บทที่ 278: นี่เป็นเรื่องดี

“ถู่ฟานของพวกท่านล้าหลังเกินไปแล้ว เตี้ยนเซี่ยสามารถอนุญาตให้กองคาราวานจำหน่ายเครื่องเหล็ก เสบียงอาหาร เกลือบริโภค และยุทธปัจจัยอื่นๆ ให้แก่ถู่ฟานของพวกท่านได้ แต่เงื่อนไขเบื้องต้นคือไม่อนุญาตให้เก็บภาษีจากกองคาราวานต้าถังของข้า! นี่นับเป็นสิทธิพิเศษเล็กน้อยที่เตี้ยนเซี่ยทรงประทานให้แก่พวกท่าน” หวังเจิ้งเบ้ปากอย่างดูแคลนกล่าว

“แค่เนี้ย?” ในดวงตาของซงจ้านกั้นปู้สว่างวาบขึ้นมาสายหนึ่ง แต่บนใบหน้ากลับกล่าวอย่างดูแคลน

“เหอะเหอะ? แค่เนี้ย? แค่นี้ก็คือความเมตตาของเตี้ยนเซี่ยแล้ว มิเช่นนั้นแล้วพวกท่านก็อย่าได้คิดเลย จะเอาก็เอาไม่เอาก็แล้วแต่ เวลาของข้ากระชั้นชิด ข้าสามารถให้เวลาพวกท่านพิจารณาหนึ่งวัน พรุ่งนี้ข้าจะมาเอาคำตอบ หากไม่มีคำตอบ เช่นนั้นไม่ท่านจ้านผู่ก็ฆ่าพวกเรา ไม่ก็ทำได้เพียงเจอกันในสนามรบเท่านั้น” หวังเจิ้งแค่นเสียงเย็นชาหนึ่งเสียง ลุกขึ้นยืนโดยตรง

บาดแผลของเขาได้เย็บเรียบร้อยแล้ว บาดแผลเดิมทีก็ไม่ยาวนัก แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงสิ้นเปลืองพละกำลังของหวังเจิ้งไปไม่น้อย แพทย์ข้างๆ พยุงเขาไว้ทีหนึ่งจึงจะลุกขึ้นยืนได้

หลังจากพูดจบแล้ว เขาก็ฝืนโบกมือให้ซงจ้านกั้นปู้แล้วจึงหันหลังเดินจากไป