองถึงสามพันหยวน ไม่ได้มีมูลค่าสูงส่งอะไรมากมาย เพียงแต่สื่อถึงน้ำใจของเขาเท่านั้น

…

ในคืนส่งท้ายปีเก่า หลังเพิ่งกินมื้อค่ำพร้อมหน้าพร้อมตากันเสร็จ ทั้งครอบครัวก็นั่งเฝ้าหน้าจอโทรทัศน์ ทุกคนต่างรู้ว่าคราวนี้จิ่งเถียน แฟนสาวของฉินหยวนชิงไม่ได้ตามกลับมาด้วยเพราะต้องไปออกงานกาล่าเทศกาลตรุษจีน จึงพากันนั่งเฝ้าหน้าจอเพื่อรอดูเธอ

แต่ฉินหยวนชิงรู้ดีว่า ต้องรอจนถึงประมาณสี่ทุ่ม จิ่งเถียนถึงจะได้ขึ้นเวที เขายังได้ดูคลิปสั้นๆ ที่จิ่งเถียนส่งมา มีทั้งเหล่านักแสดงและนักร้องที่กำลังนั่งคุยฆ่าเวลารอขึ้นเวที บ้างก็ถือกระดาษท่องบทและเนื้อเพลงอยู่

อย่าคิดว่านักร้องเก่งกาจกันทุกคนจนจำเพลงของตัวเองได้ทุกเพลง ความจริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย ล้วนแล้วแต่ต้องเตรียมตัวล่วงหน้า ฝึกซ้อมและเค้นความจำกันอย่างหนักในช่วงเวลานั้นทั้งสิ้น

งานกาล่าเทศกาลตรุษจีนปีนี้เป็นที่จับตามองอย่างมาก ประการแรกคือการหวนคืนเวทีของหวังเฟย ในฐานะนักร้องระดับราชินีเพลง หวังเฟยมีแฟนเพลงมากมายมหาศาลทั้งในแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง และไต้หวัน ประการที่สองคือการรวมตัวกันอีกครั้งในรอบสิบกว่าปีของวงเสี่ยวหู่ตุ้ย ในฐานะวงบอยแบนด์ที่เคยโด่งดังไปทั่วทั้งเอเชีย อิทธิพลของเสี่ยวหู่ตุ้ยนั้นไม่ต้องสงสัยเลย ฉินหยวนชิงอาจจะจำความได้ไม่ชัดเจนนัก แต่ในยุคของพี่ใหญ่กับพี่รองนั้นคลั่งไคล้เสี่ยวหู่ตุ้ยกันมาก และคนในยุคนั้นปัจจุบันก็กลายเป็นเสาหลักของสังคมไปแล้ว อิทธิพลจึงยิ่งใหญ่จนประเมินค่าไม่ได้

แน่นอนว่า การกลับมาร้องเพลง "ตำนาน" ของหวังเฟย น้ำเสียงที่กังวานใสดุจล่องลอยสะกดใจผู้คนจนต้องทึ่ง อายุขนาดนี้แล้วยังมีทักษะการร้องและเนื้อเสียงแบบนี้ได้ ช่างน่าเลื่อมใสจริงๆ จึงไม่แปลกใจเลยที่หวังเฟยจะสามารถสร้างชื่อเสียงโด่งดังในฮ่องกงได้

พอวงเสี่ยวหู่ตุ้ยปรากฏตัว พี่ใหญ่กับพี่รองต่างก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่ ร้องคลอตามท่วงทำนองเพลงคลาสสิกของเสี่ยวหู่ตุ้ยไปด้วย

ยากจะจินตนาการได้เลยว่า ชายวัยลุงทั้งสามคนในตอนนี้จะยังมีพลังดึงดูดที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เมื่อยี่สิบปีก่อน พลังดึงดูดของเสี่ยวหู่ตุ้ยจะบ้าคลั่งขนาดไหน บอยแบนด์เกาหลีคงได้แต่มองตามแผ่นหลังเท่านั้น

พอถึงเวลาสี่ทุ่มตรง จิ่งเถียนก็ก้าวขึ้นสู่เวที เธอสวมชุดเดรสยาวสีแดงสด เล็บมือและเล็บเท้าทาด้วยยาทาเล็บสีแดง ดูเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุขและความมงคล จิ่งเถียนส่งยิ้มหวานหยดย้อย ขับขานบทเพลง "สายลมเริ่มต้น" เมื่อเทียบกับเวอร์ชันในแผ่นเสียง ตอนนี้จิ่งเถียนร้องได้เพราะขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ทว่าฉินหยวนชิงกลับส่ายหน้าเบาๆ นี่เป็นแค่การลิปซิงก์เท่านั้น เพลงถูกบันทึกเสียงไว้เรียบร้อยแล้วตั้งแต่ตอนซ้อมอัดเทป

