บทที่ 192: แค่เนี้ย?

“หลี่เค่อ” หลี่ซื่อหมินเมื่อได้ยินถึงตรงนี้ ก็ทรงหันไปทางหลี่เค่อ

“ลูกอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ” หลี่เค่อก้าวออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

“มีเรื่องเช่นนี้จริงหรือไม่?” หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตรหลี่เค่อแล้วตรัสถาม

“พ่ะย่ะค่ะ ช่างฝีมือของลูกได้ปรับปรุงวิธีการบางอย่างให้ดีขึ้นจริง ทำให้ต้นทุนการหลอมเหล็กลดลงไปมาก หากราชสำนักต้องการจะจัดซื้อแท่งเหล็กดิบ ลูกก็สามารถรับผิดชอบได้พ่ะย่ะค่ะ” หลี่เค่อกล่าวเสียงเรียบ

“แท่งเหล็กดิบรึ? เจ้าจะจัดหาเป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปให้โดยตรงเลยรึ?” หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตรหลี่เค่อแล้วตรัสถาม