บทที่ 146 หรือว่าจะยุยงให้ท่านพ่อสร้างวังเพิ่มอีกสักสองสามแห่งดี

        สถานที่อย่างชิงไห่นั้น ระยะเวลาที่ได้รับแสงแดดไม่ด้อยไปกว่าชายทะเล การตากเกลือในยุคใหม่ช่วงที่ร้อนที่สุด โดยพื้นฐานแล้วสี่ห้าวันก็สามารถออกผลผลิตได้ ที่ชิงไห่ที่นั่น คำนวณเพิ่มเข้าไปหน่อย ก็ถือว่าสิบวัน!

        ตามสิบวันออกผลผลิตหนึ่งร้อยตัน หนึ่งปีลงมา ราคาขายพื้นฐานที่สุดก็คือ 360,000 ก้วน

        อย่าได้ถามว่าเดือนละ 300 ตันจะขายหมดหรือไม่ เกลือจำนวนนี้ยังไม่ทันถึงฉางอันก็สามารถบริโภคหมดแล้ว ตามข้อกำหนดของ “ประมวลกฎหมายเจินกวน · บทบัญญัติคลังสินค้า” ของต้าถัง ชายฉกรรจ์หนึ่งคน วันหนึ่งให้ข้าวสารสองเซิง เกลือสองช้อนห้าหยิบมือ… เด็กชาย หญิงอายุต่ำกว่าหกขวบ ข้าวสารหกเหอ เกลือห้าหยิบมือ

        ช้อนเป็นหน่วยวัดปริมาตรของต้าถัง เท่ากับ 1% ของเซิง ดังนั้นการบริโภคเกลือเฉลี่ยต่อคนของต้าถังในปัจจุบันก็คือประมาณ 15 กรัมต่อวัน โดยเฉพาะแรงงานชายฉกรรจ์ยิ่งต้องการเกลือ การบริโภคเกลืออาจจะมากกว่านี้

        300 ตันต่อเดือนก็เป็นเพียงการบริโภคของคนไม่ถึง 700,000 คนต่อเดือนเท่านั้น แคว้นสามสิบหกแห่งในซีอวี้ ทั้งระเบียงเหอซีก็ยังไม่พอ