และไม่ได้มีแค่จิ่งเถียนคนเดียว นักร้องคนอื่นๆ ก็ทำแบบนี้เหมือนกัน ข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวคือเหมาอาหมิ่น ที่ได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ร้องสดบนเวที

แต่ก็พอมองออกว่า เพื่อสร้างความประทับใจที่ดีที่สุดให้แก่ผู้ชมทั่วประเทศในงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนครั้งนี้ คุณพี่สาวคนสวยทุ่มเทตั้งใจฝึกซ้อมขนาดไหนในช่วงที่ผ่านมา ฝีมือพัฒนาขึ้นมาไม่น้อยเลย

ฉินหยวนชิงหยิบมือถือเปิดเข้าเวยป๋อ โพสต์ข้อความหนึ่งลงไปว่า: "@จิ่งเถียน เทพี ดูงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนแล้วนะ ในใจฉัน เธอสุดยอดที่สุดเลย!"

คำชมที่ควรให้ ก็ต้องให้อยู่แล้ว

ไม่ถึงสิบนาที จิ่งเถียนก็ตอบกลับมา: "@ฉินหยวนชิง มันแน่อยู่แล้ว! สุขสันต์วันตรุษจีนนะ!"

ใต้โพสต์นั้นมีรูปภาพแนบมาหลายใบ ดูสดใสและขี้เล่นเป็นที่สุด

ทันใดนั้น เพลง "สายลมเริ่มต้น" ของจิ่งเถียนก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นคำค้นหายอดนิยมของงานกาล่าเทศกาลตรุษจีน และไต่ขึ้นสู่อันดับสามของข่าวดังในงาน แซงหน้าการหวนคืนเวทีด้วยเพลง "ตำนาน" ของหวังเฟยไปเสียอีก!

ฉินหยวนชิงพลันค้นพบว่า จิ่งเถียนเปลี่ยนไปแล้ว ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่คนที่ดันไม่ขึ้นเสียหน่อย ตอนนี้ก็ดังระเบิดเถิดเทิงไม่ใช่หรือไง

ที่ว่าดันไม่ขึ้น สงสัยคงเป็นเพราะแรงผลักดันยังไม่พอ ขอแค่พลังหนุนหลังถึง ต่อให้เป็นหมูตัวหนึ่งก็ยังดันให้ดังได้

ฉินหยวนชิงคุยกับจิ่งเถียน ก็สัมผัสได้ว่าตอนนี้เธออารมณ์ดีมาก เธอยังบอกอีกว่าเมื่อกี้ตื่นเต้นจนแทบตาย หัวใจจะกระดอนออกมานอกอก พอเพลงจบลงก็แทบจะหมดเรี่ยวแรง

ฉินหยวนชิงจึงหัวเราะพลางเย้าแหย่ว่า ได้ขึ้นงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนแล้ว ต่อไปนี้คงต้องเรียกเธอว่าดาราใหญ่แล้วสิ!

พื้นที่สื่อและกระแสตอบรับที่ขยายตัวจากงานกาล่าเทศกาลตรุษจีนนั้นชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง ฉินหยวนชิงถึงขั้นเห็นข่าวเริ่มรายงานถึงจิ่งเถียน โดยยกย่องให้เธอเป็นดาราสาวแถวหน้าไปแล้ว

ทว่าแม้การแสดงของจิ่งเถียนจะจบลงแล้ว แต่เธอก็ยังกลับบ้านไม่ได้ ช่างน่าสงสารจริงๆ เพราะยังต้องรอร้องเพลงประสานเสียงปิดท้ายงาน เบื้องหลังความเฉิดฉายของดารา ก็คือหยาดเหงื่อและการทุ่มเทเสียสละทั้งนั้น!

พอถึงตอนที่เหมาอาหมิ่นร้องเพลง "รอยยิ้ม" ฉินหยวนชิงก็ต้องทึ่งไปอีกรอบ น้ำเสียงใสกระจ่างกินใจผู้ฟัง เปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก และฟังปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นการร้องสด ในใจเขายกย่องเลื่อมใสอย่างยิ่ง คนเราไม่ต้องพึ่งตัวช่วย ก็ยังยืนหยัดเป็นราชินีเพลงในวงการเพลงแผ่นดินใหญ่ได้อย่างสง่างาม หากเอ่ยถึงวงการเพลงแผ่นดินใหญ่ ก็ไม่มีทางมองข้ามเธอไปได้ ตั้งแต่ยุคทศวรรษที่ 80, 90, ทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 มาจนถึงทศวรรษที่สอง เธอยังคงโด่งดังไม่เสื่อมคลาย ช่างน่าอัศจรรย์ใจจริงๆ