บทที่ 1102 หลี่จื้อกำลังปฏิบัติการ

ปัญหาคือ เรื่องของจักรพรรดินีจ่างซุนนั้นแตกต่างจากเรื่องของหลี่ซื่อหมิน ตรงที่หลี่เค่อไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะเรื่องการเร่งให้มีลูกนี้ จักรพรรดินีจ่างซุนได้พูดกับเขาหลายครั้งแล้ว รวมถึงพระสนมหยางก็เช่นกัน ดังนั้นหลี่เค่อจึงไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะจักรพรรดินีจ่างซุนก็ไม่ใช่คนที่ไม่รู้อะไรเลย วิธีการคุมกำเนิดระหว่างเธอกับหลี่ซื่อหมินก็เป็นหลี่เค่อที่จัดหาให้... โอ้ ต้องบอกว่า ตอนที่หลี่เค่อจัดหาให้นั้นลืมอธิบายไป ดังนั้นเมื่อหลี่ซื่อหมินและจักรพรรดินีจ่างซุนใช้... สิ่งนั้นก็ถูกนำกลับมาใช้ซ้ำอยู่เสมอ... ทุกครั้งที่ใช้เสร็จก็จะนำไปล้าง แล้วฆ่าเชื้อในน้ำเดือด หลี่ซื่อหมินก็เรียนรู้วิธีนี้ จนกระทั่งอันหนึ่งพัง ก็จะเปลี่ยนไปใช้อันต่อไป หลี่เค่อตกตะลึงไปทั้งตัวเมื่อรู้เรื่องนี้โดยไม่ตั้งใจ ปัญหาคือ... เขาไม่กล้าเตือนหลี่ซื่อหมินว่าสิ่งนี้เป็นของใช้ครั้งเดียว ถ้าเขาพูด เกรงว่าหลี่ซื่อหมินจะลงโทษเขาด้วยไม้พลองสี่สิบที ท่านเพิ่งมาบอกข้าเรื่องสำคัญขนาดนี้ตอนนี้หรือ ดังนั้นอุปกรณ์ชุดนั้นที่หลี่เค่อจัดหาให้หลี่ซื่อหมินจึงต้องใช้ไปอีกนานกว่าจะหมด ท้ายที่สุดแล้วความถี่ที่หลี่ซื่อหมินกับจักรพรรดินีจ่างซุนใช้ก็ไม่สูงนัก สิ่งนี้... ใครก็ตามที่เคยแช่เก๋ากี้ในกระติกน้ำร้อน หรือผู้ชายวัยกลางคนที่มีงานอดิเรกตกปลาขึ้นมาใหม่ ย่อมเข้าใจดี ภรรยาคนเดียวก็มักจะยุ่งไม่ทันอยู่แล้ว ยิ่งกว่านั้นหลี่ซื่อหมินมีภรรยามากมาย เฉลี่ยแล้วความถี่ในการใช้กับแต่ละคนย่อมน้อยลงไปมาก หลี่ซื่อหมินไม่ใช่คนเหล็ก

ตรงกันข้าม หลี่เค่อเองกลับคิดว่าตนเองเป็นคนเหล็ก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขายังหนุ่มอยู่หรือเปล่า อย่างไรก็ตามหลี่เค่อคิดว่าสุขภาพของเขาต้องเกี่ยวข้องกับ พลังพิเศษ อยู่บ้าง อย่างน้อยคนปกติก็ไม่ควรแข็งแรงขนาดเขา และแทบไม่เคยป่วยเลย อย่างไรก็ตามหลี่เค่อแทบไม่เคยป่วยเลย ตั้งแต่พลังพิเศษเปิดใช้งาน เขาไม่เคยเป็นหวัดเลยด้วยซ้ำ และเป็นเพราะเหตุนี้ จักรพรรดินีจ่างซุนและพระสนมหยางจึงต้องมีการพูดคุยกัน คิดว่าหลี่เค่อมีวิธีการคุมกำเนิด จึงทำให้ไม่มีลูกมานานแล้ว แต่ฟ้าดินเป็นพยาน หลี่เค่อไม่ได้ใช้จริง ๆ ทุกครั้งเขาตั้งใจอย่างเต็มที่ มีเพียงไม่กี่ครั้งที่พูดจาผิดพลาดไปบ้าง นอกเหนือจากความผิดพลาดในการพูดจาบางอย่าง เขาก็ไม่มีอุบัติเหตุอื่น ๆ และร่างกายของเขาก็ไม่มีปัญหา ซุนซือเหมี่ยวสามารถเป็นพยานได้ ดังนั้นเรื่องนี้จึงกล่าวได้เพียงว่า บุญวาสนายังไม่มาถึง ท่านก็ไม่รู้ว่ามันจะมาถึงเมื่อไหร่

