บทที่ 291: วันแรกที่กลับมาถึงฉางอัน

“ช่างเถอะ... พวกเรายังคงลงไปดูหน่อยดีกว่า” หลี่ไท่หยุดไปครู่หนึ่ง ก็ยังคงตัดสินใจ สาเหตุหลักคือ... จ่างซุนชงเป็นคนที่เขาเชิญมา และหลี่ไท่ก็รู้สึกว่า ตนเองหากคิดจะชิงตำแหน่งราชบัลลังก์แล้ว การสนับสนุนของลุงของตนเองก็ยังคงสำคัญอย่างยิ่ง ต่อให้เขาจะไม่สนับสนุนตนเองอย่างเปิดเผยก็ตาม

ยังมีอีกก็คือ หลี่เค่อกลับมาแล้ว ตนเองวันนี้ก็นั่งดื่มชาอยู่ไม่ไกลจากข้างๆ นี้ เห็นพี่ชายกลับมาจากซีอวี้แล้วไม่ขึ้นไปทักทาย นี่หากแพร่ออกไป ทางฝั่งเสด็จพ่อของตนเองคาดว่าคงจะต้องจัดการตนเองอย่างแน่นอน เขาไม่อยากจะทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีไว้ในสายพระเนตรของเสด็จพ่อ

ดังนั้นหลี่ไท่จึงได้นำคนลงไป

ความเร็วของหลี่เค่อนั้นเรียกว่าเร็วอย่างหนึ่ง คนที่อยู่ข้างหลังหลี่เค่อได้พูดไม่ออกโดยสิ้นเชิงแล้ว เราก็พูดว่า ฉินหวางเตี้ยนเซี่ย เดินทางไกลนับพันลี้เพิ่งจะกลับมาจากซีอวี้ เรื่องที่น่ายินดีเช่นนี้ ท่านจะไปหาเรื่องที่ไม่น่ายินดีเช่นนี้ทำไม?

อ้อ ไม่ใช่ ดูเหมือนว่าฉินหวางเตี้ยนเซี่ยจะไม่ทรงไม่ยินดี