ตอนที่ 92
บทที่ 92 ญัตติ
อยากกินตี๋น้อย · 10,500 ตัวอักษร
หากไม่เคยผ่านจุดนั้นมา ย่อมไม่มีทางเข้าใจความเจ็บปวดจากราคาบ้านที่พุ่งสูงลิ่วได้อย่างแท้จริง!
ฉินหยวนชิงหวังจะลงแรงสักส่วนหนึ่ง เพื่อดูว่าจะพอส่งผลต่อการตัดสินใจเชิงนโยบายระดับชาติได้บ้างหรือไม่
เหล่านักข่าวคาดไม่ถึงเลยว่าฉินหยวนชิงจะยื่นญัตติสองข้อนี้ เพราะรู้กันดีว่านี่ล้วนเป็นประเด็นร้อนในสังคม การยกเลิกนโยบายวางแผนครอบครัวแล้วหันมาใช้นโยบายลูกสองคน มีผู้แทนฯ เสนอติดต่อกันมาหลายปีแล้ว ส่วนเรื่องการควบคุมราคาบ้านที่สูงเกินไป ยิ่งมีผู้แทนฯ เรียกร้องมาตั้งแต่ปี 2005
แน่นอนว่าผู้แทนฯ ท่านนั้นคงจินตนาการไม่ถึงเลยว่า ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าราคาบ้านจะทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนถึงขั้นน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน
หลังจากให้สัมภาษณ์เสร็จสิ้น พวกนักข่าวจึงแยกย้ายกันไปด้วยความพึงพอใจ ฉินหยวนชิงเดินไปยังลานจอดรถแล้วขับรถกลับ
วันที่ 3 มีนาคมจะเริ่มเข้าสู่ช่วงเวลาของการประชุมสองสภา และตอนนี้ก็วันที่ 1 มีนาคมแล้ว ฉินหยวนชิงต้องไปรวมตัวกับคณะผู้แทนมณฑลหมิ่นในวันที่ 2 มีนาคม เพื่อเข้าร่วมการประชุมสองสภาในฐานะกลุ่มก้อนเดียวกัน
ปักกิ่งในยามนี้ บรรยากาศของการประชุมสองสภาเข้มข้นขึ้นมาก แม้จะอยู่ในมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ ก็ยังสัมผัสได้ถึงหัวข้อการพูดคุยเกี่ยวกับการประชุมสองสภาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
พื้นที่ข่าวเกี่ยวกับการประชุมสองสภาบนสื่อต่างๆ ขยายวงกว้างขึ้นทุกที ประเด็นร้อนอย่างแผนกระตุ้นเศรษฐกิจ การปฏิรูประบบการเงิน สิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงไม่ขาดสาย
หลังจากฉินหยวนชิงให้สัมภาษณ์ ไม่นานรายงานข่าวก็เผยแพร่ออกไปและกลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างดุเดือด เพราะอย่างไรเสียช่วงนี้ฉินหยวนชิงก็เป็นจุดรวมความสนใจของข่าวเด่นประเด็นร้อนมากมายอยู่แล้ว
วันที่ 2 มีนาคม ฉินหยวนชิงเดินทางไปรวมตัวกับคณะผู้แทนมณฑลหมิ่นและเข้าพักในโรงแรมเดียวกัน คณะผู้แทนมณฑลหมิ่นในครั้งนี้มีผู้แทนสภาประชาชนแห่งชาติทั้งหมด 69 คน โดยมีหัวหน้าซุนเป็นหัวหน้าคณะผู้แทน!