แต่หลี่เค่อก็ยังคงดูถูกความสามารถของท่านแม่และพระสนมของตนเอง หรือจะกล่าวว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งที่เขาเดาไว้จะเป็นจริง ในคืนถัดมา ไม่เพียงแต่หลี่เยียนเท่านั้น แม้แต่อู่ซิ่วและหยางอันหนิงก็ย้ายมาอยู่ในวังด้วย แต่ไม่ใช่ที่ตำหนักเหลียงอี๋ แต่เป็น ตำหนักเชียนชิว ที่อยู่ทางด้านตะวันตกของตำหนักเหลียงอี๋ถูกจัดเตรียมให้พวกเธอพักอาศัย ตำหนักเชียนชิวอยู่ติดกับตำหนักเหลียงอี๋ เดิมทีที่นี่ก็มีหน้าที่อื่น ๆ ตัวอย่างเช่น ตำหนักไป๋ฟู๋ ที่อยู่ติดกับตำหนักเชียนชิวเคยเป็นสถานที่ที่หลี่หยวนใช้จัดเลี้ยงขุนนางและทูตต่างชาติ หลังจากหลี่ซื่อหมินขึ้นครองราชย์ ก็เคยใช้ตำหนักไป๋ฟู๋จัดเลี้ยงขุนนางบางคน แต่ความถี่ก็ลดลงเรื่อย ๆ ตำหนักไป๋ฟู๋และตำหนักเชียนชิวก็ค่อย ๆ ถูกปล่อยว่าง เมื่อเทียบกับตำหนักไป๋ฟู๋ ตำหนักเชียนชิวไม่มีปัญหาเลยที่จะใช้เป็นที่พักอาศัย ปัญหาคือ... หลี่เค่อไม่เคยคิดเลยว่า เขาจะปฏิบัติงานในวังแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ท่านแม่และพระสนมที่ร้อนใจอยากได้หลานชายก็ได้จัดเตรียมวังให้แล้ว และหลี่ซื่อหมินก็ตกลงด้วย เรื่องนี้หากหลี่ซื่อหมินไม่ตกลง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำได้ ที่สำคัญกว่านั้นคือ เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนนี้ไปแจ้งอนุภรรยาและพระชายาของหลี่เค่อโดยตรง โดยไม่ได้แจ้งหลี่เค่อเลย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหยางอันหนิงและคนอื่น ๆ ได้ย้ายเข้ามาในวังแล้ว

