บทที่ 218: ต้องเปิดหูเปิดตาของพวกเจ้าบ้าง

หมั่นโถวใหญ่สองลูก ซุปแกะใส่เนื้อหนึ่งชาม และยังใส่เกลือไม่น้อยเลย ซุปแกะที่มีรสชาติเข้มข้นผสมผสานกัน ทำให้เถี่ยฉุยและลูกชายคนโตของเขากินแล้วรู้สึกเหมือนกับได้ฉลองปีใหม่

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว ก็นำชามไปล้างในที่ที่กำหนดตามความต้องการของอีกฝ่าย วางกลับไว้ที่เดิม สองพ่อลูกจึงได้เดินตามแถวไปยังสถานที่ทำงานต่อ

“พ่อ หรือว่าจะไม่ต้องให้ข่านกลับมาแล้วดีหรือไม่? เตี้ยนเซี่ยอยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว” ลูกชายคนโตของเถี่ยฉุยพลันพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง

เถี่ยฉุยหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวอย่างเงียบๆ ว่า “นี่เป็นเรื่องที่สวรรค์ข่านเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจได้ พวกเราตัดสินใจไม่ได้ มู่เล่อเดี๋ยวตอนทำงานระวังหน่อยนะ อาจจะเป็นงานหนัก อย่าให้ได้รับบาดเจ็บล่ะ”

“พ่อข้ารู้แล้ว” มู่เล่อลูกชายคนโตของเถี่ยฉุยพยักหน้า