บทที่ 1081 ความคิดจะคงอยู่ตลอดไป

หลี่เค่อมองนาง ในทางกลับกันเขากลับรู้สึกเศร้าเล็กน้อย ท้ายที่สุดเขาเป็นผู้ข้ามเวลามา เขาไม่ใช่คนในยุคนี้ ดังนั้นบางสิ่งบางอย่างเขาจึงไม่สามารถรู้สึกร่วมได้ ในความคิดของหลี่เค่อ ชีวิตมนุษย์ควรมีค่าสูงสุด สิ่งอื่นใดก็ต้องถูกจัดไว้ทีหลัง แต่ในยุคหลังก็ยังมีผู้คนนับไม่ถ้วนที่เสียสละชีวิตของตนเอง เพื่อสร้างประเทศที่แข็งแกร่ง มั่งคั่ง และแม้แต่ทำให้เกิดพวกที่ชอบวิพากษ์วิจารณ์ ทำให้พวกเขาสามารถพิมพ์ข้อความบนแป้นพิมพ์ได้อย่างง่ายดาย อาจจะไม่มีสงคราม พวกเขาคงจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ หรืออาจจะไม่ต้องจ่ายค่าผ่อนบ้าน บางทีในความเข้าใจของพวกเขา ในประเทศจิตวิญญาณของพวกเขา ทุกอย่างฟรี ทุกอย่างคือสวรรค์ ไม่มีค่าผ่อนบ้าน ไม่มีอะไรอื่น พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า หากไม่มีคนที่เสียสละชีวิตเพื่อประเทศนี้ พ่อแม่ หรือแม้แต่ปู่ย่าตายายของพวกเขาคงจะตายไปนานแล้ว พวกเขาคงไม่ได้เกิดมาด้วยซ้ำ

ดังนั้นความรู้สึกของหลี่เค่อจึงเป็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดในบรรดาคนเหล่านี้ เขาเคยเห็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นจากภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์นับไม่ถ้วน และเรียนรู้จากบันทึกทางประวัติศาสตร์นับไม่ถ้วน แต่เขาก็ไม่เคยผ่านยุคสมัยที่กล้าหาญ โชกเลือด และเจ็บปวดนั้นมาเลย ดังนั้นเขาจึงคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างควรให้ความสำคัญกับชีวิตมนุษย์เป็นอันดับแรก แต่เมื่อเห็นภรรยาของจ๋าหลินดีใจที่การเสียสละของสามีได้รับการยอมรับจากราชสำนักและคนรอบข้าง เขาก็รู้สึกเศร้ามาก เพราะเขารู้ว่าสาเหตุที่ชาวบ้านเหล่านี้มีชีวิตอยู่ด้วยความระมัดระวังเช่นนี้ เป็นเพราะพวกเขาเคยผ่านยุคสมัยที่มืดมน ที่แม้แต่ชีวิตที่เดิมพันไปก็ไม่สามารถนับเป็นอะไรได้ พวกเขาจึงเข้าใจว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามีค่าอย่างยิ่ง

"พี่สะใภ้ เพื่อนบ้านทั้งหลาย! จ๋าหลินเสียสละ เขาได้รับเกียรติ ได้รับการชดเชยจากราชสำนัก บางทีในสายตาของหลายคน การเสียสละเช่นนี้ การชดเชยเช่นนี้ก็คุ้มค่าแล้ว"

"แต่ในมุมมองของข้า ข้าเต็มใจจ่ายมากกว่าสิบเท่า ร้อยเท่าของเสบียงเหล่านี้ เพื่อแลกกับวีรชนผู้พลีชีพเช่นจ๋าหลิน วีรบุรุษที่เสียสละเพื่อต้าถัง"

"เพราะบางสิ่งบางอย่างไม่สามารถวัดค่าได้ด้วยเงิน แต่โลกนี้ไม่เคยสงบสุข ไม่ว่าจะเป็นอดีตของพวกท่าน หรืออนาคต ความสงบสุขและชีวิตที่ดีงามจะต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มาเสมอ"