บทที่ 143 นี่มิใช่ว่าวิน-วินหรอกรึ

        หลี่เค่อกลับมาที่ห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียน รอคอยหลี่จางอยู่ในห้องรับรองแขกที่ถูกดัดแปลงขึ้นเป็นพิเศษห้องหนึ่ง เฟอร์นิเจอร์ในห้องรับรองแขกแห่งนี้ล้วนแต่ใช้เฟอร์นิเจอร์ไม้สไตล์จีนใหม่ในยุคหลัง สไตล์ที่เรียบง่ายอย่างยิ่ง โดยรวมแล้วดูโอ่อ่าอย่างยิ่ง และแตกต่างจากรูปแบบที่ไม่ค่อยสบายของสไตล์จีนดั้งเดิม ที่ที่ควรจะทำการบุเบาะนุ่มก็ได้ทำการบุเบาะนุ่มทั้งหมด สบายอย่างยิ่ง

        สามารถใช้คำว่าเรียบง่ายแต่ไม่ธรรมดา หรูหราโอ่อ่ามาบรรยายได้

        หลังจากรอไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หลี่จางก็รีบมาถึง

        เมื่อได้พบหลี่เค่อ หลี่จางก็ประสานมือคารวะ “ข้าน้อยหลี่จางคารวะสู่หวางเตี้ยนเซี่ย”

        ต่อหลี่เค่อนั้น หลี่จางมีอารมณ์ที่ซับซ้อน ตอนแรกที่เขาดำเนินการสมาชิกทองคำนี้ ก็เป็นเพราะหนึ่งหลี่เค่อเป็นองค์ชาย ให้หน้าหลี่เค่อ สองก็เป็นเพราะอิทธิพลของห้างสรรพสินค้าเยว่ไหล