บทที่ 1177 พวกท่านเข้าใจข้าผิดไปหรือเปล่า

"เฮ้อ ท่านจ้าวกั๋วกง ท่านลุง..." หลี่เค่อถอนหายใจ จ่างซุนอู๋จี้: "..." พอท่านเรียกข้าว่าท่านลุง ข้าก็ขนลุกซู่ไปหมด

"องค์ชาย มีอะไรก็ตรัสมาตรง ๆ เถิดพะย่ะค่ะ" จ่างซุนอู๋จี้ยิ้มแห้ง ๆ "ข้านึกว่าท่านจะเข้าใจข้าเสียอีก" หลี่เค่อกล่าว จ่างซุนอู๋จี้: "..." จะให้กระหม่อมเข้าใจอย่างไรไหว

"พวกท่านนี่นะ หรือพวกท่านคิดว่าข้าจงใจกวนประสาทพวกตระกูลขุนนางเหล่านั้นจริง ๆ?" หลี่เค่อทำสีหน้าผิดหวังอย่างยิ่ง ทุกคน: "?" อ้าว ไม่ใช่หรอกหรือ?

"ดูสิ ข้าบอกแล้วว่าพวกท่านไม่เข้าใจข้า ข้าเป็นคนแบบนั้นหรือ?" หลี่เค่อถอนหายใจอีกครั้ง ทุกคน: "..." ใจจริงอยากตอบว่าใช่ แต่ในเมื่อองค์ชายพูดขนาดนี้ ก็คงต้องฝืนใจฟังหน่อยว่าพระองค์จะแก้ตัว... เอ้ย จะอธิบายว่าอย่างไร

"อันที่จริงมันง่ายมาก ข้าทำเพื่อต้าถัง เพื่อราชสำนักต้าถังต่างหาก!" หลี่เค่อถอนหายใจพลางอธิบาย "พวกท่านลองคิดดู สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไร? เรื่องตระกูลสวีแห่งหลางหยาเป็นเพียงคลื่นลูกเล็ก ๆ แต่ตอนนี้มีผู้เข้าสอบนับหมื่นคนก้าวเข้าสู่ระบบราชการต้าถัง แม้ส่วนใหญ่จะทำงานเป็นเสมียนในท้องถิ่น"