บทที่ 1086 ข้อผิดพลาดเกิดขึ้นที่ใดกันแน่

ทั้งสองคนกลับมาถึงบ้าน แม้ว่าจะบอกว่าจะพักผ่อนหนึ่งวัน แต่หลังจากหลี่เยียนกลับมา เธอก็ตรงไปที่ห้องหนังสือเพื่อดูเอกสาร ในช่วงที่เธอไม่อยู่ แม้ว่ากิจการของธนาคารกลางแห่งชาติตลอดเวลามีรองผู้บริหารดูแลอยู่ตลอด แต่เอกสารจำนวนมากถูกนำมาส่งที่จวนองค์ชายฉินหวางของเธอโดยตรง ดังนั้นหลี่เยียนจึงต้องการดูข้อมูลหลักในช่วงที่เธอไม่อยู่ ท้ายที่สุดแล้วช่วงปลายปีเป็นช่วงที่ธนาคารยุ่งที่สุด ถึงแม้ว่าข้อมูลโดยรวมของต้าถังจะไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นรายการรายรับและรายจ่ายจำนวนมาก แต่ก็ยังต้องการให้เธอรับผิดชอบในการตรวจสอบ

เดิมทีหลี่เค่อตั้งใจจะนอนกับหลี่เยียน แต่หลี่เยียนกลับทิ้งประโยคหนึ่งไว้ว่า ให้ไปหาอู่ซิ่วและน้องสาวอันหนิงแล้วก็วิ่งหนีไปเอง หลี่เค่อรู้สึกจนใจ การนอนคนเดียวก็ไม่มีความหมาย เมื่อหลี่เค่อและคณะกลับมา ผู้หญิงหลายคนก็รออยู่ที่บ้านแล้ว สถานะของพวกเธอก็แตกต่างจากเมื่อก่อน ถึงแม้ว่าในอดีตจะเป็นผู้หญิงของหลี่เค่อ แต่ก็ไม่มีสถานะ แต่ตอนนี้พวกเธอเป็น อนุภรรยา ของหลี่เค่อแล้ว อนุภรรยาได้รับสถานะแล้ว ที่สำคัญคือต้องดูว่าเป็นอนุภรรยาของใคร แต่หลี่เค่อไม่ได้จำกัดการเคลื่อนไหวของพวกเธอ ตัวอย่างเช่น หยางอันหนิงและคนอื่น ๆ ก็ยังสามารถไปทำงานที่โรงละครได้ ไม่ใช่แค่อยู่บ้านทั้งวัน พวกเธอยังสามารถไปที่โรงละครฮุยเยว่ เพื่อวิจัยเนื้อเรื่อง เพลง และอื่น ๆ ได้ด้วย ส่วนอู่ซิ่วก็รับผิดชอบกิจกรรมทางการค้าส่วนใหญ่ของเมืองต้าถังปู้เยี่ยเฉิงแต่ในวันนี้พวกเธอก็กลับมากันหมดแล้ว

"องค์ชาย ท่านเหนื่อยมากหรือไม่ในช่วงหลายเดือนนี้" หยางอันหนิงยื่นมือออกมานวดไหล่ของหลี่เค่อ แล้วกล่าวอย่างอ่อนโยน "เหนื่อยก็เหนื่อย แต่สิ่งที่ควรทำก็ทำเรียบร้อยแล้ว ไม่ถึงกับเป็นคนไม่รักษาคำพูด" หลี่เค่อส่ายหัวอย่างจนใจ "พวกเจ้าอยู่ที่บ้านสบายดีใช่ไหม"

"พวกเราจะอยู่ไม่ดีได้อย่างไร กินดีอยู่ดี" หยางอันหนิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "แค่คิดถึงองค์ชายใจจะขาดแล้ว" หลิวชิงฉาน กล่าวเสริมด้วยรอยยิ้ม "ไปเลย" หยางอันหนิงหน้าแดงเล็กน้อย ตบแขนของเธอหนึ่งที "เจ้าก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ"

"ถ้าอย่างนั้นข้าก็แค่คิดถึงท่านข้างบนเท่านั้น ไม่เหมือนพี่สาวที่คิดถึงไปทั้งตัวเลย" หลิวชิงฉานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "พวกเจ้าอยากจะโดนลงโทษหรือไง" หลี่เค่อรู้สึกขำจนน้ำตาไหลไม่ได้ อู่ซิ่วที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แต่ก็ยังมีความแตกต่างจากพี่สาวหลายคนเหล่านี้ เรื่อง... คำพูดส่วนตัวที่น่าอายก็พูดออกมาได้ทันที แต่เมื่อคิดถึงประสบการณ์ของพวกเธอ ก็เข้าใจได้ ถึงแม้ว่าพวกเธอจะยังบริสุทธิ์อยู่ แต่ประสบการณ์ก็แตกต่างกัน "ฮิฮิ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ องค์ชาย พวกเรามาพูดคุยเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้กันหน่อยดีไหม ดูว่าวิชา พ่นเมฆคายหมอก ของข้าเก่งกาจ หรือ ทวนทะลวงมังกร ขององค์ชายจะเก่งกาจกว่า" หลิวชิงฉานกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมใบหน้าที่แดงก่ำ "โอ๊ย พี่สาวหลายคน โปรดให้ข้าอยู่ตรงนี้สักครู่เถิด ข้ายังเด็ก หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าคงอยู่ไม่ได้แล้ว" อู่ซิ่วรู้สึกขำจนน้ำตาไหลไม่ได้ "พวกท่านอยากจะทำให้ข้าอายจนวิ่งหนีไป แล้วพวกท่านก็จะ ร่ายรำวุ่นวาย กับองค์ชายกันเองใช่ไหม"