บทที่ 1123 นี่แหละคือกองทัพต้าถัง

ท่าเรือทั้งสองแห่งมีขนาดเล็กมาก ดังนั้นเรือรบจึงไม่สามารถเข้าเทียบท่าพร้อมกันได้ ทำได้เพียงเข้าเทียบท่าทีละลำเท่านั้น

ณ ท่าเรือใกล้เมืองกึมซอง แห่งอาณาจักรชิลลา ราชินีแห่งชิลลา คิมต็อกมัน หรือราชินีซอนด็อก ได้เดินทางมารออยู่ที่ท่าเรือแล้ว ในเมื่อกองทัพต้าถังกำลังจะเดินทางมายังชิลลาและแพ็กเจ และมาในฐานะผู้ให้ความช่วยเหลือ ย่อมต้องมีการแจ้งล่วงหน้า

ดังนั้นจึงมีการส่งเรือเร็วมาแจ้งข่าวล่วงหน้านานแล้ว ทั้งสองประเทศย่อมไม่กล้าขัดขืน อย่าว่าแต่มาเพื่อช่วยเหลือเลย ต่อให้ไม่ได้มาช่วย แต่เป็นการยกพลขึ้นบกโดยตรง พวกเขาก็คงไม่กล้าต่อต้านแม้แต่น้อย

ในฐานะที่เป็นฝ่ายถูกรังแกมาโดยตลอด และเที่ยวไปขอความคุ้มครองจากผู้อื่นไปทั่ว ("เที่ยวเรียกคนอื่นว่าพ่อ") ชิลลารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมาโดยตลอด พวกเขาขอความช่วยเหลือจากต้าถังมาตลอด ก่อนหน้านี้ตอนที่มีปัญหากับแพ็กเจก็เคยขอความช่วยเหลือไปครั้งหนึ่ง แต่ในตอนนั้นต้าถังไม่ได้ใส่ใจ หรืออาจกล่าวได้ว่าต้าถังมองว่าเป็นความขัดแย้งระหว่างประเทศเล็กๆ ในท้องถิ่น ต้าถังไม่สะดวกที่จะเข้าแทรกแซง

แต่ตอนนี้เนื่องจากการแทรกแซงของโครยอ ทำให้ชิลลาจำต้องเจรจาแลกเปลี่ยนกับแพ็กเจ จนเกิดสถานการณ์ปัจจุบันขึ้น และในที่สุดตอนนี้พวกเขาก็ได้รับการสนับสนุนจากประเทศเจ้าเหนือหัวเสียที ราชินีแห่งชิลลาจึงรู้สึกอัดอั้นตันใจยิ่งนัก ตอนนี้นางมีความคิดเดียวคือ "ในเมื่อพ่อบังเกิดเกล้าของข้ามาแล้ว ข้าอยากจะรู้นักว่าใครจะกล้ากำเริบเสิบสาน?"