บทที่ 1096 ใครอยากอยู่ตำหนักไท่จี๋ก็อยู่ไปเถิด

เพื่อให้หลี่ซื่อหมินได้ผ่อนคลาย หลี่เค่อก็ทำได้เพียงตอบรับ "ท่านพ่อ ถ้าอย่างนั้นลูกจะทำงานที่ตำหนักเหลียงอี๋ ส่วนท่านพ่อก็ไปที่วังต้าหมิงเถิด" หลี่เค่อทำได้เพียงพูดตามคำของหลี่ซื่อหมิน "เอาเถิด ก็เป็นเช่นนี้แหละ เจ้าจัดการให้เสร็จ แล้วนำมาคืนข้า" หลี่ซื่อหมินโบกมือ "ข้าจะกลับไปหาท่านแม่ของเจ้า พวกเราจะไปดูที่นั่น"

"ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ" หลี่เค่อจะพูดอะไรได้อีก

หลี่ซื่อหมินจากไปอย่างรวดเร็ว ก่อนไปก็ให้ฉางหลินเรียกขันทีตัวเล็ก ๆ จำนวนมากมา แล้วใช้ตู้พิเศษสำหรับขนหนังสือ ขนฎีกาทั้งหมดออกไป เห็นได้ชัดว่าหลี่ซื่อหมินไม่คิดที่จะละทิ้งงานในมือเมื่อไปวังต้าหมิง เขาแค่พูดเล่นเท่านั้น คาดว่าเขาแค่ไม่อยากให้หลี่เค่อทำงานในสำนักงานราชการเท่านั้น หลี่เค่อคิดดูแล้ว ก็พอจะเดาความคิดของหลี่ซื่อหมินได้ คงคิดว่าการที่หลี่เค่อในฐานะองค์ชายผู้สำเร็จราชการมาทำงานในสำนักงานราชการถึงแม้จะไม่มีปัญหามากนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ย่อมส่งผลกระทบต่อพระเกียรติของเขาอย่างแน่นอน ที่สำคัญที่สุดคือ คงกลัวว่าข่าวนี้จะแพร่กระจายออกไป กลัวว่าหลังจากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ภายนอกก็จะลือกันว่าองค์ชายฉินหวางถูกลดตำแหน่ง ไม่เช่นนั้นทำไมถึงต้องไปทำงานในสำนักงานราชการ แทนที่จะเป็นตำหนักเหลียงอี๋ ทั้งที่ก่อนหน้านี้หลี่เค่อก็อยู่ที่ตำหนักเหลียงอี๋มาตลอด แม้กระทั่งตอนที่เป็นผู้สำเร็จราชการก็เป็นเช่นนั้น เห็นได้ชัดว่าหลี่ซื่อหมินคิดได้ชัดเจนกว่า

หลี่เค่อส่ายหัวอย่างจนใจ เขาเห็นแล้วว่าหลี่ซื่อหมินคนนี้เป็นคนที่มุ่งมั่นในการทำงาน อยากจะทำทุกอย่างด้วยตนเอง ผลที่ตามมาของการทำเช่นนี้ก็คือการทำให้ตนเองเหนื่อยตายไม่ใช่หรือ ในประวัติศาสตร์จักรพรรดิที่ทำทุกอย่างด้วยตนเองจนเหนื่อยตายก็มีไม่น้อย แต่บางคำพูด หลี่เค่อก็ไม่สะดวกที่จะพูดมากเกินไป โชคดีที่ตอนนี้เขาช่วยแบ่งเบาภาระให้หลี่ซื่อหมินได้มาก เมื่อต้าถังเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องในอนาคต งานของหลี่ซื่อหมินก็จะไม่มากขนาดนี้ ถึงเวลานั้นหลี่ซื่อหมินก็น่าจะว่างขึ้นบ้าง หลี่เค่อก็จะหาวิธีให้หลี่ซื่อหมินทำกิจกรรมสำหรับผู้สูงอายุ ตัวอย่างเช่น ประดิษฐ์เครื่องเสียง แล้วจัดเพลงที่มีจังหวะ แล้วให้เขากับท่านแม่ของเขาเต้นแอโรบิกตามจังหวะเพลง

หลี่ซื่อหมินจากไปอย่างรวดเร็ว ตำหนักเหลียงอี๋ที่ดูเหมือนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก ที่จริงก็มีการเปลี่ยนแปลงไม่น้อย เช่น หน้าต่างก็ถูกเปลี่ยนเป็นกระจกไปนานแล้ว การเก็บรักษาความอบอุ่นภายในอาคารก็เริ่มทำแล้ว แต่เนื่องจากตำหนักไท่จี๋เก่ามาก และไม่ได้คำนึงถึงเรื่องเหล่านี้เมื่อตอนสร้าง ดังนั้นหากต้องการเปลี่ยนเป็นระบบทำความร้อนในตอนนี้ การวางท่อต่าง ๆ ก็เป็นเรื่องที่ยุ่งยากมาก คงไม่สามารถวางท่อแบบเปิดเผยในตำหนักไท่จี๋ได้ มันดูไม่สวยงามเกินไป คาดว่าหลี่ซื่อหมินก็คงไม่เต็มใจ ท้ายที่สุดตำหนักไท่จี๋ก็เป็นหน้าตาของต้าถัง ดังนั้นหากจะวางท่อ ก็ต้องวางแบบซ่อน และการปรับปรุงตำหนักไท่จี๋แต่ละแห่งก็จะต้องทำพร้อมกันทั้งหมด การทำความร้อนก็ต้องเป็นการทำความร้อนส่วนกลาง ส่วนเรื่องความดันก็ไม่ใช่ปัญหา เมื่อมีเครื่องจักรไอน้ำ ปัญหาความดันก็สามารถแก้ไขได้ หม้อน้ำก็ใช้หม้อน้ำเหล็กหล่อธรรมดา ๆ ก็พอแล้ว ทนทาน ใช้งานได้นานยี่สิบถึงสามสิบปีก็ไม่มีปัญหามากนัก