บทที่ 118 สู่หวางเตี้ยนเซี่ยท่านยังอ่อนหัดไปหน่อย

        “ส่งข่าวให้ท่านทราบเป็นอันดับแรก”

        “ขอรับ” เถียนเหมิงรีบโค้งตัวคารวะ

        “จริงสิ ให้คนของจางสี่จับตาดูในเมืองฉางอันหน่อย ทุกวันตอนที่ติดใบปลิวอักษรเล็ก ดูว่ามีคนที่มีเจตนาไม่ดีมาสืบข่าวเรื่อยเปื่อยหรือไม่ จดจำคนเหล่านี้ไว้ให้หมด”

        “ขอรับ!”

        “ยังมีอีก บอกบัณฑิตเหล่านั้นไป ก็บอกพวกเขาไปว่า สถานการณ์ในราชสำนักตอนนี้ก็เป็นเช่นนี้ แต่นี่ไม่ใช่จุดจบ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสงคราม! สงครามที่มองไม่เห็นได้เริ่มขึ้นแล้ว! นี่คือการต่อสู้ระหว่างพวกเรากับพวกเขา! พู่กันในมือของพวกเขาก็คืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด เปิ่นเตี้ยนเซี่ยได้รับบาดเจ็บ ชั่วคราวไม่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้ ก็ต้องพึ่งพวกเขาแล้ว!” หลี่เค่อเอ่ยปาก