"ศาสตราจารย์ฉิน ยินดีต้อนรับกลับสู่คณะผู้แทนของเราครับ!" หัวหน้าซุนออกมาต้อนรับฉินหยวนชิงด้วยตนเอง จากนั้นก็แนะนำสมาชิกในคณะผู้แทนให้รู้จักทีละคน
อาจกล่าวได้ว่าคณะผู้แทนชุดนี้แทบจะเป็นบุคคลระดับหัวกะทิจากทุกวงการของมณฑลหมิ่น นอกจากบุคคลสำคัญในแวดวงการเมืองแล้ว ยังมีอธิการบดีมหาวิทยาลัย ครูโรงเรียนประถมและมัธยม เจ้าของธุรกิจ และอื่นๆ อีกมากมาย
"ทุกท่านครับ นี่คือศาสตราจารย์ฉินหยวนชิงแห่งคณะผู้แทนมณฑลหมิ่นของเรา ศาสตราจารย์ฉินมาจากเมืองสุ่ยเซียน ระหว่างศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ เขาได้ไขปริศนาคณิตศาสตร์ระดับโลกถึงสองข้อ นั่นคือข้อคาดการณ์ของโจวและข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด ทั้งยังได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่!" หัวหน้าซุนเอ่ยแนะนำตัวฉินหยวนชิง
สำหรับหัวหน้าซุน ฉินหยวนชิงรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนัก เธอคือวีรสตรี คือตัวแทนของสตรีผู้ไม่ยอมแพ้บุรุษ ในปี 2020 เมื่อเกิดวิกฤตหงส์ดำ หัวหน้าซุนเป็นตัวแทนของส่วนกลางไปประจำการบัญชาการอยู่ที่เมืองเจียงเฉิงโดยไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย มั่นคงดุจเขาไท่ซาน
เนื่องจากการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติจะเริ่มต้นในวันที่ 5 ส่วนวันที่ 3 เป็นพิธีเปิดการประชุมสภาที่ปรึกษาทางการเมือง หัวหน้าซุนในฐานะหัวหน้าคณะจึงเปิดการประชุมชั่วคราวขึ้นที่โรงแรม เพื่อหารือเกี่ยวกับญัตติและข้อเสนอแนะของคณะผู้แทนมณฑลหมิ่นอีกครั้ง รวมถึงข้อควรระวังต่างๆ
"ศาสตราจารย์ฉิน ผมว่าสองญัตตินี้ของคุณ ค่อยยื่นในครั้งหน้าดีกว่าไหมครับ?" มีผู้แทนฯ คนหนึ่งเอ่ยทักท้วงญัตติของฉินหยวนชิง
ฉินหยวนชิงมองไปเห็นว่าเป็นผู้นำเบอร์หนึ่งของเกาะลู่ จึงยิ้มแล้วกล่าวว่า "นโยบายลูกสองคนมาถึงจุดที่ต้องเริ่มทำแล้วครับ ตอนนี้ปัญหาสังคมสูงวัยในประเทศเราเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่กี่ปีก็จะเกิดสภาพที่คนคนหนึ่งต้องเลี้ยงดูคนแก่สองคนกับลูกอีกหนึ่งคน ภาระจะยิ่งหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ! อีกทั้งตอนนี้เศรษฐกิจของประเทศเราเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด ไม่มีเหตุผลต้องใช้นโยบายวางแผนครอบครัวอีกต่อไป ทุกท่านน่าจะเห็นตัวเลขที่ผมแจกแจงแล้ว เด็กที่เกิดในยุค 2000 ในช่วงสิบปีนี้น้อยกว่ายุค 90 ถึงหลายสิบล้านคน และคาดการณ์ได้ว่าเด็กที่เกิดในยุค 2010 จะยิ่งลดลงไปอีก มีการประเมินว่าประชากรที่เกิดในสองทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 จะน้อยกว่ายุค 80 กับ 90 ถึงหนึ่งร้อยล้านคน!"
"หากยืดเวลาออกไปอีกไม่กี่ปี สถานการณ์จะยิ่งวิกฤต! ในเมื่อมันไม่สอดคล้องกับยุคสมัยแล้ว ยกเลิกเร็วเท่าไหร่ก็แก้ปัญหาได้เร็วเท่านั้นครับ!" ฉินหยวนชิงยังคงยืนกรานในความคิดของตน "แล้วยังมีปัญหาเรื่องราคาบ้านแพง ไม่ทราบว่าทุกท่านสังเกตเห็นหรือไม่ เกาะลู่ในมณฑลหมิ่นของเรา ราคาบ้านในเกาะเพิ่มขึ้นเท่าตัวเมื่อเทียบกับต้นปี ก้าวเข้าสู่ยุคแตะหลักหมื่นหยวนต่อตารางเมตรไปแล้ว! ทั้งที่เกาะลู่เป็นพื้นที่เศรษฐกิจค่อนข้างพัฒนาของมณฑลเรา แต่รายได้ของคนทั่วไปกลับมีแค่ไม่กี่พันหยวน แถมตอนนี้เกาะลู่ยังเอาการศึกษาไปผูกติดกับที่อยู่อาศัย ซึ่งจะยิ่งผลักดันให้ราคาบ้านสูงขึ้นไปอีก บางทีไม่ถึงห้าปี ราคาเฉลี่ยของบ้านในเกาะอาจทะลุห้าหมื่น และนอกเกาะก็คงจะเห็นราคาเกินสองหมื่นกันเกลื่อนกลาด!"
