บทที่ 1168 บ้านเมืองรุ่งเรือง ราษฎรทุกข์ยาก; บ้านเมืองล่มสลาย ราษฎรยิ่งทุกข์ยาก

แม้หลี่เค่อจะไม่โฆษณาเรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ แต่เขาจะไม่ยอมละเว้นข้อหาที่ควรมี และหลี่เค่อเชื่อว่า เมื่อข้อหานี้ปรากฏขึ้น จะมีผู้คนจำนวนมากในแผ่นดินอ่านสัญญาณที่แฝงอยู่ได้ทะลุปรุโปร่ง คนที่อ่านเกมขาด ย่อมรู้ว่าควรปฏิบัติตนอย่างไร ส่วนคนที่อ่านไม่ออก ชะตากรรมของพวกเขาก็ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว

คนฉลาดที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาทั้งชีวิตอย่างฝางเสวียนหลิง, จ่างซุนอู๋จี้ และเว่ยเจิง มีหรือจะมองไม่ออกถึงเงื่อนงำ ปัญหา และวิกฤตที่อาจเกิดขึ้นจากเรื่องนี้? ดังนั้น เมื่อหลี่เค่อประกาศข้อหาของสวีอิน ทั้งสามคนจึงโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนหวังเจิ้งที่อยู่ข้าง ๆ เขาไม่ได้ใส่ใจ ในสายตาของหวังเจิ้ง เจตจำนงขององค์ชายคือสิ่งที่สำคัญที่สุด บางเรื่องเขาก็มองออก แต่ในเมื่อองค์ชายต้องการปกครองแผ่นดินด้วยความเมตตา ไม่อยากเห็นแผ่นดินนองเลือด และต้องการค่อยเป็นค่อยไป ก็ย่อมต้องเป็นไปตามนั้น

"ไม่มีคำว่าปรีชาสามารถอะไรหรอก ข้าบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า ภายในขอบเขตที่กฎหมายต้าถังอนุญาต จะทำอย่างไรก็เป็นทางเลือกส่วนบุคคล แต่ถ้าฝ่าฝืนกฎหมายต้าถัง กฎหมายแผ่นดินย่อมไม่อาจละเว้น!" หลี่เค่อสูดหายใจลึกแล้วกล่าว

"รับทราบพะย่ะค่ะ! กระหม่อมจะรีบจัดการทันที พรุ่งนี้จะให้ศาลต้าหลี่ส่งคำพิพากษาไปยังอำเภอเป้าหมายโดยตรง ในเมื่อพยานหลักฐานชัดเจน ข้อเท็จจริงกระจ่างแจ้ง ก็ไม่จำเป็นต้องยืดเยื้อ ต้องให้คำตอบแก่คนทั่วหล้า" เว่ยเจิงกล่าวอย่างเด็ดขาด