บทที่ 1190 แล้วจะมีแม่ทัพไว้เพื่อการใด

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องผ่านราชสำนัก ให้ดำเนินการในนามส่วนตัวของหลี่เค่อ ในเมื่อเขาออกเงินเองสิบล้านกวน เงินจำนวนนี้ย่อมเพียงพอแน่นอน คำสั่งนี้ให้ออกเป็นคำสั่งส่วนตัวของหลี่เค่อ แต่ขั้นตอนทางทหารทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นอำนาจสั่งการ ตราประทับ หรือป้ายเคลื่อนพล (พยัคฆ์) ทุกขั้นตอนต้องถูกต้องครบถ้วน" หลี่ซื่อหมินเห็นว่าสถานการณ์ได้ที่แล้ว จึงเอ่ยสรุป "รับทราบพะย่ะค่ะ" ทุกคนน้อมรับคำสั่ง

"หลี่เค่อ เจ้าออกคำสั่งเองได้เลย" หลี่ซื่อหมินโบกมือ หลี่เค่อไม่เกรงใจ เพราะช่วงที่ผ่านมาเขาชินกับการสั่งการแล้ว จึงไม่ได้คิดอะไรมาก เอ่ยปากทันที: "โหวจวินจี๋"

"กระหม่อมอยู่พะย่ะค่ะ" โหวจวินจี๋ตื่นเต้นเล็กน้อย ในฐานะแม่ทัพ ย่อมต้องการออกรบเป็นธรรมดา

"แต่งตั้ง โหวจวินจี๋ เป็นแม่ทัพใหญ่กองทัพบก จางเลี่ยง เป็นรองแม่ทัพ พวกเจ้าสองคนนำทหารม้าสามพันนาย หนึ่งคนควบสองม้า (มีม้าสำรอง) เร่งเดินทางไปยังเมืองคุนหมิงด้วยความเร็วสูงสุด ระดมทหารจากกองทัพประจำการในท้องถิ่นอีกสองหมื่นนาย รวมเป็นกองทัพสองหมื่นห้าพันนาย บุกเข้าสู่แคว้นเปียวและอาณาจักรราชินีทางทิศเหนือ เป้าหมายหลักคือกวาดล้างกองกำลังปกครองทั้งหมดของเผ่าหมางและเผ่าว่าง" หลี่เค่อสั่งการ "รับทราบพะย่ะค่ะ!" โหวจวินจี๋โค้งคำนับ จางเลี่ยงไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เดี๋ยวโหวจวินจี๋จะนำคำสั่งไปแจ้งให้ทราบเอง

"หลี่เสี้ยวกง, อวี้ฉือจิ้งเต๋อ" หลี่เค่อเอ่ยต่อ "กระหม่อมอยู่พะย่ะค่ะ" ทั้งสองก้าวออกมาข้างหน้า "พวกเจ้าสองคนนำองครักษ์ส่วนตัวห้าร้อยนาย ลงเรือเดินทางทางน้ำด้วยความเร็วสูงสุดไปยังเมืองกว่างโจว ข้าจะสั่งให้ ต่างเหรินหง ประสานงานกับกองทัพเรือเขตทะเลใต้ ระดมทหารเรือในพื้นที่สามหมื่นนาย สนับสนุนการยกพลขึ้นบกของพวกเจ้า เรือรบและกำลังคนสำหรับการส่งกำลังบำรุงจะถูกจัดเตรียมให้พร้อม"