บทที่ 119 นี่มันแผนซ้อนแผนอะไรกัน

       ถูกต้อง จ่างซุนอู๋จี้ได้เตรียมการให้คนพิมพ์เพิ่มแล้ว นี่ก็นับว่าเป็นสิ่งที่เขาคิดขึ้นมาเอง ที่สำคัญก็คือความคิดเห็นของประชาชนในเมืองฉางอัน หลังจากที่สถานการณ์ในราชสำนักวันนี้แพร่ออกไปแล้ว ชื่อเสียงของเขาจ่างซุนอู๋จี้ก็จะเหม็นไปหมด เรื่องอื่นจ่างซุนอู๋จี้ไม่ใส่ใจ แต่เรื่องชื่อเสียงเขาก็ยังคงใส่ใจอย่างยิ่ง

        วันที่สองของการต่อสู้ในราชสำนักเรื่องรายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถัง เว่ยเจิงก็ออกมาเดินเล่นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาเพื่อเดินเล่น แต่กลับตรงไปยังสถานที่ของใบปลิวอักษรเล็กเหล่านั้นที่เห็นครั้งที่แล้ว เขาอยากจะดูว่า “บัณฑิตหัวเราะแห่งหลันหลิง” ผู้นี้และบัณฑิตผู้ทรงภูมิปัญญาคนอื่นๆ เหล่านี้ตกลงแล้วมองเรื่องนี้อย่างไร

        พอมาถึงสถานที่ เป็นจริงดังคาด ใบปลิวพิเศษเหล่านั้นได้ถูกติดไว้บนกำแพงแล้ว เว่ยเจิงรีบหาเจอกระดาษแผ่นนั้นของบัณฑิตหัวเราะแห่งหลันหลิงทันที ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับการยอมรับจากบัณฑิตผู้ทรงภูมิปัญญาโดยรอบทั้งหมด พื้นที่ตรงกลางส่วนหนึ่งทุกครั้งล้วนแต่เว้นไว้ให้เขา

        “ผลลัพธ์ของราชสำนักเมื่อวานนี้ เป็นจริงดังที่ข้าคาดการณ์ไว้ ผลลัพธ์สุดท้ายยังคงเป็นตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่ยิ่งใหญ่ ถึงแม้จะดูเหมือนว่าหนังสือพิมพ์จะถูกควบคุมโดยราชสำนัก แต่ที่มาของขุนนางในราชสำนัก เชื่อว่าทุกคนที่เข้าใจก็ล้วนแต่เข้าใจดี ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ข้าจะขอยกตัวอย่างอีกสองสามข้อ ตัวเอกที่เมื่อวานสู่หวางเตี้ยนเซี่ยทรงแต่งบทกวีด่าทอ ภรรยาเอกของฉีกั๋วกงก็คือบุตรีสายตรงของสกุลเจิ้งแห่งสิงหยาง”

        ตรงนี้หลี่เค่อจงใจเขียนผิด ถึงแม้คนที่จ่างซุนอู๋จี้แต่งงานด้วยจะเป็นบุตรีอนุภรรยา แต่คนข้างนอกไม่ควรจะรู้ และฮูหยินจ่างซุนจะวิ่งออกมาแก้ต่างด้วยตนเองว่า ข้าไม่ใช่บุตรีสายตรง แต่เป็นบุตรีอนุภรรยางั้นรึ?