บทที่ 185: ขอบพระทัยท่านลุง

หลี่ซื่อหมินไม่ได้ทรงไต่ถามถึงประโยชน์ของรอยแยกเหล่านี้ ในสายพระเนตรของพระองค์ รอยแยกเหล่านี้น่าจะถูกทำขึ้นเพื่อความสะดวกในการก่อสร้างแน่นอนว่าหลี่เค่อก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าสิ่งนี้คือ ‘รอยต่อขยายตัว’ ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษเพื่อป้องกันการแตกร้าวของถนน เพราะหากจะอธิบายก็ต้องสาธยายไปถึงเรื่อง ‘การขยายตัวเมื่อร้อนและการหดตัวเมื่อเย็น’ ซึ่งมันยุ่งยากเกินไป เฒ่าหลี่ไม่จำเป็นต้องรู้มากขนาดนั้น

“หลังจากบูรณะเมืองฉางอันแล้ว ของสิ่งนี้สามารถนำไปใช้สร้างสถาปัตยกรรมอื่นๆ ได้อีกหรือไม่?” หลี่ซื่อหมินตรัสถามอีกครั้ง

“ย่อมได้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ การนำไปใช้สร้างอาคารก็มีข้อดีมากมายเช่นกัน ยกตัวอย่างเช่นบ้านไม้บางหลังที่เสี่ยงต่ออัคคีภัย เมื่อเกิดไฟไหม้ก็จะวอดวายไปจนหมดสิ้น แต่อาคารคอนกรีตอย่างน้อยก็ไม่มีปัญหาในด้านการป้องกันไฟ”

“นอกเหนือจากนั้นก็คือสะพานพ่ะย่ะค่ะ ลูกเตรียมการไว้ว่าหลังจากที่การวิจัยปูนซีเมนต์เสร็จสิ้น จะลองหาผู้เชี่ยวชาญด้านสะพานมาหารือเพื่อสร้างสะพานขนาดใหญ่ทอดข้ามแม่น้ำฮวงโห” หลี่เค่อเริ่มโม้โอ้อวดอีกแล้ว

เมื่อมีปูนซีเมนต์และคอนกรีต บวกกับเหล็กกล้าแล้ว ตามทฤษฎีก็สามารถสร้างสะพานข้ามแม่น้ำได้จริง ตัวอย่างเช่นวิธีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีที่เมืองอู่ฮั่นในยุคหลังก็สามารถทำได้ แต่ของสิ่งนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่หลี่เค่อในตอนนี้จะสร้างขึ้นมาได้