บทที่ 1418 บทส่งท้าย : วัดเซิ่งหวง

คำบรรยายจากโปรแกรมอัจฉริยะในรถทำเอาหลี่เค่อถึงกับพูดไม่ออก นี่มัน... จะเวอร์เกินไปหน่อยไหม? แต่ไม่ว่าจะเวอร์วังขนาดไหน หลี่เค่อในตอนนี้ก็ไม่อาจส่งผลกระทบใดๆ ต่อต้าถังในปัจจุบันได้อีกแล้ว

ในสายตาของเขา เรื่องที่ดูเกินจริงเหล่านี้อาจเป็นเพียงเรื่องปกติของต้าถังในยุคนี้ อย่างน้อยในสายตาของราษฎรต้าถังปัจจุบัน มันไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร

เมื่อรถแล่นออกจากเขตภูเขาข้างทะเลสาบชิงไห่ หลี่เค่อก็ต้องตะลึงงันกับภาพที่เห็น

เพราะเมืองชื่อไห่ในอดีตถูกสร้างขึ้นใกล้กับทางออกของหุบเขาแห่งนี้ เดิมทีเมืองชื่อไห่ตั้งอยู่ในแอ่งกระทะระหว่างเทือกเขาสองลูกทางเหนือและใต้ เมื่อรถแล่นพ้นถนนในหุบเขา กลุ่มสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ห่างออกไปอย่างน้อยสิบกว่าลี้ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของหลี่เค่อทันที

เขามองเห็นกลุ่มอาคารในตัวเมืองสะท้อนแสงสีทองระยิบระยับมาแต่ไกล และเมื่อพิจารณาตำแหน่งที่ตั้งรวมถึงแนวกำแพงเมืองที่เห็นได้ชัดเจน เห็นได้ชัดว่าขอบเขตกำแพงเมืองชื่อไห่ในยุคแรกเริ่ม บัดนี้ได้กลายเป็นอาณาเขตของ วัดเซิ่งหวง (ศาลเจ้าจักรพรรดิผู้ศักดิ์สิทธิ์) ไปทั้งหมดแล้ว