บทที่ 1154 การเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นย่อมส่งผลกระทบต่อจิตใจผู้คนเสมอ

หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ในสถานะหลังการปฏิรูป มีชื่อว่า หมู่บ้านหนิวเจีย (บ้านตระกูลวัว) แต่ไม่ได้ชื่อนี้เพราะคนในหมู่บ้านแซ่หนิว หากแต่เป็นเพราะหมู่บ้านนี้เคยเป็นหมู่บ้านเลี้ยงวัวที่มีชื่อเสียง วัวงานของหมู่บ้านรอบ ๆ จำนวนไม่น้อยล้วนซื้อหาไปจากที่นี่ ดังนั้น นานวันเข้า ที่นี่จึงถูกเรียกว่าหมู่บ้านหนิวเจีย

แม้จะขายวัวงานออกไปได้มากมาย แต่หมู่บ้านหนิวเจียก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนัก ท้ายที่สุดเพิ่งจะมีการผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ได้ไม่นาน ต้าถังเพิ่งจะสงบสุขได้ไม่กี่ปี แต่เพราะนโยบายต่อเนื่องหลายฉบับขององค์ชายฉินหวาง ชีวิตความเป็นอยู่ของหมู่บ้านหนิวเจียในช่วงสองปีมานี้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อยที่สุด ภาษีการเกษตรไม่เพียงถูกยกเลิก แต่ยังมีเงินอุดหนุนให้อีกด้วย เรื่องเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตของราษฎร แม้แต่ในฝันยังไม่กล้าฝัน ถึงขั้นไม่เคยคิดมาก่อนด้วยซ้ำ

ไม่ต้องพูดถึงว่าคนในหมู่บ้านจำนวนไม่น้อยพากันไปทำงานหาเงินแถวเมืองฉางอัน ได้ยินว่าค่าแรงของคนคนเดียวในหนึ่งปี มากพอเท่ากับรายได้ของทั้งครอบครัวรวมกันตลอดทั้งปีเลยทีเดียว

ซ่านหลิน คือคนกลุ่มแรก ๆ ที่ออกไปทำงานหาเงิน เมื่อก่อนครอบครัวซ่านหลินจนที่สุดในหมู่บ้านหนิวเจีย เพราะมีแม่แก่เฒ่าที่เป็นภาระ ต้องกินยาตลอดทั้งปี แม้ยาจะไม่แพง แต่สำหรับครอบครัวชาวบ้านทั่วไปย่อมเป็นภาระหนักหนา และแม่ของซ่านหลินก็มีเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียว ครอบครัวนี้จึงอยู่อย่างยากลำบาก จนกระทั่งซ่านหลินได้ยินว่าโลกภายนอกมีงานให้ทำ เขาปรึกษากับภรรยาแล้วจึงตัดสินใจออกไป

ผลปรากฏว่าเวลาเพียงครึ่งค่อนปี เขาขนเสบียงอาหารกลับมาได้แทบจะเท่ากับเสบียงที่กินได้ทั้งปีในอดีต และไม่เพียงแค่เสบียง เขายังนำหนังสือแพทย์เล่มหนึ่งกลับมาด้วย ชื่อว่า "คู่มือหมอเท้าเปล่า" ว่ากันว่าเป็นหนังสือที่องค์ชายให้ท่านนักพรตซุนซือเหมี่ยวศึกษารวบรวมขึ้น จุดประสงค์ก็เพื่อให้ราษฎรต้าถังทุกคน แม้จะไม่รู้วิชาแพทย์ ก็สามารถรักษาโรคพื้นฐานทั่วไปได้