บทที่ 1183 เหตุผันผวนในแดนหนานหมาน (ตอนต้น)

ชายแดนใต้ของต้าถัง แคว้นยูนนาน

ที่นี่เพิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นแคว้นได้ไม่นาน พื้นที่ทั่วทั้งต้าหลี่และคุนหมิงได้กลายเป็นจุดรวมพลหลักของแคว้นยูนนานอย่างสมบูรณ์ เพราะทั้งสองแห่งนี้มีพื้นที่ราบจำนวนมหาศาลที่สามารถทำกสิกรรมและรองรับประชากรได้เป็นจำนวนมาก ชาวเขาเผ่าซานเยว่ ที่เดิมอาศัยอยู่ในป่าเขาจำนวนมาก ต่างก็อพยพลงมาจากภูเขาเพื่อมาทำไร่ทำนาที่นี่

อันที่จริง สภาพแวดล้อมที่ชาวซานเยว่เหล่านี้อาศัยอยู่ก่อนหน้านี้มีความป่าเถื่อนและกันดารอย่างมาก หมู่บ้านและชนเผ่าหลายแห่งยังคงมีวิถีชีวิตคล้ายกับชนเผ่าในยุคสังคมดั้งเดิม (ยุคหิน) และหมู่บ้านในป่าลึกบางแห่งยังมีประเพณีการบูชายัญด้วยเลือดที่โหดร้ายป่าเถื่อน อิทธิพลของต้าถังที่มีต่อดินแดนแถบนี้ เรียกได้ว่าอ่อนแอมากมาโดยตลอด หรือจะกล่าวว่าทุกราชวงศ์ในประวัติศาสตร์ล้วนมีอิทธิพลต่อที่นี่น้อยมาก

ทางฝั่งตะวันออกของแคว้นยูนนานอย่างดินแดนสองกวาง (กวางตุ้ง-กวางสี) ยังถือว่าดีกว่าบ้าง เพราะอยู่ติดทะเล ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่น และยุคชุนชิว-จั้นกั๋ว เมื่อท่าเรือกว่างโจวเริ่มเจริญรุ่งเรือง ก็เริ่มมีผู้คนแทรกซึมเข้ามาเรื่อย ๆ แต่พื้นที่ป่าเขาในยูนนานกลับยังคงรักษาสภาพดั้งเดิมไว้ แม้ดินแดนเหล่านี้จะเคยขึ้นตรงต่อราชวงศ์ฮั่นและราชวงศ์อื่น ๆ ของจงหยวนในนาม แต่ในความเป็นจริง ภายในป่าลึกนั้นคืออีกโลกหนึ่งอย่างสิ้นเชิง

แตกต่างจากยุคหลัง ในยุคสมัยนี้ ป่าดึกดำบรรพ์จำนวนมหาศาลยังคงปกคลุมผืนแผ่นดินส่วนใหญ่ เหมือนอย่างบริเวณทะเลสาบเอ๋อไห่และภูเขาชางซานที่หลี่เค่อเคยคิดจะสร้างคฤหาสน์ฉินหวางจวง ป่าดึกดำบรรพ์อันหนาทึบทอดตัวยาวเหยียดจากยอดเขาชางซานลงมาจนถึงริมทะเลสาบเอ๋อไห่ หากไม่ใช่เพราะต้าถังเข้ามาควบคุมพื้นที่และเริ่มอพยพผู้คนเข้ามา เริ่มตัดไม้เพื่อสร้างบ้านเผาถ่าน และสำรวจแร่ธาตุบนภูเขาเพื่อทำเหมืองเหล็ก ป่าไม้ที่นี่คงไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก ความแตกต่างระหว่างยุคสมัยนี้กับยุคหลังยังคงมีอยู่มาก