บทที่ 223: ข้าจะไปด้วยตนเอง

เมื่อมองดูหวังเจิ้งที่กำลังกินแตงโม สีหน้าของเจียงชวี่หูหวางก็กระตุก รั่วเชียงของเขาเป็นแคว้นเล็กๆ แม้ว่าจะสืบทอดมาหลายร้อยปี มีทรัพย์สมบัติอยู่พอสมควร แต่ทรัพย์สมบัติเหล่านี้แตกต่างจากของแคว้นใหญ่ๆ เหล่านั้น เหล่านี้ล้วนเป็นของเขาเจียงชวี่หูหวางเอง!

รั่วเชียงทั้งหมดล้วนเป็นของเขาเอง! ตอนนี้เขาพูดเช่นนี้แล้ว ความหมายแฝงคืออะไร เขาจะไม่เข้าใจได้อย่างไร?

ปัญหาคือจะไม่ให้ได้รึ? หากหัวแข็งก็สามารถทำได้ แต่ถ้าไม่ให้ ผลสุดท้ายย่อมคาดเดาได้ รั่วเชียงของเขามีประชากรไม่ถึงหมื่นคน กองทัพใหญ่ของต้าถังบุกทะลวงครั้งเดียวก็หมดแล้ว

คนตายไปแล้วจะเอาเงินไปทำอะไร?

“ท่านทูต เช่นนั้นข้าจะเดินทางไปยังชื่อไห่ด้วยตนเองเพื่ออธิบายให้ฉินหวางเตี้ยนเซี่ยทรงทราบ แล้วข้าจะนำทรัพย์สมบัติของรั่วเชียงของข้าไปด้วยทั้งหมด” เจียงชวี่หูหวางกัดฟัน แล้วจึงกล่าวอย่างเด็ดขาด