"ทุกท่านลองคิดดูสิครับ ถ้าราคาบ้านสูงขนาดนั้น จะยังมีคนรุ่นใหม่ยินดีอยู่ที่เกาะลู่อีกเหรอ จะยังมีบริษัทที่ไหนอยากผลิตอยากวิจัยอีก หรือว่าเกาะลู่คิดจะเอาอสังหาริมทรัพย์มาเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจกันแน่?" ฉินหยวนชิงถามกลับ "และนี่เป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น แนวโน้มการพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วของราคาบ้านในเมืองระดับหนึ่งและระดับสองยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ หากไม่รีบแก้ไขตั้งแต่ตอนนี้ มันจะก่อให้เกิดปัญหาสังคมครั้งใหญ่หลวง"
สังคมในยุคนี้ต่างคิดว่าราคาบ้านตารางเมตรละสี่ห้าพันหยวนก็สูงมากแล้ว ฉินหยวนชิงได้แต่นึกในใจว่าช่างไร้เดียงสาเกินไป อีกไม่กี่ปีราคาบ้านเฉลี่ยทั่วประเทศจะเข้าสู่ยุคหลักหมื่น และในเมืองระดับหนึ่ง ราคาเฉลี่ยสี่ถึงห้าหมื่น ส่วนพื้นที่ไข่แดงทะลุแสนก็กลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา!
เพื่อเพิ่มน้ำหนักความน่าเชื่อถือ ในช่วงที่ผ่านมาฉินหยวนชิงได้จัดทำแบบจำลองขึ้นมา วิเคราะห์ตามหลักวิทยาศาสตร์และคาดการณ์ราคาบ้านจากสถานการณ์จริงในปัจจุบัน รวมถึงผลกระทบที่จะตามมา ญัตติของเขาได้รับเสียงสนับสนุนจากผู้แทนฯ มากกว่าร้อยคนแล้ว
นอกจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลท้องถิ่นและนายทุนอสังหาริมทรัพย์แล้ว ย่อมไม่มีใครอยากเห็นราคาบ้านพุ่งสูง โดยเฉพาะในภาคอุตสาหกรรมการผลิตและภาคค้าปลีก พอบ้านแพงขึ้น ค่าเช่าร้านก็แพงตาม เงินเดือนคนงานจะเริ่มไม่พอกินพอใช้ คนงานที่ไหนจะอยากทำงานในโรงงาน สู้ไปเป็นนายหน้าขายบ้านไม่ดีกว่าหรือ เจ้านายที่ไหนจะอยากก้มหน้าก้มตาทำโรงงาน ทำมาค้าขาย สู้เอาเงินไปลงทุนในอสังหาฯ แล้วนอนกินไม่ดีกว่าหรือ
ในที่สุดที่ประชุมก็พิจารณาทีละข้อ ถกเถียงกันอยู่นานถึงสองชั่วโมง จึงผ่านไปได้เพียงหนึ่งในสามของญัตติและข้อเสนอแนะทั้งหมด มีการตัดข้อเสนอแนะออกไปสิบกว่าข้อ ทว่าญัตติของฉินหยวนชิงกลับได้รับการคงไว้
เพื่อให้ญัตติของตนมีพลังและสร้างผลกระทบได้กว้างขวางขึ้น ฉินหยวนชิงจึงยอมรับการสัมภาษณ์พิเศษกับซีซีทีวี โดยเดินทางไปยังห้องไลฟ์สดประเด็นร้อนการประชุมสองสภา
"สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้เราได้รับเกียรติจากศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ นักคณิตศาสตร์และนักฟิสิกส์ชื่อดังของประเทศเรา ศาสตราจารย์ฉินหยวนชิง มาเป็นแขกรับเชิญในห้องไลฟ์สดของเราครับ" เสี่ยวซ่าทำหน้าที่พิธีกร ท่ามกลางเสียงปรบมือ ฉินหยวนชิงก็ก้าวเข้ามาในห้องไลฟ์ เผชิญหน้ากับเสี่ยวซ่า ทั้งสองจับมือกัน "ยินดีต้อนรับครับ ศาสตราจารย์ฉิน!"