สำหรับการกระทำเช่นนี้ ขุนนางก็ไม่สนใจ ไม่มีใครออกมาพูดอะไร เว่ยเจิงก็ขี้เกียจที่จะยุ่ง องค์ชายกลับมาอยู่ในวังสองสามวัน พระชายาขององค์ชายกลับมาอยู่ในวังกับพ่อแม่สามีสองสามวัน มันมีอะไรที่ไม่ได้รับอนุญาตหรือ ถึงแม้ว่าอนุภรรยาจะมาด้วย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ อนุภรรยาไม่มีสถานะ หรือพูดอย่างแม่นยำคือ สถานะของอนุภรรยาก็ขึ้นอยู่กับสถานะที่สามีมอบให้ หากสามีให้ความสำคัญ อนุภรรยาก็ไม่ได้ด้อยกว่าภรรยาหลวง แต่การปฏิบัติต่อในทุกด้านก็จะไม่แตกต่างกันมากนัก และยังมีสถานะสูงส่งอีกด้วย แต่หากสามีไม่ให้ความสำคัญ อนุภรรยาก็อาจถูกสามีใช้เพื่อต้อนรับแขก หรือแม้กระทั่งถูกส่งให้คนอื่นก็เป็นไปได้ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเป็นประจำ แม้แต่การแลกเปลี่ยนอนุภรรยาเพื่อติดต่อสื่อสารกันก็เคยเกิดขึ้นในบางตระกูล สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของสามี สถานะก็ขึ้นอยู่กับสามี ไม่เหมือนภรรยาหลวงที่ได้รับการคุ้มครองโดยกฎหมายต้าถัง ดังนั้น เมื่อหลี่เค่อให้ความสำคัญ หลี่ซื่อหมิน จักรพรรดินีจ่างซุน และพระสนมหยางจึงเห็นว่าอนุภรรยาของหลี่เค่อเหล่านี้ก็ใช้ได้ การทำดีกับพวกเธอก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย ย่อมไม่มีใครพูดอะไรมากนัก หลี่เค่อรู้สึกพูดไม่ออก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ใครใช้ให้เป็นท่านแม่และพระสนมของเขาทำเช่นนี้ เพื่อให้เขามีลูกเร็วขึ้น ปัญหาคือการมีลูกนั้น ขึ้นอยู่กับฟ้าลิขิต หรือไม่ก็รอให้เทคโนโลยีของต้าถังพัฒนาไปเหมือนในยุคหลัง ที่สามารถทำ เด็กหลอดแก้ว ได้

หลี่ซื่อหมินตกลง หลี่เค่อก็ไม่สนใจอะไร เขาตั้งใจศึกษาที่ตำหนักเหลียงอี๋อย่างจริงจัง ขณะที่หลี่เค่อกำลังศึกษาอยู่ที่นี่ หลี่จื้อที่วังต้าหมิงก็ตกอยู่ในห้วงความคิด ไม่ได้แล้ว พ่อของข้าเริ่มจะเกินจริงมากขึ้นเรื่อย ๆ พี่สามก็แค่เป็นคนในสถานการณ์ที่มองไม่เห็นเท่านั้น เรื่องมากมายของต้าถังทำให้พี่สามไม่มีเวลาสนใจ และท่านพ่อก็ใช้เรื่องทำนองนี้ทำให้พี่สามตายใจ เรื่องมากมายที่เกินกว่าจะทำได้ปกติ เมื่อพี่สามทำมากเกินไป เขาก็จะชาชินไปเอง ก็จะไม่คิดอะไรแล้ว แต่หลี่จื้อแอบได้ยินมาหลายเรื่อง ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่าเขาต้องรีบออกไปเล่นสนุกกับพี่สี่ หากวันใดพี่สามตื่นขึ้นมา ก็จะพบว่าพวกเขาจะต้องโชคร้ายด้วยกัน พอดีกับการย้ายมาวังต้าหมิง หลี่จื้อก็ถือโอกาสนี้ปรากฏตัวต่อหน้าหลี่ซื่อหมินบ่อย ๆ หลี่ซื่อหมินที่เพิ่งย้ายมาวังต้าหมิงก็มีความสุขมาก หลี่จื้อก็ฉวยโอกาสนี้ไปจับนก จูงสุนัขรอบ ๆ หลี่ซื่อหมิน ไม่สนใจการเรียนเลย หลังจากปรากฏตัวหลายครั้ง หลี่ซื่อหมินก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป "จื้อหนู เจ้าทำตัวเหลวไหลมากขึ้นเรื่อย ๆ นี่ก็เปิดภาคเรียนมานานแล้ว ทำไมข้าไม่เห็นเจ้าเรียนหนังสือเลย"