บทที่ 184: สังหารคน เชือดเฉือนใจ

เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน “เคร้ง!” หนึ่งครั้ง แรงสะท้อนมหาศาลส่งผ่านเข้ามาในมือทำให้ดาบยาวในมือของหลี่ซื่อจี้กระดอนขึ้น เขาสูดลมหายใจเย็นเยียบ เพราะบริเวณที่เขาฟันลงไปนั้นปรากฏเพียงรอยสีขาวจางๆ เท่านั้น เมื่อหลี่ซื่อจี้นำดาบยาวในมือขึ้นมาพิจารณาดู ก็พบว่าคมดาบได้บิ่นไปเล็กน้อยแล้ว แม้จะไม่รุนแรงนัก แต่นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าพื้นถนนนี้แทบไม่ด้อยไปกว่าศิลาเลย

หลี่ซื่อจี้นำคมดาบที่บิ่นนั้นให้หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตร

“มาๆๆ มาลองค้อนปอนด์กันดูบ้าง” หลี่เค่อกวักมือเรียก ไม่นานก็มีคนนำค้อนปอนด์ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าส่งให้กับหลี่ซื่อจี้

หลี่ซื่อจี้: “...”

แต่เขาก็ยังคงรับค้อนปอนด์ขึ้นมาแล้วทุบลงไปบนพื้นคอนกรีตอย่างสุดแรง เสียงทุ้มหนักดังขึ้นพร้อมกับแรงสะท้อนมหาศาล บนพื้นยังคงปรากฏเพียงรอยสีขาว แต่่นอกเหนือจากนั้น ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย