บทที่ 1167 การตัดสินใจ

แม้ว่าตอนนี้จะดึกแล้ว แต่คำสั่งของหลี่เค่อก็ได้รับการปฏิบัติในทันที ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ฝางเสวียนหลิงและคณะก็รีบเดินทางมาถึงตำหนักเหลียงอี หวังเจิ้ง เพิ่งจะเข้ามารับตำแหน่งเสนาบดีกรมประชาสัมพันธ์เมื่อปลายปีที่แล้ว เขาเคยเป็นทูตหลักแทนหลี่เค่อในการเจรจากับทูฟานที่ชิงไห่ และต่อมายังได้ติดตามอาซือน่า สื่อลวี่ ไปยังทูเจวี๋ยตะวันตกอีกด้วย เขาเพิ่งถูกย้ายกลับมาเมื่อปีที่แล้ว เพราะงานที่กรมประชาสัมพันธ์ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาทั่วไปจะทำได้ดี ต้องเป็นคนที่เข้าใจเจตนาของหลี่เค่ออย่างลึกซึ้งเท่านั้น

"องค์ชาย" ทุกคนต่างทำความเคารพ "พวกท่านดูเอกสารในมือ" หลี่เค่อส่งสัญญาณให้พวกเขาดูข่าวกรองที่เพิ่งส่งมา ทุกคนผลัดกันอ่านเอกสารในมือทันที หลังจากอ่านจบ ทุกคนต่างเงียบกริบ หวังเจิ้งไม่ได้เอ่ยปากเพราะเขารู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง เขาเข้าใจว่าองค์ชายเรียกเขามาน่าจะเพื่อผลการจัดการในภายหลัง เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่เขาควรจะพูด

"องค์ชาย! เรื่องนี้เลวร้ายเกินไป กระหม่อมขอให้องค์ชายลงโทษตระกูลสวีแห่งหลางหยาอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีการละเว้น!" เว่ยเจิงลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด ในสถานการณ์เช่นนี้เขาเหมาะสมที่สุดที่จะแสดงท่าที เพราะนี่เป็นขอบเขตหน้าที่ของเขาโดยตรง "เด็ดขาดแค่ไหน? เก้าชั่วโคตร?" หลี่เค่อถามสวน "เอ่อ..." ไฟโทสะของเว่ยเจิงถูกหลี่เค่อดับมอดด้วยคำเพียงสามคำ เขาเอ่ยอย่างจนใจว่า "องค์ชาย หากเป็นเพียงเท่านี้ เก้าชั่วโคตรก็เกินไปพะย่ะค่ะ"

"แล้วถ้าเป็นข้อหา ก่อความวุ่นวายต่อราชวงศ์ เล่า? การกระทำของเขาส่งผลกระทบที่เลวร้ายอย่างยิ่ง และยังพยายามใช้การกระทำเช่นนี้เล่นงานขุนนางใหม่ที่มาจากราษฎร พ่อค้า และตระกูลตกยาก พยายามควบคุมขุนนางหลักของราชสำนักต้าถังในอนาคต พยายามควบคุมราชสำนักต้าถัง" หลี่เค่อกล่าวเรียบ ๆ

เว่ยเจิง: "..." ถึงได้บอกว่าเขาด่าสู้องค์ชายไม่ได้นั้นถูกต้องแล้ว ดูคำพูดขององค์ชายสิ จะให้โต้แย้งได้อย่างไร คำพูดของหลี่เค่อมีเหตุผลไหม? มี! เรื่องนี้ถ้าจะว่ากันให้ร้ายแรง ข้อหาที่หลี่เค่อกล่าวมาหนีไม่พ้นสักข้อ และถ้าว่ากันตามธรรมเนียมปฏิบัติของทุกราชวงศ์ หากข้อหาเหล่านี้ถูกยัดเยียดให้จริง ๆ เก้าชั่วโคตรไม่กล้ารับประกัน แต่ ประหารทั้งตระกูล ไม่มีรอดแน่ เรื่องนี้ถ้าจะขยายให้ใหญ่ ข้อหา พยายามก่อกบฏ ก็ยังยัดเยียดให้ได้ และนี่คือข้อเท็จจริงในปัจจุบัน