"สวัสดีครับ เสี่ยวซ่า!" ฉินหยวนชิงยิ้มตอบ เมื่อเห็นเสี่ยวซ่า ฉินหยวนชิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงฉากจำในอนาคตที่เสี่ยวซ่าต้องสัมภาษณ์พวกคนดังอย่าง 'มนุษย์ต่างดาว' หม่าอวิ๋น, ตงเกอ, และหวังเจี้ยนหลิน คำพูดของหม่าอวิ๋นที่ว่า 'ผมไม่สนใจเรื่องเงิน สิ่งที่เสียใจที่สุดในชีวิตนี้คือการก่อตั้งอาลี' ทำเอาเสี่ยวซ่าจุกจนพูดไม่ออก ส่วนตงเกอกับประโยค 'ที่ผมคบกับเธอไม่ได้เป็นเพราะเธอสวยหรอกนะ เพราะว่า…ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอสวยหรือไม่สวย' จนเสี่ยวซ่าแทบอยากจะกราบคารวะขอเป็นศิษย์เพื่อถามเคล็ดลับว่าทำอย่างไรถึงเปลี่ยนเพื่อนร่วมรุ่นให้กลายเป็นพ่อตาแม่ยายได้! ส่วนหวังเจี้ยนหลินก็ยกนิ้วโป้งขึ้นอย่างสบายอารมณ์แล้วพูดว่า 'ทางที่ดีควรตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่พอเอื้อมถึงก่อน อย่างเช่น ผมขอหาเงินสักหนึ่งร้อยล้านก่อนแล้วกัน' กะดูแล้ว แผลใจของเสี่ยวซ่าคงใหญ่จนใช้ทฤษฎีบทของเกาส์คำนวณพื้นที่ไม่ออกเลยทีเดียว
"ศาสตราจารย์ฉินครับ ช่วงนี้เรื่องที่คุณเสนอให้เปิดเสรีนโยบายลูกสองคนและควบคุมราคาบ้านที่สูงเกินไปกลายเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมากในสังคม คุณมีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้างครับ?" เสี่ยวซ่ายิงคำถามตรงประเด็น เข้าสู่เรื่องร้อนของการประชุมสองสภาทันที
"ทุกท่านทราบไหมครับว่า ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เด็กเกิดใหม่ในประเทศเรา น้อยกว่าคนยุค 90 อยู่เท่าไหร่?" ฉินหยวนชิงกวาดสายตามองไปรอบๆ ทุกคนต่างส่ายหน้า เขาจึงเอ่ยตัวเลขออกมาทันที "น้อยลงไปถึง 47 ล้านคนเลยครับ!"
ตัวเลขที่ฉินหยวนชิงเอ่ยออกมาทำให้เกิดเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงทั่วห้องไลฟ์ ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเด็กเกิดใหม่ในสองทศวรรษจะลดลงไปมากขนาดนี้
"คาดการณ์ได้เลยว่า หากไม่เปลี่ยนนโยบาย เด็กยุค 2010 จะน้อยกว่ายุค 2000 ไปอีกสิบล้านกว่าคน" ฉินหยวนชิงกล่าว "นั่นหมายความว่า สองทศวรรษของยุค 2000 และ 2010 จะมีเด็กเกิดใหม่น้อยกว่ายุค 80 และ 90 รวมกันมากกว่าหนึ่งร้อยล้านคน!"
"ทุกคนอย่าลืมนะครับว่า อันที่จริงประชากรประเทศเราได้ก้าวมาถึงจุดเปลี่ยนผ่านสู่วัยชราแล้ว หลังจากนี้ปรากฏการณ์และปัญหาสังคมสูงวัยจะยิ่งเด่นชัดขึ้น เมื่อคนแก่ชราลงก็ต้องมีคนเลี้ยงดู ลองนึกภาพดูสิครับว่าคนรุ่นใหม่ในอนาคตจะต้องแบกรับความกดดันมหาศาลเพียงใด!" ฉินหยวนชิงพูดต่อ "แล้วทุกคนดูสิ ตอนนี้ราคาบ้านสูงขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งบ้านแพง ความกดดันของคนรุ่นใหม่ก็ยิ่งทวีคูณ คุณคิดว่าถ้าต้องเผชิญกับแรงกดดันขนาดนี้ ยังจะอยากมีลูกกันอยู่อีกเหรอครับ? ค่านิยมครอบครัวแบบดิงก์ (DINK) ที่ไม่มีลูกจะยิ่งแพร่หลายมากขึ้นเรื่อยๆ!"
ฉินหยวนชิงเป็นผู้ที่เคยผ่านจุดนั้นมา เขารู้ดีแก่ใจว่าเมื่อต้องเผชิญกับความกดดันอันหนักหน่วง คนหนุ่มสาวรอบตัวต่างไม่อยากมีลูกกันทั้งนั้น เพราะการมีลูกหมายถึงภาระและความกดดันที่เพิ่มขึ้น
"พวกคุณคิดว่าราคาบ้านตอนนี้แพงมากแล้วใช่ไหมครับ?" ฉินหยวนชิงถามกลับ ผู้ชมในห้องส่งต่างพยักหน้า รวมถึงเสี่ยวซ่าเองก็พยักหน้าตาม เสี่ยวซ่ายังเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยว่า "ตอนนี้ราคาบ้านแพงเกินไปจริงๆ ครับ เงินเดือนผมทั้งเดือนแทบจะซื้อได้แค่ตารางเมตรเดียวเอง!"
