บทที่ 204: ถ้าคิดว่าเจ็บก็ทำเองสิ

“พี่สาม ต้องดูแลตัวเองนะเพคะ!” น้องสาวหลายคนต่างก็กลั้นไว้ไม่อยู่ น้ำตาก็ร่วงหล่นลงมา เพราะอย่างไรเสียฉางเล่อที่อายุมากที่สุดในหมู่พวกนางก็เพิ่งจะอายุ 15 ปีเท่านั้น

“เอาล่ะน่า ไม่ร้องนะ พี่สามไปแล้วนะ เดี๋ยวพี่สามกลับมาจะซื้อของขวัญมาฝาก” หลี่เค่อยิ้มแล้วโบกมืออย่างสง่างาม ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด อารมณ์ของเขากลับพลันดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ชางไห่เย้ยยิ้ม คลื่นซัดสาดสองฟากฝั่ง ลอยจมตามคลื่นจดจำเพียงปัจจุบัน”

หลี่เค่อพลางหันหัวม้า พลางร้องเพลงเสียงดัง เขาก็ขี้เกียจจะไปสนใจว่าบทเพลงจะเข้ากับสภาพแวดล้อมของยุคนี้หรือไม่ ขอเพียงแค่เข้ากับตัวเองก็พอแล้ว หากไม่เข้ากับยุคสมัย ก็ให้ยุคสมัยมาเข้ากับเขาเอง

...