บทที่ 133 โต้แย้ง

พายุลูกหนึ่งถูกขจัดไปอย่างไม่มีร่องรอย แต่พายุที่แท้จริงกลับพลันก่อตัวขึ้นที่พระราชวังไท่จี๋

        “เตี้ยนเซี่ย ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้พระองค์เข้าวังพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เค่อรอจนฉางหลินมาถึง

        “ไปเถอะ” หลี่เค่อยืนขึ้น เพิ่งจะเตรียมจะตามฉางหลินจากไป เขาก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้แล้วกล่าว “ท่านรอสักครู่ ข้าจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อย เมื่อครู่ตอนกินข้าวเผลอทำสกปรก”

        “พ่ะย่ะค่ะ” ฉางหลินก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ

        เมื่อกลับมาที่ห้องของตนเอง หลี่เค่อก็รีบถอดเสื้อผ้าข้างนอกของตนเองก่อน ให้หยางอันหนิงไปหาเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ตนเอง ส่วนเขานั้นก็นำเสื้อเกราะกันกระสุนที่หาก่อนหน้านี้ออกมาสวมไว้ข้างใน หน้าอกและแผ่นหลัง หลี่เค่อยังจงใจสอดแผ่นเซรามิกกันกระสุนเข้าไปด้วย