บทที่ 145 มาๆๆ พวกเรามาคุยกันหน่อย

        หลังจากพูดคุยกับหลี่จางไปประมาณหนึ่งชั่วยาม ในที่สุดหลี่จางก็แสดงว่าจะส่งเงินสามแสนก้วนมาให้โดยเร็วที่สุด ที่ส่งมาสามแสนก้วน ย่อมเป็นเพราะสมาชิกทองคำของคนเขายังสามารถโยกย้ายได้อีกสองแสนห้าหมื่นก้วน ส่วนที่เกินมาห้าหมื่นก็เก็บไว้สำรอง

        อย่างไรเสียข้อกำหนดของสมาชิกทองคำคือไม่สามารถแตะต้อง 50% ที่เหลือได้ ที่เหลือหลี่เค่อไม่ได้จำกัด

        เงินก้อนนี้นับว่าตนเองหามาได้แล้ว แต่ก็ยังไม่พอค่อนข้างจนอยู่ ต้องหาเพิ่มอีกหน่อย หากไม่ได้จริงๆ ตนเองก็ต้องไปหาพ่อบังเกิดเกล้าราคาถูกถามดูอีกทีว่า พระราชวังต้าหมิงของเขายังขาดอะไรอีก ข้ารับเหมาหมด!

        รอจนรายงานรายสัปดาห์แห่งต้าถังฉบับต่อไปออกวางจำหน่าย แผนการไม่น้อยก็จะสามารถขยายได้ ชั่วคราวมีเงินสองล้านห้าแสนก้วนบวกกับที่หลี่เค่อหามาเองก็มีสามล้านกว่าก้วนแล้ว ก็น่าจะเพียงพอต่อการใช้งานชั่วคราวแล้ว เฮ้อ หาเงินยากจริงๆ นี่ก็เกือบจะสามเดือนแล้ว เพิ่งจะหาได้หนึ่งในสามของรายรับประจำปีของต้าถัง ต้องเปิดแหล่งรายได้และลดค่าใช้จ่ายแล้ว!

        “ไปเชิญหลี่ซื่อจี้มา” หลี่เค่อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ให้เถียนเหมิงไปเชิญหลี่ซื่อจี้มา ภารกิจบางอย่างก็ต้องเริ่มจัดวางแล้ว