บทที่ 1145 คำเตือน

ลองคิดดู ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามไม่มีทหารม้า ยุทธวิธีนี้... ย่อมไม่ส่งผลกระทบอะไรกับพวกเขา แต่เมื่อมองระยะทางที่เหลืออีกประมาณสามถึงสี่ลี้ก่อนจะถึงตัวอำเภอ ต้องใช้หลุมดักม้ามากมายเพียงใดกัน?

แต่สิ่งที่อวี่ลิ่งคงคาดไม่ถึงคือ หน่วยลาดตระเวนของพวกเขานั้นโชคร้ายจริงๆ ที่ดันไปเหยียบ "หลุมกระต่าย" (หลุมธรรมชาติ) เข้า หลี่เต้าจงได้ทำเครื่องหมายหลุมดักม้าที่ขุดไว้ทั้งหมดแล้ว ไม่มีหลุมไหนที่เว้นว่าง เขาทำเครื่องหมายไว้ทุกหลุม ความหมายหรือ? ไม่มีความหมายอะไร แค่ ปั่นป่วนจิตใจ เท่านั้นเอง

"เอาเป็นว่าข้าทำแบบนี้แหละ เจ้าจะกลบหรือไม่กลบ จะตรวจสอบหรือไม่ตรวจสอบก็ตามใจ อย่างไรเสียข้าก็ไม่มีทหารม้า หากเจ้าจะใช้ทหารม้า เจ้าก็ต้องพิจารณาเอาเองว่าบนเส้นทางข้างหน้าจะมีหลุมดักม้าอีกมากน้อยเพียงใด" หรือจู่ๆ ก็มีพื้นที่โล่งที่ไม่มีหลุมดักม้า แต่ดันมีกิ่งไม้ปักอยู่ เจ้าจะหลบหรือไม่หลบ? ของพรรค์นี้ มันวัดกันที่ จิตวิทยา ล้วนๆ

"ท่านแม่ทัพ จะให้ถมหลุมไหมขอรับ?" แม่ทัพกองหน้าถาม "ถม! อย่างไรเราก็ไม่รีบ บอกทหารทุกคนให้ถมให้เรียบร้อย นอกจากนี้ให้ตรวจสอบพื้นที่ที่ไม่มีเครื่องหมายอย่างละเอียด หากพบหลุมดักม้า ให้ถมให้หมด" อวี่ลิ่งสั่งเสียงเข้ม "พวกเขาแค่ต้องการถ่วงเวลาการบุกของเรา ซึ่งเข้าทางข้าพอดี เราไม่ต้องรีบ ความกดดันอยู่ที่ฝั่งต้าถัง" อวี่ลิ่งกล่าว "รับทราบ!"

ดังนั้น อวี่ลิ่งที่มาถึงที่นี่จึงใช้เวลาถึงสามวันกว่าจะเคลื่อนทัพมาจัดขบวนรบในระยะห่างจากเมืองประมาณหกร้อยถึงเจ็ดร้อยเมตร อวี่ลิ่งนำทัพมาหนึ่งหมื่นนาย แบ่งเป็นทหารม้าสามพัน และทหารราบเจ็ดพัน แต่ห่างออกไปด้านหลังเขาประมาณสิบกว่าลี้ ก็มีกองทัพที่สองพร้อมจะสนับสนุนได้ตลอดเวลา