บทที่ 280: เตี้ยนเซี่ยทรงโปรดปรานการชนะทั้งสองฝ่ายที่สุด

“ข้าต้องการซื้อเหล็ก เพื่อใช้ในการผลิตเครื่องมือการเกษตร” ซงจ้านกั้นปู้สูดหายใจเข้าลึก กล่าวถึงจุดประสงค์ของตนเองโดยตรง

“เป็นไปไม่ได้!” หวังเจิ้งไม่คิดอะไรเลยก็ปฏิเสธโดยตรง

ซงจ้านกั้นปู้แทบจะหายใจไม่ออกถูกโมโหจนกระอักเลือดโดยตรง เช่นนั้นเจ้าให้ตายเถอะพูดมาตั้งนานพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่? แต่ทางฝั่งเขายังไม่ทันจะโกรธเสร็จ ก็ได้ยินหวังเจิ้งกล่าวต่อไปว่า “เหล็กเป็นไปไม่ได้ที่จะขายให้พวกท่าน แต่ว่า ท่านคิดจะผลิตเครื่องมือการเกษตร คันไถคูหยวนรุ่นล่าสุดของต้าถังที่ทำจากผาลไถเหล็กสามารถขายให้พวกท่านได้”

เอ๊ะ? ซงจ้านกั้นปู้ชะงักไปเล็กน้อย แต่เขาก็รู้สึกตัวเร็ว ในทันใดนั้นก็เข้าใจแล้วว่า ต้าถังห้ามจำหน่ายเหล็กให้แก่ถู่ฟาน เช่นนั้นการจำหน่ายเครื่องมือการเกษตร ไม่นับว่าเป็นเหล็กรึ? ซงจ้านกั้นปู้หยิ่งยโสว่าได้เข้าใจถึง “ความหมาย” ที่อีกฝ่ายทำเช่นนี้แล้ว

“เช่นนั้นไม่ทราบว่าคันไถคูหยวนนี้จะสามารถขายได้เท่าไหร่?” ซงจ้านกั้นปู้ลองเอ่ยถาม