"ถ้างั้นผมคงต้องบอกข่าวร้ายกับพวกคุณแล้วล่ะครับ หากรัฐบาลไม่ออกนโยบายควบคุมราคาบ้านอย่างเข้มงวด ราคาบ้านในเมืองระดับหนึ่งทั้งหมดจะพุ่งสูงขึ้นจากฐานปัจจุบันอย่างน้อย 7 ถึง 10 เท่า หากพวกคุณอยากซื้อบ้านด้วยราคาในปัจจุบัน คุณคงต้องไปซื้อที่ทงโจว ใช่ครับ ไปได้แค่ทงโจวเท่านั้น! ถึงตอนนั้นราคาบ้านในเมืองระดับสอง สองหมื่นหรือสามหมื่นหยวนต่อตารางเมตรจะกลายเป็นเรื่องปกติ ตารางเมตรละหมื่นจะหาได้แค่แถบชานเมืองเท่านั้น! ส่วนราคาบ้านในเมืองระดับสามก็จะพุ่งเข้าสู่หลักหมื่นเช่นกัน!" ฉินหยวนชิงยักไหล่พลางกล่าว "ไม่เกิน 10 ปี ทั่วทั้งหัวเซี่ยจะก้าวเข้าสู่ยุคราคาบ้านหลักหมื่นหยวนต่อตารางเมตร!"
"คิดว่าผมพูดจาข่มขู่ให้ตระหนกเหรอครับ?" สีหน้าของฉินหยวนชิงสงบยิ่งนัก การพูดแบบนี้ในเวลานี้ย่อมมีคนจำนวนมากมองว่าเป็นการพูดเกินจริงและข่มขู่ให้กลัว เพราะอย่างไรเสียเงินเดือนของคนทั่วไปในตอนนี้มันมีสักเท่าไหร่กัน "ผมจะบอกความลับอะไรให้สักอย่าง ในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา ผมลงทุนซื้ออสังหาริมทรัพย์ไป 53 แห่ง ทั้งในปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เผิงเฉิง กว่างโจว เกาะลู่ หลินอัน และที่อื่นๆ ซึ่งตอนนี้ ที่ที่ได้ผลตอบแทนต่ำที่สุด ราคาเพิ่มขึ้นไปแล้ว 100%!"
"พวกคุณลองไปดูสิครับว่า ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา ราคาบ้านในเมืองระดับหนึ่งและระดับสองมันพุ่งขึ้นเท่าตัวจริงไหม?" ฉินหยวนชิงเอ่ยอย่างราบเรียบ ในตอนแรกเขาก็คิดว่าการซื้อบ้าน การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์นั้นให้ผลตอบแทนมหาศาล นอนรับเงินสบายๆ แต่ยิ่งยืนอยู่ในจุดที่สูงขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งมองเห็นอะไรมากขึ้นเท่านั้น และความรู้สึกผิดในใจก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
เขาซื้อมาทำกำไรได้ ถึงเวลาก็เทขาย ฟันกำไรก้อนโตแล้วเดินจากไป มันช่างสุขสำราญเหลือเกิน ทว่าลองคิดดูสิว่าคนที่มารับช่วงต่อนั้น ต้องควักเงินเก็บทั้งชีวิตจากกระเป๋าของครอบครัวถึงหกใบ อนาคตทั้งชีวิตของพวกเขาแทบจะถูกตัดสินไปแล้ว ไม่รู้ว่าอีกกี่ค่ำคืนที่ต้องนอนทอดถอนใจและหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด!
การหาเงิน ควรจะยืนหยัดหามาได้อย่างภาคภูมิและผึ่งผาย!
ไม่ใช่หาเงินมาได้แล้วต้องรู้สึกผิดและก่นด่าตนเองในใจ เงินทุกหยวนไม่ควรจะต้องแปดเปื้อนไปด้วยบาป
ฉินหยวนชิงยอมรับว่าความคิดของตนอาจจะดูโง่เขลาและไร้เดียงสาเกินไป แต่เนื้อแท้แล้วเขาเป็นคนเปิดเผยและมีจิตใจดีคนหนึ่ง เขาไม่ใช่นายทุนหน้าเลือดที่ไร้ยางอาย!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น