บทที่ 217: การปกครองพวกเขานั้นไม่ยาก

เถี่ยฉุยกลับมาถึงเต็นท์ของตนเอง ประกาศที่เพิ่งจะได้รับ เขาต้องกลับไปปรึกษากับเมียของตนเอง ดูว่าที่บ้านจะไปกันกี่คน นอกจากตัวเขาเองที่ปีนี้อายุสามสิบกว่าปีแล้ว ยังมีลูกชายอีกคนที่อายุสิบแปดปีแล้ว ลูกคนรองปีนี้สิบสามปี ลูกคนเล็กยังเล็กอยู่เพียงห้าขวบ ครั้งนี้ข่านยังไม่ทันจะได้เกณฑ์พวกเขาไปรบ ก็ถูกต้าถังตีแตกพ่ายไปเสียก่อน ดังนั้นพวกเขาจึงรอดชีวิตมาได้

ทำได้เพียงพูดว่า โชคดีที่ต้าถังไม่ได้เหมือนกับชนเผ่าอื่นๆ ที่จะฆ่าผู้ชายอย่างพวกเขา

เถี่ยฉุยก็ชื่อเถี่ยฉุย ชนเผ่าอย่างพวกเขาไม่เหมือนกับต้าถังที่มีแซ่ และเถี่ยฉุยอันที่จริงแล้วบรรพบุรุษเป็นคนเผ่าเถี่ยเล่อ เพียงแต่ตัวเขาเองไม่รู้เรื่องนี้แล้ว

“แม่ของลูกๆ เมื่อครู่ทหารม้าต้าถังมาแจ้งข่าว บอกว่าฉินหวางเตี้ยนเซี่ยจะสร้างเมืองที่ชื่อไห่ ให้พวกเราไปทำงาน เจ้าเตรียมของกินให้ข้าหน่อย” เถี่ยฉุยเข้ามาแล้วก็เอ่ยปาก

“อืม... ไปกี่คน?” สีหน้าของหญิงสาวค่อนข้างจะเฉยชา เพียงแต่ในแววตายังคงมีความกังวลอยู่บ้าง ทำงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำงานหนัก หรือแม้กระทั่งอันตรายกว่าการทำสงครามเสียอีก